Antykról – kontrkandydat do władzy wobec legalnie panującegokróla.
Antykrólowie pojawiali się w dziedzicznychmonarchiach europejskich zwykle w okresie kryzysów dynastycznych, gdy po wymarciu bezpotomnym jednejdynastii o schedę po niej ubiegało się kilku równorzędnych kandydatów.
W monarchiach elekcyjnych wybór antykróla związany był przede wszystkim ze wzrostem siły opozycji możnowładczej wobec panującego lub kryzysem państwowym wywołanym walkami stronnictw. Zdarzało się też, że antykróla wybierano, gdy legalny król popadał w konflikt zpapieżem i byłekskomunikowany.
Antykrólowie zazwyczaj przejmowali władzę jedynie na części terytorium państwa z pomocą popierającego ich stronnictwa lub wojska.
W historii Europy największa liczba antykrólów pojawia się na elekcyjnym tronieNiemiec. W historiiPolski przykładem antykróla byłStanisław Leszczyński wybrany przeciwkoAugustowi III Sasowi.
_Rei_da_Boemia.jpg)
W latach 1340–1801 królowie Anglii tytułowali się również "Królami Francji", choć ostatnim koronowanym był Henryk VI.
