| Wojna polsko-bolszewicka | |||
| Czas | 9 lipca 1920 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | pod Hrebionką[a] | ||
| Terytorium | |||
| Przyczyna | ofensywaFrontu Zachodniego | ||
| Wynik | zwycięstwo Polaków | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
| brak współrzędnych | |||
Bitwa pod Hrebionką – walki polskiego16 pułku piechoty mjr.Karola Weissa de Helmenau z oddziałami sowieckiej17 Dywizji Strzelców w czasie lipcowej ofensywyFrontu ZachodniegoMichaiła Tuchaczewskiego w okresiewojny polsko-bolszewickiej.
W pierwszej dekadzie lipca przełamany został front polskinad Autą, a wojskaFrontu Północno-Wschodniego gen.Stanisława Szeptyckiego cofały się pod naporem ofensywyMichaiła Tuchaczewskiego[2].W nocy z 6 na 7 lipca sforsowała Berezynę sowiecka16 ArmiaNikołaja Sołłohuba i nacierała na zachód wiążąc walką wojska polskiej4 Armii iGrupy Poleskiej gen.Władysława Sikorskiego[3][4].Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego nakazało powstrzymanie wojsk sowieckiegoFrontu Zachodniego na linii „dawnych okopów niemieckich” z okresuI wojny światowej[5].
Osobny artykuł:Bitwa nad Autą.Podczas walk odwrotowych toczonych nadBerezyną odwodowy16 pułk piechoty z6 Dywizji Piechoty 9 lipca 1920 uderzył naHrebionkę. Podczas kilkugodzinnej bitwy z oddziałami sowieckiej17 Dywizji Strzelców parokrotnie dochodziło do „walk na bagnety”. W momencie, kiedy piechota sowiecka wdarła się w głąbugrupowania 16 pułku piechoty, skutecznie kontratakował IV szwadron4 pułku ułanów.Szarża polskiej jazdy rozbiła wysunięte do przodu oddziały przeciwnika. Wieczorem pułk otrzymał rozkaz odwrotu i obsadzeniaŚwisłoczy[1][6].
Osobny artykuł:bitwa pod Ladami.Sukces boju pod Hrebionką16 pułk piechoty i szwadron 4 pułku ułanów okupił stratą 58 poległych i rannych. Zginął między innymi dowódca 7 kompanii podporucznik Stanisław Danecki i por. Skuratowski z 4 pułku ułanów[7].Na pobojowisku znaleziono ciała 127 poległychczerwonoarmistów[1].
