Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Alizé Cornet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Alizé Cornet
Ilustracja
Państwo

 Francja

Data i miejsce urodzenia

22 stycznia 1990
Nicea

Wzrost

173 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Status profesjonalny

2006

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Nicolas Beuque

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

6 WTA, 3 ITF

Najwyżej w rankingu

11(16 lutego 2009)

Australian Open

QF (2022)

Roland Garros

4R (2015, 2017)

Wimbledon

4R (2014, 2022)

US Open

4R (2020)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

3 WTA, 3 ITF

Najwyżej w rankingu

59(7 marca 2011)

Australian Open

3R (2014, 2019)

Roland Garros

3R (2023)

Wimbledon

3R (2019)

US Open

2R (2013, 2021)

Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Alizé Cornet (ur.22 stycznia1990 wNicei) –francuskatenisistka, mistrzyni juniorskiegoRoland Garros w grze pojedynczej, zdobywczyniPucharu Hopmana w 2014 roku. Reprezentantka kraju wPucharze Billie Jean King. Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym bekhendem.

Kariera tenisowa

[edytuj |edytuj kod]

Cornet treningi tenisowe rozpoczęła w wieku czterech lat. W kwietniu 2003 rozpoczęła występy w gronie juniorek, początkowo bez żadnych sukcesów. W styczniu 2005 wHamburgu osiągnęła finał, ustalając swój najlepszy wynik wówczas w karierze. Następnie była w finale mistrzostw Czech, jednak uległa tamAgnieszce Radwańskiej. Od kwietnia zaczęła być rozpoznawalna w rozgrywkach do lat osiemnastu i regularnie wygrywała turnieje (w tym między innymi Banana Bowl). Jej dwa ostatnie starty juniorskie to turnieje wielkoszlemowe. PodczasAustralian Open 2007 doszła do półfinału, nie dając rady dominatorce z Rosji,Anastasiji Pawluczenkowej. Jednak na własnych kortach Rolanda Garrosa była już bezkonkurencyjna. W finale ograłaKolumbijkęMarianę Duque Mariño 4:6, 6:1, 6:0. Po tym triumfie została ósmą rakietą rankingu młodszych zawodniczek.

Od 2004 roku uczestniczyła w rozgrywkach kobiecych Międzynarodowej Federacji Tenisowej, początkowo nie odnosząc żadnych sukcesów. W maju 2005 została dostrzeżona i organizatorzy wielkoszlemowegoRoland Garros przyznali jej dziką kartę, uprawniającą do startu w imprezie głównej. Był to jej debiut w profesjonalnych rozgrywkach. W pierwszej rundzie wyeliminowała RosjankęAlinę Żydkową, ale zaraz potem uległa swojej utytułowanej rodaczce,Amélie Mauresmo.

Wkrótce młodziutka gwiazda z Nicei zagościła w Polsce w niewielkim turnieju wToruniu. Przegrała tam w ćwierćfinale zJoanną Sakowicz. Po paśmie nieudanych występów powróciła w wielkim stylu we włoskimBari, gdzie odniosła zwycięstwo. Na liście jej pokonanych znalazły sięKarolina Kosińska iTathiana Garbin. Najlepsza była również wPadwie, wzbogacając swój dorobek o kolejny puchar.

W styczniu 2007 przeszła eliminacje do zawodowegoAustralian Open (w trzeciej rundzie wygrała zKateryną Bondarenko), jednak w głównej drabince trafiła naDanielę Hantuchovą i łatwo z nią przegrała. WParyżu w turnieju halowym również grała krótko, została pokonana przez swoją rodaczkę,Tatianę Golovin. W dalszej części roku regularnie przechodziła eliminacje do imprez WTA, kontynuując swoją wspinaczkę rankingową. PodczasUS Open odniosła cenne wygrane nadSamanthą Stosur iCaroline Wozniacki. Uległa dopieroJelenie Janković.

Nieudanie rozpoczęła rok 2008, przegrywając we wczesnych fazach zawodów. Przełom nastąpił wAcapulco, gdzie Francuzka awansowała do pierwszego w karierze profesjonalnej finału. Pokonała między innymiJelenę Kostanić Tošić. W decydującym spotkaniu uległaFlavii Pennetcie 0:6, 6:4, 1:6. Podczas imprezy wamerykańskim Amelia Island, występując jako 48. zawodniczka rankingu światowego, doszła do półfinału, pokonującVirginie Razzano w 1/4 finału. Podczas kolejnego turnieju na amerykańskiej, zielonej mączce Alizé doszła również do 1/2 finału ulegającSerenie Williams 5:7, 3:6.

