Aruba jest najbardziej na zachód położoną oraz najmniejszą wyspą z grupy wyspABC. Jest płaska, długość jej wynosi ok. 30 km, szerokość ok. 9 km, a długość wybrzeża 68,5 km. Najwyższe wzniesienie toJamanota (188 m n.p.m.). Godne uwagi jest również wzniesienieHooiberg liczące 165 m n.p.m., które zauważalne jest z każdej strony wyspy. Charakteryzuje się kilometrowymi, białymiplażami, we wschodniej jej części występujewybrzeże klifowe. Wyspa leży wklimacie równikowym i charakteryzuje się niewielką ilością opadów (ok. 500 mm rocznie).
Aruba została odkryta w 1499 r. przezhiszpańskich żeglarzy, zaś w 1636 r. zajęli jąHolendrzy[3]. W XIX w. stała się interesująca z uwagi nagorączkę złota[4]. Najstarszym miastem wyspy jestSavaneta.
Od 1825 r. do ok. 1915 r. główną gałęzią gospodarki Aruby było wydobywaniezłota. Po stolicyOranjestad, drugim pod względem wielkości miastem wyspy jestSint Nicolaas, które rozwinęło się właśnie dzięki wydobywaniu złota. W 1924 r. otworzono tutaj równieżrafinerięLago Oil & Transport Co. Ltd., przez co miasto to stało się centrum gospodarczym wyspy. W sumie przemysł rafineryjny na wyspachABC od tego czasu prowadził do silnej zmiany struktury gospodarczej.
PodczasII wojny światowej rafinerie odgrywały ważną, strategiczną rolę, ponieważ dostarczały energię dlaStanów Zjednoczonych. Po 1945 r. przemysł rafineryjny stracił na znaczeniu. Rafinerię tę, niegdyś największą na świecie, zamknięto w 1985 r. Pięć lat później otworzono ją ponownie pod amerykańskim kierownictwem, w celu przeładunków i magazynowania ropy. I od tego czasu do 2009 r. przemysł rafineryjny zaczął znowu być znaczący dla Aruby.
Ze względu naklimat i mało korzystne warunki glebowe (gleby czerwonobrązowe), główną uprawą jest tualoes, który nie wymaga nawadniania. Jest to także główny towar eksportowy Aruby.
Ważnym sektorem gospodarki Aruby, od czasu zlikwidowania przemysłu rafineryjnego, jestturystyka. Najważniejszym czynnikiem przyciągającym turystów są piękne, wielokilometrowe i piaszczyste plaże oraz holenderska zabudowa z czasów kolonialnych. Rocznie wyspa odwiedzana jest przez ok. 2 mln turystów.
Emisjarównoważnika dwutlenku węgla z Aruby wyniosła w 1990 roku 318 t, z czego 297 t stanowiła emisja dwutlenku węgla. W przeliczeniu na mieszkańca emisja wyniosła wówczas 4,784 t dwutlenku węgla, a w przeliczeniu na 1000 dolarówPKB 129 kg. Od tego czasu emisje wahają się, przy czym dość duży wzrost nastąpił w 2012. Głównym źródłem emisji przez cały czas była energetyka. W 2018 emisja dwutlenku węgla pochodzenia kopalnego wyniosła 987 t, a w przeliczeniu na mieszkańca 9,339 t i w przeliczeniu na 1000 dolarów PKB 258 kg[10].
_Aruba_Eagle_Beach_(2896882763).jpg)
.svg)
