.jpg) Bernard Dowiyogo (1995) | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lutego 1946 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | 9 marca 2003 |
| Prezydent Nauru | |
| Okres | od 18 stycznia 2003 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Prezydent Nauru | |
| Okres | od 9 stycznia 2003 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Prezydent Nauru | |
| Okres | od 20 kwietnia 2000 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Prezydent Nauru | |
| Okres | od 18 czerwca 1998 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Prezydent Nauru | |
| Okres | od 11 listopada 1996 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Prezydent Nauru | |
| Okres | od 12 grudnia 1989 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Prezydent Nauru | |
| Okres | od 22 grudnia 1976 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Bernard Annen Auwen Dowiyogo (ur.14 lutego1946 naNauru, zm.9 marca2003 wWaszyngtonie[1]) –nauruańskipolityk, siedmiokrotnyprezydent Nauru. Z zawoduprawnik.
Dowiyogo urodził się 14 lutego 1946 roku na Nauru. Tam też się wychowywał i uczył w lokalnych szkołach. Następnie wyjechał do Australii, gdzie początkowo uczył się w mieścieBallarat[2]. Potem studiował prawo naAustralian National University[3]. Przez pewien czas pracował jako nauczyciel[2].
Był sekretarzem w Nauru General Hospital i generalnym menedżerem w Nauru Cooperative Society[2]. Przewodniczył też Bankowi Nauru[3], a w 1994 Forum Południowego Pacyfiku[1].
Reprezentował okręg wyborczyUbenide. Po raz pierwszy, wszedł do parlamentu w 1973 roku i nie opuszczał go aż do śmierci; został wówczas lideremPartii Nauru. W 1976 roku po raz pierwszy objął urząd prezydenta Nauru. Według Guinness Book of World Records był najmłodszą osobą, sprawującą wówczas urząd prezydenta niepodległej republiki na świecie[3]. Po utracie stanowiska prezydenta w 1978 roku, był ministrem sprawiedliwości w gabinecieHammera DeRoburta, a za rządówKenosa Aroiego był ministrem zdrowia i edukacji. W 1989 roku pokonał w wyborach prezydenckich DeRoburta, który trzy lata później zmarł[2]. W swoim gabinecie pełnił funkcje ministra rozwoju i przemysłu, ministra spraw zagranicznych, a także ministra służby publicznej i lotnictwa cywilnego[4]. Był też prezydentem w latach: 1996, 1998–1999, 2000–2001, 2003 (9–17 stycznia) i 2003 (18 stycznia – 9 marca)[5]. Zmarł na cukrzycę 9 marca 2003 roku w Waszyngtonie podczas oficjalnej wizyty. Jego następcą zostałDerog Gioura[6].
W latach 80. mocno krytykowałFrancję iUSA za wznowienie prób atomowych naPacyfiku[3].
Był znany jako jeden z najbardziejpragmatycznych prezydentów Nauru[1].
Jego synem jestValdon, także polityk[7].