Doszła do finału na kortach wRzymie, gdzie do turnieju głównego dostała się z eliminacji. Na tej imprezie pokonała m.in.Francescę Schiavone w II rundzie,Swietłanę Kuzniecową w III czyAnnę Czakwetadze w 1/2 finału, aSerena Williams oddała na jej korzyść mecz ćwierćfinałowy. W finale uległa SerbceJelenie Janković 2:6, 2:6. NaFrench Open uległaAgnieszce Radwańskiej w trzeciej rundzie. Na turniejach trawiastych wEastbourne iLondynie odpadła w pierwszej rundzie.

Następnie wzięła udział w turnieju trzeciej kategorii wBudapeszcie,Gaz de France Budapest Grand Prix. Była rozstawiona z numerem 2. W pierwszej rundzie otrzymała wolny los. W drugiej pokonała SłowaczkęMagdalénę Rybárikovą 6:2, 6:2. Następny mecz zAnną-Leną Grönefeld z Niemiec wygrała 6:2, 6:3. Półfinałowa przeciwniczkaGréta Arn zdołała jej ugrać tylko po gemie w obu setach. Dzięki temu zwycięstwu Cornet po raz trzeci w sezonie znalazła się w finale turniejuWTA w grze pojedynczej. Finałowa przeciwniczkaAndreja Klepač również nie zdołała wygrać seta z Francuzką. Tym samym Alizé wygrała swój pierwszy turniej wynikiem 7:6(5), 6:3 i awansowała na 18. miejsce w rankingu WTA. W tej imprezie wzięła też udział w grze deblowej w parze zJanette Husárovą i osiągnęła ten sam rezultat – wygraną w finale przeciw parzeVanessa Henke-Raluca Olaru wynikiem 6:7(5), 6:1, 10–6.

W 2012 roku wygrała turniej wBad Gastein, pokonując w finaleYaninę Wickmayer 7:5, 7:6(1). W maju 2013 roku awansowała do finału zawodów wStrasburgu, w którym pokonałaLucie Hradecką 7:6(4), 6:0.

Sezon 2014 rozpoczęła od zwycięstwa w parze zJo-Wilfriedem Tsongą wPucharze Hopmana. W finale mikst pokonał Agnieszkę Radwańską iGrzegorza Panfila stosunkiem 2:1. W lutym zanotowała finał wDubaju, w którym uległaVenus Williams 3:6, 0:6. Kolejne singlowe zwycięstwo osiągnęła wKatowicach, gdzie triumfowała w meczu mistrzowskim zCamilą Giorgi 7:6(3), 5:7, 7:5.

Piąte zwycięstwo w grze pojedynczej Francuzka odniosła w styczniu 2016 roku wHobart, pokonując KanadyjkęEugenie Bouchard 6:1, 6:2.

Życie prywatne

[edytuj |edytuj kod]

Jej rodzice noszą imiona Patricia i Francis. Jej brat Sébastien, z wykształcenia lekarz, jest menedżerem Cornet.

Historia występów wielkoszlemowych

[edytuj |edytuj kod]
Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

[edytuj |edytuj kod]
Turniej200420052006200720082009201020112012201320142015201620172018201920202021202220232024TytułyZ–P
Australian OpenAA1R1R2R4R1R3R1R2R3R3R2R2R3R2R2R2RQF1R1R0 / 1922 – 19
French OpenA2R2R1R3R2R1R2R1R3R2R4R3R4R2R1R2R1R3R1R0 / 1921 – 19
WimbledonAAA2R1R1R1R1R2R3R4R2R3R1R1R1RNH2R4R2R0 / 1615 – 16
US OpenAAA3R3R2R1R2R2R3R3R1R1R2R1R2R4R1R3R1R0 / 1718 – 17
Ranking na koniec roku861308189571650788944272043463847605359361180 / 7176 – 71

Występy w grze podwójnej

[edytuj |edytuj kod]
Turniej200420052006200720082009201020112012201320142015201620172018201920202021202220232024TytułyZ–P
Australian OpenAAAA1R2R1R1R1R1R3R1R1R2R1R3R1RA1R1RA0 / 156 – 15
French OpenAA1R1R2R1R2R1R1R1R1R2R2R1RA2R1RA1R3R0 / 167 – 15
WimbledonAAAA1R1RA1R1R2R2R1R2R1R1R3RNHA2RA0 / 126 – 11
US OpenAAAA1R1R1RA1R2R1R1R1R1R1R1RA2R1R1R0 / 142 – 14
Ranking na koniec roku364127186798692174110108153115156111185280673170 / 5721 – 55

