| Wojna polsko-bolszewicka | |||
| Czas | 18 lipca 1920 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna | ofensywaFrontu Zachodniego | ||
| Wynik | zwycięstwo Sowietów | ||
| Strony konfliktu | |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| brak współrzędnych | |||

Bitwa pod Nowojelnią – walki polskiego10 pułku ułanów z oddziałami sowieckiej27 Dywizji Strzelców w czasie lipcowej ofensywyFrontu ZachodniegoMichaiła Tuchaczewskiego w okresiewojny polsko-bolszewickiej.
W pierwszej dekadzie lipca przełamany został front polskinad Autą, a wojskaFrontu Północno-Wschodniego gen.Stanisława Szeptyckiego cofały się pod naporem ofensywyMichaiła Tuchaczewskiego[3].Naczelne Dowództwo nakazało powstrzymanie wojsk sowieckiegoFrontu Zachodniego na linii dawnych okopów niemieckich z okresuI wojny światowej[4].Sytuacja operacyjna, a szczególnie upadek Wilna iobejście pozycji polskich od północy, wymusiła jednak dalszy odwrót[5].1 Armia gen.Gustawa Zygadłowicza cofała się nadNiemen,4 Armia nadSzczarę, aGrupa Poleska naKanał Ogińskiego iPińsk[6][7].
W połowie lipca10 pułk ułanów został przerzucony transportami kolejowymi z rejonu działaniaGrupy Poleskiej w okoliceNowogródka i wszedł w ugrupowanie 1 Armii.18 lipca główne siły pułku z baterią artylerii konnej przybyły nastację Nowojelnia, natomiast pociąg ze szwadronem ckm, szwadronem technicznym i taborami pułkowymi, znajdował się dopiero na trasie międzyBaranowiczami iNowojelnią[1].W tym czasie sowiecka27 Dywizja Strzelców przerwała front polski pod Baranowiczami, a jej oddziały uszkodziły tor kolejowy i otoczyły opóźniony, dowodzony przez rotmistrza Starczewskiego transport 10 pułku ułanów[8].W walce poległo lub odniosło rany ponad pięćdziesięciu ułanów, kilkudziesięciu dostało się do niewoli. Resztki szwadronów przebiły się przez pierścieńokrążenia, ale utracono całe tabory i większośćbroni maszynowej[1]. Po reorganizacji osłabiony pułk został przydzielony do15 Dywizji Piechoty generałaWładysława Junga[8].