Biblioteka Narodowa Francji
Bibliothèque nationale de France
Biblioteka Narodowa Francji, Czytelnia Owalna |
| Państwo |  Francja
|
|---|
| Miejscowość | Paryż |
|---|
| Adres | Richelieu: 5, rue Vivienne
Paris II e |
|---|
| Dyrektor | Gillet Pécout |
|---|
| Data założenia | 1368 |
|---|
| Siglum | BnF |
|---|
| Wielkość zbiorów | 13 mln |
|---|
Położenie na mapie Paryża  Biblioteka Narodowa Francji |
Położenie na mapie Francji  Biblioteka Narodowa Francji |
Położenie na mapie Île-de-France  Biblioteka Narodowa Francji |
 48°50′01″N 2°22′33″E/48,833611 2,375833 |
|
| Strona internetowa |
Bibliothèque nationale de France (BnF,Biblioteka Narodowa Francji) – francuskabiblioteka narodowa, znajdująca się wParyżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
Początki Francuskiej Biblioteki Narodowej sięgająśredniowiecza i biblioteki królewskiej założonej wLuwrze (Louvre) przezKarola V w 1368. Szczególny jej rozwój rozpoczął się po wydaniu w 1537 przez królaFranciszka I specjalnego dekretu, ustanawiającegoegzemplarz obowiązkowy. Czas bardzo ważny w dziejach biblioteki to okresColberta, ministraLudwika XIV, który udostępnił zbiory biblioteki do publicznego użytku (1692). Burzliwe epizody w dziejach Paryża, jakrewolucja francuska,Komuna Paryska,I iII wojna światowa oszczędziły zbiory BnF. Dzięki temu posiada w chwili obecnej ponad 11 milionówwoluminów. Są one rozlokowane w kilku miejscachParyża i poza nim.
W 1997 roku została otwartabiblioteka cyfrowaGallica[1].
Od 1996 głównym gmachem BnF jest kompleks przy Rue de Tolbiac, zwany Site François-Mitterrand, zbudowany z inicjatywy tego prezydenta. W czterech wieżach wysokich na 79 m zgromadzono większość księgozbioru (łączna długość półek osiąga 395 km). Czytelnie dla studentów i naukowców mieszczą się między wieżami, w niskim cokole otaczającym kompleks. Wieże służą za magazyny książek. Ich forma była swego czasu mocno krytykowana, ponieważ nie służyły papierowym archiwom. Konieczna okazała się korekta i wprowadzenie ruchomych, drewnianych przesłon[2]. Budynek ten, w całości zaprojektowany przezDominique Perrault, łączy w sobie trzy podstawowe materiały: beton, metal i szkło, które w idei miały harmonijnie integrować go z naturą[3].
BnF znajduje się pod bezpośrednim nadzorem ministra kultury Francji. Roczny budżet biblioteki wynosi 155 milionów€[4].
W bibliotece przechowywanych jest około 115 tys. rękopisów, w tej liczbie 5 tys. greckich rękopisów, 21 800 łacińskich rękopisów, 59 tys. francuskich rękopisów, 4290 rękopisów w innych nowożytnych językach[5]. Greckie rękopisy zostały podzielone na trzy kolekcje:Le fonds Grec (ponad 3100 rękopisów),Le fonds Coislin (400 rękopisów) iLe supplément grec (ponad 1100 rękopisów).
Całość zbiorów biblioteki wynosi 13 mln jednostek bibliotecznych[6].
Działem muzealnym BNF, gromadzącym głównie monety, medale i dzieła sztuki oraz dokumentację ich dotyczącą, jest departament monet, medali i starożytności (Le département des Monnaies, médailles et antiques), zwany popularnieGabinetem Medali[7].
Biblioteka posiada zbiór polskich wydawnictw, szczególnie z okresuWielkiej Emigracji.
- ↑A propos [online], gallica.bnf.fr [dostęp 2022-10-22] (fr.).
- ↑Architektura w Paryżu TOP 10 – przewodnik po budynkach – Bryła – architektura na świecie [online], bryla.pl [dostęp 2023-09-03] (pol.).
- ↑Electricity, Concrete and Steel. Libraries in the 20th Century, [w:]James W.P.J.W.P. Campbell James W.P.J.W.P.,WillW. Pryce WillW.,The library: a world history, wyd. Reprinted with eight additional pages, London: Thames & Hudson, 2013, s. 275-279,ISBN 978-0-500-34288-6 [dostęp 2023-06-02] .
- ↑Les chiffres donnés ici sont ceux du rapport d’activités 2005, le dernier disponible.
- ↑Catalogues imprimés des Manuscrits occidentau.
- ↑La BnF en chiffres. [dostęp 2008-07-27]. [zarchiwizowane ztego adresu (2007-11-28)].
- ↑Praca zbiorowa,Encyklopedia sztuki starożytnej, WAiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 134,ISBN 83-01-12466-0 (PWN),ISBN 83-221-0684-X (WAiF).
