| Wojna polsko-bolszewicka | |||
 | |||
| Czas | 18 czerwca 1920 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna | Rozkaz Naczelnego Wodza o wykonaniu serii wypadów nad Berezyną | ||
| Wynik | wycofanie się polskich oddziałów | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
| brak współrzędnych | |||
Bitwa pod Jaznem – walki polskiego29 pułku piechoty mjr.Stefana Waltera z oddziałami sowieckiej18 Dywizją Strzelców toczone nadBerezyną w okresiewojny polsko-bolszewickiej.
14 maja 1920 ruszyła sowiecka ofensywa wojskFrontu ZachodniegoMichaiła Tuchaczewskiego[1].15 ArmiaAugusta Korka i Grupa PółnocnaJewgienija Siergiejewauderzyły na pozycje oddziałów polskich8 Dywizji Piechoty i1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej w ogólnym kierunku naGłębokie. Wykonująca uderzenie pomocnicze16 ArmiaNikołaja Sołłohuba[2] zaatakowała oddziały4 Armii gen.Stanisława Szeptyckiego i podjęła próbę sforsowaniaBerezyny podMurawą[b] iŻukowcem[c] oraz podŻarnówkami[d] iNiehoniczami[e][3][4]. Wobec skomplikowanej sytuacji operacyjnej, 23 maja rozpoczął się ogólny odwrót wojsk polskich w kierunku zachodnim[5].Po zatrzymaniu sowieckiej ofensywyArmia Rezerwowa gen.Kazimierza Sosnkowskiego, przy współudziale oddziałów1. i4 Armii, zepchnęła przeciwnika na linię rzekAuta i górnaBerezyna. W pierwszej dekadzie czerwca front polsko-sowiecki na Białorusi ustabilizował się.W związku z postępami sowieckiej ofensywy na Ukrainie, Wódz NaczelnyJózef Piłsudski wydał rozkaz przeprowadzenia na północy seriiwypadów na tyły sowieckie, aby stworzyć wrażenie przygotowywanianatarcia dużych sił polskich.
17 czerwca29 pułk piechoty z batalionem155 pułku piechoty otrzymał rozkaz opanowaniaJazna[6].Plan zakładałuderzenie od czoła sił głównych z równoczesnymobejściem miasta od południowego wschodu[7].Nocą z 17 na 18 czerwca działania rozpoczął oddział obejścia – III/29 pp i 8 kompania 155 pp[8].Pod osłoną ciemności przeprawił się przezAutę, ale po pięciokilometrowymmarszu napotkał znaczne siły nieprzyjaciela i uwikłał się w ciężkie walki[9].Rano 18 czerwca uderzyły siły główne 29 pułku piechoty.Miejscowość kilkakrotnie przechodziła z rąk do rąk, ale ostatecznienatarcie polskie zostało załamane[9]. Wobec rosnących strat i braku łączności z oddziałem obejścia, dowódca pułku wydał rozkaz odwrotu na pozycje wyjściowe nad Autą. III batalion poniósł duże straty i równieżwycofał się na pozycje wyjściowe[10].
W boju pod Jaznem pułk nie uzyskał powodzenia. Porażka przekreśliła plany polskiego dowództwa oparcia frontu naDźwinie.Pułk stracił ponad trzystu żołnierzy, w tym ośmiuoficerów[9].
