| Wojna chińsko-japońska (1894–1895) | |||
-Long_live_the_Great_Japanese_Empire%21_Our_army%2527s_victorious_attack_on_Seonghwan.jpg) | |||
| Czas | |||
|---|---|---|---|
| Terytorium | okoliceCh'ŏnan, Korea | ||
| Wynik | zwycięstwo wojskjapońskich | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Chin  | |||
| 36°54′37″N 127°07′15″E/36,910278 127,120833 | |||
Bitwa pod Seonghwan – pierwsze starcie lądowewojny chińsko-japońskiej, stoczone29 lipca1894 roku pod wsią Seonghwan niedaleko miastaAsan wKorei, pomiędzyarmią japońską achińską.
Po wymuszonej przez Japończyków zmianie władzy w Korei 23 lipca 1894, stało się jasne, że starcie, do którego Chińczycy i Japończycy przygotowywali się od jakiegoś czasu, wzmacniając swe siły, jest nie do uniknięcia: obie strony dążyły do wyparcia przeciwnika z Korei, by zdobyć w niej pełnię wpływów. W trakcie wzmacniania sił doszło do potyczki morskiejpod Pungdo niedalekoAsanu, w której japońskie krążowniki zatopiły brytyjski transportowiec wiozący 1,2 tys. chińskich żołnierzy[1].
Wobec rozpoczęciade facto walk, choć jeszcze niede iure wojny, japońska Armia Cesarska wyruszyła zSeulu w celu zdobyciaportowego miasta Asan. Chińczycy, obawiając się odcięcia nad brzegiem morza, zajęli silną pozycję na północny wschód od Asanu, na wzgórzach koło Seonghwan. Naturalnie obronne pozycje za dwoma niewielkimi rzeczkami (na których zerwali mosty) wzmocnili usypując sześć redut, chronionych dodatkowo zasiekami[2]. Chińskie siły liczyły ok. 2,5 tys. żołnierzy[3] (nie dotarł następny tysiąc, który utonął w wyniku starcia pod Pungdo).
Generał Yoshimasa Oshima wyruszył na czele ok. 3 tys. żołnierzy z 5. Dywizji i 9. Brygady zSeulu i 28 lipca dotarł pod Seonghwan[1]. Uderzając dwoma kolumnami, lewą która miała wykonać pozorowany atak pod dowództwem płk. Takedy i prawą, silniejszą, która pod jego osobistą komendą miała wykonać główne uderzenie[2]. Siły japońskie w nocy przeprawiły się przez rzekę, odparłszy chiński kontratak o 3 nad ranem i o 6 rano uderzyły na główne pozycje chińskie, zdobywając je ok. 7.30. Szybkie natarcie wojsk japońskich nie pozwoliło wycofać się Chińczykom w porządku naCh'ŏnan[3]. Dobrze sprawiła się artyleria japońska, obezwładniając pozycje chińskie i japońscy oficerowie, którzy odważnie poprowadzili oddziały do ataku, choć wielu z nich zostało rannych[2].
Japończycy uderzyli następnie na Asan, spodziewając się tam zawziętej obrony w oparciu o mury miejskie, ale znaleźli otwarte bramy. Chińskie oddziały (ok. 1,5 tys. ludzi) bocznymi drogami przemknęły się na północ, dołączając do głównych sił chińskich kołoPjongjangu[2]. Wojska japońskie wróciły do Seulu 5 sierpnia. Ich łączne straty w kampanii wyniosły 39 zabitych (wliczając zmarłych z ran) i 49 rannych; chińskie wyniosły ok. 100 zabitych i 400 rannych[3]. Japończycy zdobyli 8 dział, znaczne zapasy żywności, amunicji i wiele flag[2].
Po bitwie oficjalnie została wypowiedziana wojna pomiędzy cesarzem Chin acesarzem Japonii.
