Ten artykuł dotyczy cesarza rzymskiego. Zobacz też:imię męskie.Balbin,Decimus Caelius Calvinus Balbinus (ur. ok. 178, zm. 238) – rzymski polityk, obwołanycesarzemRzymu w 238 roku razem zPupienem. Obaj zginęli zamordowani po 3 miesiącach, władali wspólnie 99 dni.
Balbin był członkiem bogatej rodziny arystokratycznej. Dwukrotnie sprawował konsulat. Brakowało mu doświadczenia wojskowego. Zarządzał jako namiestnik różnymi prowincjami. Wiosną 238 został wybrany razem z Pupienem przez senat na cesarza. Pupien wyruszył przeciwMaksyminowi, który oblegałAkwileję, a Balbin mający wtedy 60 lat zajmował się organizacją pomocy[2].
W czasie nieobecności Pupiena w stolicy wybuchły zamieszki i doszło do walk między ludnością miasta apretorianami. Balbin nie był w stanie zapanować nad sytuacją. Uspokojenie przyniósł dopiero powrót zwycięskiego Pupiena, któremu podporządkowały się wojska Maksymina, po zabiciu go przez własnych żołnierzy[3].
Latem 238 podczas igrzysk kapitolińskich pretorianie niespodziewanie uderzyli na cesarski pałac w Rzymie i zabili obu cesarzy. Panowanie Balbina i Pupiena trwało 99 dni[4].
- Źródła
- Herodian: Historia cesarstwa rzymskiego. Przekład, wstęp i komentarzJózef Wolski. Wrocław: Ossolineum, 2004. Brak numerów stron w książce
- Historycy cesarstwa rzymskiego. Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana. Przekład, wstęp i komentarzHanna Szelest. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo „Iskry”, 1966. Brak numerów stron w książce
- Opracowania