Występy w grze mieszanej

[edytuj |edytuj kod]
Turniej200420052006200720082009201020112012201320142015201620172018201920202021202220232024TytułyZ–P
Australian OpenAA2RAAQFAAAAAAAAAAAAAAA0 / 23 – 1
French OpenA1R1R2R2RAA1RAAQFA2RAA1RNH1RA1R0 / 105 – 10
WimbledonAAAA1RAAAA3RA2RAAA1RNHAQFA0 / 55 – 5
US OpenAAAAA1RAAA2RAAAAAANHAAA0 / 21 – 2
0 / 1914 – 18

Finały turniejów WTA

[edytuj |edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series(2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 15 (6–9)

[edytuj |edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka1.2 marca 2008AcapulcoCeglanaWłochyFlavia Pennetta0:6, 6:4, 1:6
Finalistka2.18 maja 2008RzymCeglanaSerbiaJelena Janković2:6, 2:6
Zwyciężczyni1.13 lipca 2008BudapesztCeglanaSłoweniaAndreja Klepač7:6(5), 6:3
Finalistka3.26 maja 2012StrasburgCeglanaWłochyFrancesca Schiavone4:6, 4:6
Zwyciężczyni2.17 czerwca 2012Bad GasteinCeglanaBelgiaYanina Wickmayer7:5, 7:6(1)
Zwyciężczyni3.25 maja 2013StrasburgCeglanaCzechyLucie Hradecká7:6(4), 6:0
Finalistka4.22 lutego 2014DubajTwardaStany ZjednoczoneVenus Williams3:6, 0:6
Zwyciężczyni4.13 kwietnia 2014KatowiceTwarda (hala)WłochyCamila Giorgi7:6(3), 5:7, 7:5
Finalistka5.20 września 2014KantonTwardaRumuniaMonica Niculescu4:6, 0:6
Zwyciężczyni5.16 stycznia 2016HobartTwardaKanadaEugenie Bouchard6:1, 6:2
Finalistka6.7 stycznia 2017BrisbaneTwardaCzechyKarolína Plíšková0:6, 3:6
Zwyciężczyni6.22 lipca 2018GstaadCeglanaLuksemburgMandy Minella6:4, 7:6(6)
Finalistka7.21 lipca 2019LozannaCeglanaFrancjaFiona Ferro1:6, 6:2, 1:6
Finalistka8.28 sierpnia 2021ChicagoTwardaUkrainaElina Switolina5:7, 4:6
Finalistka9.9 października 2022MonastyrCeglanaBelgiaElise Mertens2:6, 0:6

Gra podwójna 7 (3–4)

[edytuj |edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Zwyciężczyni1.13 lipca 2008BudapesztCeglanaSłowacjaJanette HusárováRumuniaRaluca Olaru
NiemcyVanessa Henke
6:7(5), 6:1, 10–6
Zwyciężczyni2.22 maja 2010StrasburgCeglanaStany ZjednoczoneVania KingRosjaAłła Kudriawcewa
AustraliaAnastasija Rodionowa
3:6, 6:4, 10–7
Finalistka1.27 sierpnia 2011DallasTwardaFrancjaPauline ParmentierWłochyAlberta Brianti
RumuniaSorana Cîrstea
5:7, 3:6
Finalistka2.20 września 2014KantonTwardaPolskaMagda LinetteChińskie TajpejChuang Chia-jung
ChinyLiang Chen
6:2, 6:7(3), 7–10
Zwyciężczyni3.18 października 2015HongkongTwardaKazachstanJarosława SzwiedowaHiszpaniaLara Arruabarrena
SłoweniaAndreja Klepač
7:5, 6:4
Finalistka3.6 sierpnia 2017StanfordTwardaPolskaAlicja RosolskaStany ZjednoczoneAbigail Spears
Stany ZjednoczoneCoco Vandeweghe
2:6, 3:6
Finalistka4.19 czerwca 2022BerlinTrawiastaSzwajcariaJil TeichmannAustraliaStorm Sanders
CzechyKateřina Siniaková
4:6, 3:6

Występy w Turnieju WTA Tournament of Champions

[edytuj |edytuj kod]

W grze pojedynczej

[edytuj |edytuj kod]
RokRezultatPrzeciwniczkaWynik
2012zawodniczka rezerwowa
2013Faza grupowaRumuniaSimona Halep
RosjaMarija Kirilenko
RosjaAnastasija Pawluczenkowa
4:6, 4:6
5:0 krecz
2:6, 2:6
2014Faza grupowaRosjaJekatierina Makarowa
WłochyFlavia Pennetta
HiszpaniaGarbiñe Muguruza
6:1, 6:4
1:6, 2:6
3:6, 5:7

