„Artichoke” tapeta wykonana przez Johna Henry’ego Dearle dla firmyWilliam Morris & Co., ok. 1897 (Muzeum Wiktorii i Alberta).
Arts and Crafts – ruch artystyczny, zrzeszający malarzy, rzeźbiarzy, architektów i rzemieślników w myśl tworzeniasztuki użytkowej, służącej całemu społeczeństwu.
Został założony w1888 roku wAnglii, przezWaltera Crane’a iC.R. Ashbee pod przewodnictwemWilliama Morrisa. Inspiracją były idee angielskiego pisarzaJohna Ruskina, że należy tworzyć sztukę użyteczną i funkcjonalną, jednak nie tracącą swoich estetycznych wartości. Dlatego artyści przeciwstawiali się produkcji mechanicznej, przemysłowej, na rzecz odrodzenia sztuki wykonywanej ręcznie[1].
Początki ruchu wywodzą się od założonego przez Morrisa w1861 roku firmy Morris & Co, w której działaliprerafaelici, tworząc meble, tkaniny, witraże, tapety oraz przedmioty codziennego użytku. Także panujący w architekturze ówczesnej Anglii, tak zwanyDomestic Revival (czyli odrodzenie rodzimej sztuki budowania) oraz wzniesiony przezPhilipa Webba dom o nazwie Red House, który został zaprojektowany dla Williama Morrisa, zainicjowały i rozszerzyły działalność idei Ruskina na architekturę[2].
Członkowie ruchu Arts & Crafts założyli własną szkołę Guild and School of Handicraft, kształcącą przyszłych artystów-rzemieślników[3], a także własne czasopismoThe Hobby Horse, które ukazywało się do1893 roku[4].
Działalność Arts & Crafts miała ogromny wpływ na sztukę europejską i amerykańską przełomu XIX i XX wieku. Naśladując angielskie ugrupowanie, powstawały liczne warsztaty rzemieślnicze, m.in. The Society of Arts and Crafts (1897) założony wBostonie,Warsztaty Wiedeńskie (1903) wAustrii, a w PolsceWarsztaty Krakowskie z1913 roku.
↑WillW.JonesWillW.,Jak czytać nowoczesne budynki : przyspieszony kurs wiedzy o architekturze epoki nowoczesnej, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2018, s. 20,ISBN 978-83-213-5039-4,OCLC1051270146 [dostęp 2023-01-17].
↑Sztuka świata, tom 8, pod red. Anny Lewicko-Morawskiej, Arkady, 2000, s. 303.
↑N. Pevsner,Pionierzy współczesności. Od Williama Morrisa do Waltera Gropiusa, tłum. Janina Wiercińska, WAiF, 1978, s. 12.