 Portret autorstwaIwana Kramskiego, 1875 | |||
| Imię i nazwisko | Aleksandr Siergiejewicz Gribojedow | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||
| Data i miejsce śmierci | |||
| Narodowość | |||
| Język | |||
| Alma Mater | |||
| Dziedzina sztuki | |||
| Ważne dzieła | |||
Mądremu biada | |||
 | |||
| Odznaczenia | |||
  | |||
| |||
| |||
Aleksandr Siergiejewicz Gribojedow (ros. Александр Сергеевич Грибоедов; ur.4 stycznia?/15 stycznia 1795 wMoskwie,Imperium Rosyjskie, zm.30 stycznia?/11 lutego 1829 wTeheranie,Persja) –rosyjskidramatopisarz,dyplomata,pianista,kompozytor orazwolnomularz[1].
Najbardziej znany jakohomo unius libri, czyli autor jednej popularnej książki (Mądremu biada), która stała się klasykiemliteratury rosyjskiej i z której pochodzi wielecytatów używanych do dzisiaj.
Pochodził z rodu szlacheckiego o silnych tradycjach wojskowych. W domu otrzymał wszechstronne wykształcenie, znał kilka języków europejskich. Będąc wszechstronnie uzdolnionym młodzieńcem, w wieku 16 lat ukończył studia naUniwersytecie Moskiewskim (1806-1810). Otrzymał dyplom dwóch wydziałów: prawnego i filologicznego. W tym samym roku rozpoczął studia na wydziale matematyczno-fizycznym, które przerwał w 1812, zaciągając się na ochotnika do wojska.
W 1815 wydałkomedięMłodzi małżonkowie, przeróbkę komedii francuskiej. Po wyjściu z wojska (1816) został w 1817 przydzielony do Kolegium Spraw Zagranicznych. WPetersburgu, gdzie mieszkał, obracał się wśród przyszłychdekabrystów oraz znanych literatów. W 1817 wraz zKatieninem napisał komedięStudent, zSzachowskojemWłasna rodzina, czyli zamężna kobieta, a zWiaziemskimKto brat, kto siostra, czyli oszustwo za oszustwem.
W 1818 otrzymał stanowisko sekretarza rosyjskiej misji dyplomatycznej wPersji, a od 1822 pracował w sztabie namiestnikaKaukazu, gen. Jermołowa. W latach 1823–1825 przebywał na urlopie w Moskwie i Petersburgu. Po powrocie na Kaukaz został w 1826 aresztowany jako podejrzany o udział w spisku dekabrystów. Po kilku miesiącach zwolniono go z braku dowodów winy. Przebywając wTyflisie związał się ze środowiskiemgruzińskiej inteligencji i w 1828 ożenił się z córką zaprzyjaźnionego poetyAleksandra Czawczawadzego,Niną(inne języki).
Posiadał talent muzyczny – był utalentowanym kompozytorem oraz pianistą. Jego najsłynniejszymi kompozycjami sąDwa Walce na fortepian: nr 1 w tonacji As-dur oraz sławniejszy nr 2 w tonacji e-moll[2].
W kwietniu 1828 został mianowany pełnomocnym ministrem-rezydentem wTeheranie. Wkrótce po objęciu przez niego stanowiska wzburzony tłum stolicy Persji napadł na misję rosyjską. Powodem było niezadowolenie z rosyjskiej polityki wobec Persji. Wszystkich pracowników, w tym Gribojedowa, wymordowano. Persja, jakby dla okupienia swej winy, ofiarowała RosjiSzach – diament o masie 88,7 karata. Ciało pisarza przywieziono do Tyflisu (ob.Tbilisi) i tam pochowano. 16-letnia wdowa po nim na wieść o śmierci męża urodziła przedwcześnie dziecko, które zmarło kilka godzin później. Po śmierci męża przez 30 lat żyła samotnie, odrzucając wszystkich starających się o jej rękę i wzbudzając podziw swoją wiernością pamięci męża.
Od Gribojedowa pochodzi nazwa jednego z głównych miejsc akcji w powieściMistrz i MałgorzataMichaiła Bułhakowa – „Dom Gribojedowa”, zwany także „Gribojedowem”, to siedziba Massolitu – związku pisarzy i poetów. Jak pisze w powieści Bułhakow, dom prawdopodobnie kiedyś należał do ciotki Gribojedowa, obecnie jednak stanowił miejsce spotkań moskiewskich artystów. Na ścianach klatki schodowej prowadzącej na pierwsze piętro wisiały portrety członków Massolitu, zarówno grupowe, jak i indywidualne oraz rozmaite informacje. Parter domu stanowiła najlepsza w Moskwie restauracja, składająca się z dwóch ogromnych sal o sufitach ozdobionych fioletowymi końmi o asyryjskich grzywach. Miały tu swą siedzibę różne sekcje Massolitu i kluby. Na pierwszym piętrze znajdowały się m.in. pokoje z tabliczkami o treści: „Zarząd Massolitu”, „Kasy”, „Kolegium redakcyjne”, „Przewodniczący Massolitu”, „Sala bilardowa”. Ostatnie pomieszczenie stanowiła sala kolumnowa, w której rzekomo Gribojedow miał czytać ciotce fragmentyMądremu biada.
Źródła w języku angielskim
Źródła w języku rosyjskim
