Początkowo słowo Allah było wykorzystywane zarówno przezArabów do określaniabogaKsiężyca –Sina, wywodzącego się od sumeryjskiego boga księżycaNanny, jak i przez chrześcijańskich Arabów do określania Boga. Pomimo że jest tradycyjnie kojarzone z islamem, słowo Allah nie jest specyficzne dla tej religii. Także wśród przedislamskich i chrześcijańskich Arabów słowami Allah/Alihah oznaczającymi to samo co u żydów Eloh/Elohim określano Boga w rozumieniu monoteistycznym. Słowo Allah występuje między innymi na inskrypcji z Umm al-Dżimal. Od czasówMahometa zaczęło ono oznaczać dla muzułmanów w języku arabskim wyłącznie abrahamicznego Boga i dlatego chociaż ma ono lingwistycznie formy liczby mnogiej oraz rodzaju żeńskiego, to te formy gramatyczne nie są obecnie stosowane, przynajmniej wśród muzułmanów.
Etymologia
Arabskie słowoAllāh (alif-lam-lam-ha [ALLH]) oznacza:„Bóg Jedyny”. Składa się z dwóch słów:
al – będącerodzajnikiem określonym;ilāh (إله) – które tłumaczone jest na polskie słowobóg pisane małą literą, oznaczające boga w znaczeniu ogólnym,bóstwo, całe zaś słowoAllāh – tłumaczone jest na słowo Bóg pisane dużą literą, co wskazuje na konkretne, uosobione bóstwo, w tym przypadku jedynego boga dla wyznawcówislamu. Mimo tłumaczenia na słowo Bóg, ze względu na ścisłe połączeniejęzyka arabskiego zKoranem i islamem, przez muzułmanów używane jest w oryginalnym brzmieniu zarówno w wyznaniu wiary, jak i bezpośrednich odniesieniach.
W podstawowej formie słowo to (wymawianealah), jest czasownikiem o znaczeniu „przysięgać” lub „składać przysięgę”, jak również czasownikiem „ubóstwiać” lub „czcić.”[1]
Rdzeń tego słowa pochodzi od jeszcze starszego słowa –el, które znaczybóg,bóstwo,moc,siła. Słowo to ma takie samo znaczenie jakarabskie słowoilāh,aramejskieīl[2], czyli takie jak w języku polskimbóg,bóstwo.
Alternatywną – również prawidłową – pisownią wjęzyku polskim jestAllach[3]. „Allah” jest jedynym słowem arabskim, w którym wymawiane jest/ɫ/ (stąd u Sienkiewicza pisownia „Ałłah”).
Allah w islamie
Według muzułmanów Allah jest jednym z bytów samoistnych, tytułowanym wKoranie jakoPan Światów. Cały świat podlega ciągłym przemianom, ponieważ jest w każdej chwili tworzony przez niego na nowo. Wszystkie prawa świata wywodzą się z jego woli i mądrości.
Nie ma boga prócz Allaha, a Mahomet jest jego Prorokiem[4]
Towyznanie wiary w jedynego Boga – Allaha jest jednym zpięciu filarówislamu. Każdymuzułmanin musi oddawać mu bezwarunkową cześć i bezwzględnie poddać się jego woli i wyrokom. Bóg jest jeden i jedyny, a jego wszechmoc i panowanie niepodzielne:
Ziemia i niebo, niezmierzone przestrzenie, cały świat, są Jego królestwem.
Zarówno są mu wiadome czyny, które na jaw wydajesz, jak i te, które ukrywasz w tajemnicy; wie to, co mówisz głośno, i to, co cicho.
Nie masz Boga nad Niego. Najpiękniejsze imiona należą do Niego [Koran 20:5-7].
Według islamu najcięższymgrzechem, którego Bóg nigdy nie przebacza, jestszirk – oddawanie czci innym bogom oprócz niego:
Pan nie przebaczy bałwochwalcom. On odpuszcza podług swej woli wszystkie inne występki, lecz bałwochwalstwo jest jedną z największych zbrodni [Koran, 4:48].
Zaprawdę, Allah jest Jedynym Bogiem. On jest Święty, daleki od posiadania syna.
Świadczę, że Allah jest Jednym i Jedynym Bogiem; nie posiadającym towarzyszy, od którego zależą wszystkie rzeczy i byty. Nie zradza ani nie jest zrodzony i nic nie jest jak On.
Istotę Boga–Allaha określa w Koranie 99 przymiotników, nazywanychatrybutami lub imionami (nie w dosłownym tego słowa znaczeniu) Allaha; kolejność tych imion jest taka, w jakiej pojawiają się w Koranie, pierwszym z nich jestar-Rahman („miłościwy”). Zasadniczo muzułmanie uważają, że „imion” tych Allah posiada 100, jednak ostatnie z nich zna tylko on sam. Właśnie owym 99 atrybutom odpowiada 99 paciorków muzułmańskiego różańcatasbih/subha.
Pomiędzy światem ludzi a Allahem muzułmańska kosmologia umieszcza świat bytów nadprzyrodzonych:aniołów – sług bożych idżinnów, do których zalicza się teżSzatana.
Wbrew obiegowym opiniom wyraz „Allah” nie oznacza tylko Boga u muzułmanów, bo nie jest imieniem własnym Boga. Toarabskie słowo oznaczające Boga jest używane także przez arabskojęzycznychchrześcijan na określenie chrześcijańskiegoBoga w Trójcy Jedynego. Arabskie słowaAllah iAlihah stanowią odpowiednikihebrajskich słówEloh iElohim.
Allah w chrześcijaństwie
Wjęzyku arabskim nie istnieje inne słowo niż „Allah” na określenie osobowego boga, utożsamianego z jakąkolwiek religią, dlatego używane jest przez arabskich chrześcijan jako określenie Boga (ang. God, niem. Gott), w którego wierzą, a nie w aspekcie imienia własnego Boga w islamie.
Użycie tego słowa w kontekście dwóch różnych religii wzbudza kontrowersję ze względu na różnice w przekazieBiblii iKoranu, wobec czego wMalezji zostało zakazane prawnie używanie słowaAllah do określenia Boga w chrześcijaństwie[7].
↑Inne wersje tłumaczenia:Nie ma bóstwa prócz Boga Jedynego, a Muhammad jest jego Prorokiem,Nie ma innego boga prócz Boga Jedynego, a Mahomet jest jego Prorokiem; więcej:Szahada.
↑The Holy Quran [online], www.alislam.org [dostęp 2017-11-21].
