Ten artykuł należy dopracować: Astyages (inaczejIsztuwegu,Arsztiwajga) – ostatni władca państwaMedów (585–550 p.n.e.), synKyaksaresa. Za jego czasów w ramach kampanii aneksyjnych Medowie wtargnęli do północnejSyrii (w okolicach dzisiejszej granicy syryjsko-tureckiej), która stanowiła częśćbabilońskiego imperium, i opanowali wielkie ośrodki religijne,Arbelę iHarran. Zburzyli sanktuaria i deportowali setki kapłanów. Opis spustoszeń widnieje na odkrytej w Babilonie steli. Groźba wojny z Nabuchodonozorem zmusiła Astyagesa do szukania funduszy i ludzi. Szczególnie naciskana o wsparcie byłaPersja. Medyjski władca jednak szybko sobie uświadomił, że przez swe powiązania z Elamem - który sam stanowił bramę do dolnej Mezopotamii - król Anszanu,Kambyzes I, musi być traktowany inaczej i na pewno z większym szacunkiem. Tak więc około 598 r. p.n.e. Astyages dał Kambyzesowi I zAnszanu, plemiennemu wodzowi, za żonę jedną ze swoich córek, księżniczkęMandane[1] (z tego związku narodził sięCyrus II Wielki). Działania Astyagesa nie na wiele się zdały. Po śmierci Kambyzesa I w 559 r. p.n.e. królem i chanem Persji ogłosił się Cyrus II, który rościł sobie pretensje do spadku po Astyagesie. Nie mogąc otrzymać spadku dobrowolnie Cyrus II, z racji więzów krwi, zdecydował się na wzięcie tego siłą. Przygotowując się do wojny z Astyagesem Cyrus II zapewnił sobie uprzednio wsparcie m.in. perskich plemion oraz Achemenidów. W latach 553-551 p.n.e. wojska Cyrusa II wdzierały się coraz głębiej w medyjskie terytorium, prąc twardo w stronę Ekbatany. Ostateczna klęska Astyagesa dokonała się w wyniku dwudniowej bitwy pod Pasagardami w 550 r. p.n.e.[2] Astyages przegrał wojnę z władcą perskim a zarazem swym wnukiem Cyrusem II Wielkim. Państwo Medów dostało się pod panowanieAchemenidów. Uważa się, że Cyrus II przyjął państwowy ceremoniał królewski, a liczni Medowie zachowali pozycję społeczną równą Persom.
Żoną Astyagesa byłaAryenis. Małżeństwo to było wynikiem pokoju zawartego pobitwie nad rzeką Halys pomiędzyAlyattesem zLidii i królemMedówKyaksaresem. Z małżeństwa tego urodziła się córka Mandane.
- ↑1 Llewellyn-Jones Lloyd, Persowie. Epoka wielkich królów, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań, 2024.
- ↑2 Llewellyn-Jones Llloyd, Persowie. Epoka wielkich królów, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań, 2024.