 | |||
| Państwo działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||
| Data i miejsce śmierci | |||
| profesor nauk medycznych | |||
| Specjalność: fizjologia, biochemia | |||
| Alma Mater | |||
| Nauczyciel akademicki | |||
| Uczelnia | |||
| Odznaczenia | |||
  | |||
| Nagrody | |||
| |||
Albert Claude (ur.24 sierpnia1899 wNeufchâteau, zm.22 maja1983 wBrukseli) –belgijski biolog,lekarz, cytolog, dokonał rozdzielenia elementów komórkowych,laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny.
Był najmłodszym z czworga dzieci Glaudice Watriquant Claude i Florentina Josepha Claude, piekarza prowadzącego sklep z pieczywem w miejscowości Longlier wArdenach. Gdy miał trzy lata u jego matki wykrytoraka piersi, który cztery lata później doprowadził do jej śmierci. Ze względu na pogarszającą się sytuację finansową rodzina przeniosła się doAthus, gdzie znalazła się w społeczności niemieckojęzycznej. Po pewnym czasie Albert został poproszony o powrót do Longlier, aby zająć się wujem, który był częściowo sparaliżowany w wynikuudaru mózgu[1].
Albert Claude podjął studia medyczne naUniwersytecie w Liège, ukończył je w 1928 roku. Zimę 1928/1929 spędził wBerlinie, początkowo w Instytucie Badań nad Rakiem (Institute für Krebsforschung), a następnie w laboratorium kultur tkankowych naKaiser-Wilhelm-Gesellschaft[1].
W 1929 roku został zatrudniony wInstytucie Badań Medycznych Rockefellera, gdzie prowadził badania nad wirusemmięsaka Rousa. Podczas prób wyizolowania wirusa z tkanek rozwinął metodęfrakcjonowania komórek poprzez wirowanie ekstraktu. Doprowadziło go to do odkryciasiateczki endoplazmatycznej oraz wyjaśnienia funkcjimitochondriów[2].
W 1942 roku, jako pierwszy badacz zastosowałmikroskop elektronowy do badań struktur komórkowych, początkowo do obserwacji wyizolowanych składników, potem do całych komórek[2].
W 1941 roku otrzymał obywatelstwoStanów Zjednoczonych, w 1949 roku wrócił do Belgii, będąc równocześnie profesoremUniwersytetu Rockefellera (do 1972 roku) orazUniversité Libre de Bruxelles (do 1969). W latach 1948–71 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Julesa Bordeta[2].
W 1974 roku otrzymał, wraz zGeorge'em Palade iChristianem de Duve,Nagrodę Nobla zaodkrycia dotyczące strukturalnej i funkcjonalnej organizacji komórek[3][4].
