Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Astyages

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sprzątanie Wikipedii
Ten artykuł należy dopracować:
od 2010-02 →zweryfikować treść idodać przypisy,
od 2024-12 →dodać/uzupełnić podstawowe informacje biograficzne,
1. Llewellyn-Jones Lloyd, Persowie. Epoka wielkich królów, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań, 2024..

Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon{{Dopracować}} z tego artykułu.
Astyages
ilustracja
Król Medów
Okres

od585 p.n.e.
do550 p.n.e.

Poprzednik

Kyaksares

Następca

ostatni król Medów

Dane biograficzne
Ojciec

Kyaksares

Żona

Aryenis

Dzieci

Mandane

Astyages (inaczejIsztuwegu,Arsztiwajga) – ostatni władca państwaMedów (585550 p.n.e.), synKyaksaresa. Za jego czasów w ramach kampanii aneksyjnych Medowie wtargnęli do północnejSyrii (w okolicach dzisiejszej granicy syryjsko-tureckiej), która stanowiła częśćbabilońskiego imperium, i opanowali wielkie ośrodki religijne,Arbelę iHarran. Zburzyli sanktuaria i deportowali setki kapłanów. Opis spustoszeń widnieje na odkrytej w Babilonie steli. Groźba wojny z Nabuchodonozorem zmusiła Astyagesa do szukania funduszy i ludzi. Szczególnie naciskana o wsparcie byłaPersja. Medyjski władca jednak szybko sobie uświadomił, że przez swe powiązania z Elamem - który sam stanowił bramę do dolnej Mezopotamii - król Anszanu,Kambyzes I, musi być traktowany inaczej i na pewno z większym szacunkiem. Tak więc około 598 r. p.n.e. Astyages dał Kambyzesowi I zAnszanu, plemiennemu wodzowi, za żonę jedną ze swoich córek, księżniczkęMandane[1] (z tego związku narodził sięCyrus II Wielki). Działania Astyagesa nie na wiele się zdały. Po śmierci Kambyzesa I w 559 r. p.n.e. królem i chanem Persji ogłosił się Cyrus II, który rościł sobie pretensje do spadku po Astyagesie. Nie mogąc otrzymać spadku dobrowolnie Cyrus II, z racji więzów krwi, zdecydował się na wzięcie tego siłą. Przygotowując się do wojny z Astyagesem Cyrus II zapewnił sobie uprzednio wsparcie m.in. perskich plemion oraz Achemenidów. W latach 553-551 p.n.e. wojska Cyrusa II wdzierały się coraz głębiej w medyjskie terytorium, prąc twardo w stronę Ekbatany. Ostateczna klęska Astyagesa dokonała się w wyniku dwudniowej bitwy pod Pasagardami w 550 r. p.n.e.[2] Astyages przegrał wojnę z władcą perskim a zarazem swym wnukiem Cyrusem II Wielkim. Państwo Medów dostało się pod panowanieAchemenidów. Uważa się, że Cyrus II przyjął państwowy ceremoniał królewski, a liczni Medowie zachowali pozycję społeczną równą Persom.

Żoną Astyagesa byłaAryenis. Małżeństwo to było wynikiem pokoju zawartego pobitwie nad rzeką Halys pomiędzyAlyattesem zLidii i królemMedówKyaksaresem. Z małżeństwa tego urodziła się córka Mandane.

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. 1 Llewellyn-Jones Lloyd, Persowie. Epoka wielkich królów, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań, 2024.
  2. 2 Llewellyn-Jones Llloyd, Persowie. Epoka wielkich królów, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań, 2024.
Władcy starożytnego Iranu
Królowie Medów
Achemenidzi
Argeadzi
Seleukidzi
Arsakidzi
Sasanidzi
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Astyages&oldid=78127702
Kategorie:
Ukryte kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp