Współczynnik albedo jest równy stosunkowi ilościpromieniowania odbitego do padającego.
gdzie:
– albedo,
– promieniowanie odbite,
– promieniowanie padające.
Współczynnik albedo jest wielkością bezwymiarową o wartości w zakresie 0–1. Wartość współczynnika równa 1 oznacza, że całość padającego na ciało promieniowania jest odbijana. Wartość 0 oznacza, że ciało nie odbija promieniowania.
W astronomii określa się albedopłaskie, odpowiadające odbiciu od płaskiej powierzchni, oraz albedosferyczne określające współczynnik odbicia dla całej półkuliciała niebieskiego[2]. PlanetyUkładu Słonecznego mają albedo od 0,142 (Merkury[6]) do 0,67 (Wenus[7]). Albedo Ziemi wynosi 0,367[8]. W Układzie Słonecznym obiektem odbijającym najwięcej padającego na niego światła słonecznego jestEnceladus, księżycSaturna, którego albedo wynosi aż 0,99.
Odbijalność Ziemi nie jest wielkością stałą i jednakową w każdym miejscu Ziemi. Wartość podana powyżej (A = 0,367) to wielkość uśredniona dla całej powierzchni i czasu. Odbijalność promieniowania słonecznego od Ziemi zależy między innymi od rodzaju podłoża, od pokrywy chmur, obecności pokrywy śnieżnej, obecności i stanu roślinności (pory roku). Ze względu na obecność lądolodów oraz pokrywy lodowej na morzach, w dużych szerokościach geograficznych albedo jest zatem znacznie większe niż w szerokości okołorównikowej. Zmiana ziemskiego albedo iefekt cieplarniany są często uważane za podstawy możliwychzmian klimatu. Do pewnych celów pojęcie albedo jako odbijalności całego promieniowania słonecznego uśrednionego po wszystkich możliwych kątach padania nie jest wystarczające i wprowadza się jego precyzyjniejsze definicje.
Albedo może również zależeć od kąta, pod jakim promienie słoneczne padają na powierzchnię. Przykładem zależnościwspółczynnika odbicia od kierunku jestrefleks słońca.
↑ab„Encyklopedia fizyki”praca zbiorowa PWN 1973 t. 1 s. 75.
↑Jan Flis: Terminy geograficzne. Wyd. V (zmienione). Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1999.ISBN 83-02-04531-4. Brak numerów stron w książce
