| Data i miejsce urodzenia | 2 lipca 1947 | ||
|---|---|---|---|
| Przewodnicząca Izby Gmin | |||
| Okres | od 2 maja 1997 | ||
| Przynależność polityczna | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Deputowana brytyjskiej Izby Gmin zokręgu Bolton West | |||
| Okres | od 10 października 1974 | ||
| Przynależność polityczna | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Deputowana brytyjskiej Izby Gmin zokręgu Dewsbury | |||
| Okres | od 11 czerwca 1987 | ||
| Przynależność polityczna | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| |||
Winifred Ann Taylor, baronowa Taylor of Bolton (ur.2 lipca1947) – brytyjska polityk, członkiniPartii Pracy, minister w pierwszym rządzieTony’ego Blaira.
Od 1974 r. zasiadała wIzbie Gmin jako reprezentantka okręguBolton West[1]. W latach 1975–1977 była parlamentarnym prywatnym sekretarzemFreda Mulleya, ministra edukacji i nauki, później ministra obrony. Kiedypremierem byłJames Callaghan Taylor pełniła funkcję rządowegowhipa. Była nim do wyborczej porażki laburzystów w 1979 r. W 1983 r. przegrała wybory parlamentarne w okręguBolton North East i na jedną kadencję znalazła się poza Izbą Gmin. Powróciła do niej w 1987 r. wygrywając wybory w okręguDewsbury[1].
Taylor pełniła różne funkcje w laburzystowskim gabinecie cieni. Była ministrem edukacji w latach 1992–1994, Kanclerzem Księstwa Lancaster w latach 1994–1995, przewodniczącym Izby Gmin w latach 1994–1997. Po zwycięstwie Partii Pracy w wyborach 1997 r. Taylor została członkiem gabinetu jako przewodniczący Izby Gmin i Lord Przewodniczący Rady. Na tych stanowiskach pozostała do 1998 r., kiedy to została Głównym Whipem i parlamentarnym sekretarzem skarbu. W 2001 r. przestała być członkiem rządu. Objęła wówczas przewodnictwo komisji wywiadu i bezpieczeństwa. Popierała zaangażowanie Wielkiej Brytanii wIraku, równouprawnienie homoseksualistów oraz tworzenia szpitali.
Taylor zrezygnowała ze startu w wyborach 2005 r. 13 czerwca 2005 r. otrzymała dożywotni tytuł parowskibaronowej Taylor of Bolton i zasiadła wIzbie Lordów. 7 listopada 2007 r. została ministrem stanu ds. zaopatrzenia armii w ministerstwie obrony. W październiku 2008 r. została przeniesiona na nowo utworzone stanowisko ministra stanu ds. międzynarodowej obrony i bezpieczeństwa[2].
| W dniu powstania | |
|---|---|
| Późniejsi członkowie gabinetu |