 Andrej Michniewicz podczasmistrzostw świata wDaegu (2011) | ||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost | 202 cm | |||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
Andrej Michniewicz (biał. Андрэй Міхневіч; ur.12 lipca1976 wBobrujsku) –białoruskilekkoatleta, specjalizujący się wpchnięciu kulą.
Mistrz świata, wielokrotnie stawał na podium mistrzostw Białorusi oraz reprezentował kraj wpucharze Europy izimowym pucharze w rzutach lekkoatletycznych. Kulomiot jest aktualnym rekordzistą Białorusi tak w hali jak i na stadionie. Od 2007 roku jego żoną jest białoruska lekkoatletkaNatalla Michniewicz.
W dużej międzynarodowej imprezie Michniewicz zadebiutował w 1995 kiedy to nie awansował do finałumistrzostw Europy juniorów[1]. Na początku kolejnego sezonu bez powodzenia startował whalowym czempionacie Starego Kontynentu. W 1997 był szósty namistrzostwach Starego Kontynentu do lat 23, a w 1998 nie udało mu się przebrnąć eliminacji podczashalowych mistrzostw Europy orazczempionatu na stadionie. Pierwszy raz do finału zawodów rangi globalnej awansował w 1999 zajmując ósme miejsce whalowym czempionacie globu – kilka miesięcy później na eliminacjach zakończył swój pierwszy w karierze start wmistrzostwach świata. Na początku 2000 bez sukcesów startował whalowych mistrzostwach Starego Kontynentu, a we wrześniu uplasował się na dziewiątym miejscu wigrzyskach olimpijskich. W 2001 zajął dziesiąte miejsce wmistrzostwach świata jednak kilka dni po tych zawodach został przyłapany na stosowaniu niedozwolonego dopingu, a Michniewicz został zdyskwalifikowany na okres dwóch lat od 7 sierpnia 2001 do 6 sierpnia 2003[2]. Nieco ponad dwa tygodnie po zakończeniu okresu kary Białorusin wygrał wParyżumistrzostwa świata (startując w tych zawodach mimo sprzeciwu ze strony opinii publicznej[2]), a tuż po nich tryumfował nauniwersjadzie wDaegu. W kolejnym sezonie był szósty nahalowych mistrzostwach świata, a podczas rozegranego w historycznejOlimpii konkursu naigrzyskach olimpijskich zajął piątą pozycję. Ponownie szósty był namistrzostwach świata, które w 2005 odbyły się wHelsinkach. Sezon 2006 rozpoczął odhalowego wicemistrzostwa świata, a latem zostałwicemistrzem Europy przegrywając złoto z NiemcemRalfem Bartelsem zaledwie o dwa centymetry. Po zajęciu piątego miejsca whalowych mistrzostwach Europy w 2007 latem zdobył brązowy medalmistrzostw świata. Tuż za podium – na czwartym miejscu – zakończył udział whalowym czempionacie świata. Zdobywca brązowego medaluolimpijskiego wPekinie (2008). W 2009 był siódmy namistrzostwach świata. Zimą 2010 zdobył wKatarze drugi w karierze srebrny krążekhalowych mistrzostw świata. 31 lipca 2010 na stadionie wBarcelonie pokonując o ledwie jeden centymetrTomasza Majewskiego zdobył pierwszy w karierze tytułmistrza Europy[3][4]. Na koniec sezonu 2010 zajął trzecią pozycję w zawodach opuchar interkontynentalny[5]. W 2011 zdobył drugi w karierze brązowy medalmistrzostw świata[6]. Niespodziewanie nie awansował do finału naigrzyskach olimpijskich wLondynie (2012). W czerwcu 2013 roku został dożywotnio zdyskwalifikowany. Powodem decyzji Białoruskiej Federacji Lekkoatletycznej były powtórne badania próbek z MŚ w 2005 roku. Oznacza to, że Michniewicz straci wszystkie trofea zdobyte po 2005 roku.
Rekordy życiowe: stadion – 22,10 m (11 sierpnia 2011,Mińsk); hala – 21,81 m (12 lutego 2010,Mohylew), rezultaty te są aktualnymi rekordami Białorusi.
|
