Anna Karina
 Karina wAmsterdamie (1968) |
| Imię i nazwisko | Hanne Karen Blarke Bayer |
|---|
| Data i miejsce urodzenia | 22 września 1940 Solbjerg k.Aarhus |
|---|
| Data i miejsce śmierci | 14 grudnia 2019 Paryż |
|---|
| Zawód | aktorka, reżyserka, scenarzystka, piosenkarka |
|---|
| Współmałżonek | Jean-Luc Godard (1961–1965; rozwód) Pierre Fabre (1968–1974; rozwód) Daniel Duval (1978–1981; rozwód) Dennis Berry (1982–2019; jej śmierć) |
|---|
| Lata aktywności | 1959–2008 |
|---|
|
Anna Karina, właśc.Hanne Karen Blarke Bayer[1] (ur.22 września1940 wSolbjergu, przedmieściuAarhus[2], zm.14 grudnia2019 wParyżu[2][3]) – francuska aktorka duńskiego pochodzenia[4] kojarzona zfrancuską Nową Falą[5].
Jej matka była właścicielką sklepu z odzieżą, a ojciec, który opuścił rodzinę rok po jej urodzeniu, był kapitanem statku. W wieku 14 lat zagrała w krótkometrażowym filmie, który został nagrodzony wCannes. WDanii jako młoda dziewczyna, by zarobić na życie, śpiewała w kabaretach, grała w reklamach i sprzedawała namalowane przez siebie obrazy. W 1958, po kłótni z matką, pojechała autostopem doParyża.
Kiedy miała 17 lat w kawiarniLes Deux Magots wParyżu podeszła do niej kobieta z agencji reklamowej, która poprosiła ją o zrobienie kilku zdjęć. Wkrótce zaczęła pracować jakomodelka[5] i ostatecznie odniosła sukces, pozując do kilku czasopism, w tym „Elle”. PoznałaPierre’a Cardin iCoco Chanel, która namówiła ją do przybrania pseudonimu Anna Karina. Pseudonim nawiązuje do powieściLwa TołstojaAnna Karenina[6].
Jean-Luc Godard, wtedykrytyk filmowy „Cahiers du cinéma”, po raz pierwszy zobaczył Karinę w serii reklam żelu pod prysznicPalmolive, w których pozowała w wannie, i zaoferował jej niewielką rolę w filmieDo utraty tchu, jednak odmówiła ze względu na sceny nagości[7]. Zagrała postać Véroniki Dreyer w jego kolejnym filmieŻołnierzyk (Le petit soldat, 1960).
Na11. MFF w Berlinie została nagrodzonaSrebrnym Niedźwiedziem dla najlepszej aktorki za rolę Angeli w filmieKobieta jest kobietą (1961). W 1967Serge Gainsbourg powierzył jej tytułową rolę w komedii muzycznejAnna. W 1988 była nominowana doCezara dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę Loli wCayenne Palace.
Wystąpiła w 80 filmach i 7 serialach. Pisała również scenariusze i reżyserowała, a także występowała jako piosenkarka.
Była czterokrotnie zamężna. Jej ostatnim mężem był Dennis Berry. Chora na raka, zmarła 14 grudnia 2019 w paryskim szpitalu, w wieku 79 lat.
- ↑Personalidade: Anna Karina (Dinamarca). InterFilmes.com. [dostęp 2019-12-15]. (port.).
- ↑abAnita Gates: Anna Karina, Star of French New Wave Cinema, Is Dead at 79. „The New York Times”. [dostęp 2019-12-15]. [zarchiwizowane ztego adresu (2019-12-15)]. (ang.).
- ↑L'actrice Anna Karina est morte d'un cancer à 79 ans. „Le Figaro”. [dostęp 2019-12-15]. [zarchiwizowane ztego adresu (2019-12-15)]. (fr.).
- ↑Tadeusz Lubelski (współpracownicy:Adam Garbicz,Andrzej Wajda): Encyklopedia kina. Biały Kruk, 2003, s. 475.ISBN 978-83-88918-33-9. Cytat: „Karina Anna (właśc. Hanne Karin Blarke Bayer), ur. 1940 w Kopenhadze (sic!); francuska aktorka filmowa duńskiego pochodzenia.”.
- ↑abAnna Karina (22 de Setembro de 1940). Filmow.com. [dostęp 2019-12-15]. (port.).
- ↑HarrisonH. Smith HarrisonH.,Anna Karina, luminous star of French New Wave films, dies at 79, „The Washington Post”, 16 grudnia 2019,ISSN0190-8286 [dostęp 2024-10-11] (ang.). Brak numerów stron w czasopiśmie
- ↑Anna Karina nie żyje. Aktorka miała 79 lat. Interia.pl. [dostęp 2019-12-15]. [zarchiwizowane ztego adresu (2019-12-15)]. (pol.).
| 1950-1979 | |
|---|
| 1980-1999 | |
|---|
| 2000-2020 | |
|---|