Finały turniejów ITF

[edytuj |edytuj kod]
turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 7 (3–4)

[edytuj |edytuj kod]
RezultatDataTurniej($)Naw.PrzeciwniczkaWynik
Zwyciężczyni1.23/04/2006WłochyBari25 000CeglanaWłochyTathiana Garbin6:2, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni2.02/07/2006WłochyPadwa25 000CeglanaArgentynaMaría Vanina García Sokol6:1, 6:4
Finalistka1.22/07/2006WłochyRzym25 000CeglanaWęgryKira Nagy2:6, 7:6(5), 4:6
Zwyciężczyni3.22/07/2007UkrainaDniepropetrowsk50 000CeglanaSzwajcariaStefanie Vögele6:4, 6:3
Finalistka2.12/09/2007FrancjaBordeaux100 000CeglanaBułgariaCwetana Pironkowa2:6, 3:6
Finalistka3.26/09/2010FrancjaSaint-Malo100 000CeglanaWłochyRomina Oprandi2:6, 6:2, 2:6
Finalistka4.17/03/2012BahamyNassau100 000TwardaKanadaAleksandra Wozniak4:6, 5:7

Gra podwójna 4 (3–1)

[edytuj |edytuj kod]
RezultatDataTurniej($)Naw.PartnerkaPrzeciwniczkiWynik
Finalistka1.22/10/2006FrancjaSaint-Raphaël50 000Twarda (hala)FrancjaYulia FedossovaUkrainaMarija Korytcewa
RosjaGalina Woskobojewa
2:6, 4:6
Zwyciężczyni1.30/10/2011FrancjaPoitiers100 000Twarda (hala)FrancjaVirginie RazzanoRosjaMarija Kondratjewa
FrancjaSophie Lefèvre
6:3, 6:2
Zwyciężczyni2.20/05/2012CzechyPraga100 000CeglanaFrancjaVirginie RazzanoAustraliaCasey Dellacqua
UzbekistanAkgul Amanmuradova
6:2, 6:3
Zwyciężczyni3.22/07/2012RumuniaBukareszt100 000CeglanaRumuniaIrina-Camelia BeguRumuniaElena Bogdan
RumuniaRaluca Olaru
6:2, 6:0

Występy w igrzyskach olimpijskich

[edytuj |edytuj kod]

Gra pojedyncza

[edytuj |edytuj kod]
RundaPrzeciwniczkaWynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo Francja [15]
I runda Czechy:Nicole Vaidišová4:6, 6:1, 6:4
II runda Chiny:Peng Shuai6:2, 6:2
III runda Stany Zjednoczone:Serena Williams [4]6:3, 3:6, 4:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo Francja
I runda Austria:Tamira Paszek7:6(4), 6:4
II runda Słowacja:Daniela Hantuchová3:6, 0:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo Francja
I runda Szwecja:Johanna Larsson6:1, 2:6, 6:3
II runda Stany Zjednoczone:Serena Williams [1]6:7(5), 2:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo Francja
I runda Czechy:Karolína Plíšková [5]1:6, 3:6

Gra podwójna

[edytuj |edytuj kod]
RundaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo Francja
I rundaFrancjaVirginie Razzano Chińskie Tajpej:Chan Yung-jan /Chuang Chia-jung [3]6:7(2), 7:6(3), 5:7
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo Francja
I rundaFrancjaKristina Mladenovic Chiny:Peng Shuai /Zheng Jie1:6, 7:6(3), 3:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo Francja
I rundaFrancjaFiona Ferro Ukraina:Elina Switolina /Dajana Jastremśka6:4, 6:2
II runda Stany Zjednoczone:Bethanie Mattek-Sands /Jessica Pegula1:6, 4:6

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

[edytuj |edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)

[edytuj |edytuj kod]
Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Zwyciężczyni2007FrancjaFrench OpenCeglanaKolumbiaMariana Duque Mariño4:6, 6:1, 6:0

Gra podwójna (1)

[edytuj |edytuj kod]
Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Finalistka2006AustraliaAustralian OpenTwardaWłochyCorinna DentoniKanadaSharon Fichman
RosjaA. Pawluczenkowa
2:6, 2:6

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
Identyfikatory zewnętrzne:
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Alizé_Cornet&oldid=77326059
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp