Albatros B.II wMuzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie | |||
| Dane podstawowe | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Producent | |||
| Typ | |||
| Konstrukcja | mieszana, przeważnie drewniana, podwozie stałe | ||
| Załoga | 2 | ||
| Historia | |||
| Data oblotu | |||
| Lata produkcji | |||
| Dane techniczne | |||
| Napęd | 1 silnik rzędowyMercedes D.I | ||
| Moc | 100 KM (74 kW) | ||
| Wymiary | |||
| Rozpiętość | 12,80 m | ||
| Długość | 7,65 m | ||
| Wysokość | 3,15 m | ||
| Powierzchnia nośna | 40,64 m² | ||
| Masa | |||
| Własna | 720 kg | ||
| Startowa | 1079 kg | ||
| Osiągi | |||
| Prędkość maks. | 110 km/h | ||
| Prędkość przelotowa | 104 km/h | ||
| Prędkość wznoszenia | 2,0 m/s | ||
| Pułap | 3000 m | ||
| Zasięg | 400 km | ||
| Długotrwałość lotu | 4 h | ||
| Dane operacyjne | |||
| Uzbrojenie | |||
| 1karabin maszynowy kal. 7,92 mm (tylko dla lotnictwa austro-węgierskiego), lekkiebomby | |||
| Użytkownicy | |||
| Cesarstwo Niemieckie,Austro-Węgry,Polska,Szwecja | |||
| |||
Albatros B.II –niemiecki dwupłatowysamolot wielozadaniowy –szkolny, łącznikowy irozpoznawczy, skonstruowany w 1914 roku w niemieckiej wytwórni lotniczejAlbatros Werke AG wBerlinie.
SamolotAlbatros B.II został skonstruowany w połowie 1914 roku jako rozwinięcie konstrukcji samolotuAlbatros B.I, skonstruowanego przez inż.Ernsta Heinkla na początku 1914 roku. Albatros B.II był udaną konstrukcją i stał się pierwszym dużym sukcesem firmy Albatros.
Samoloty te produkowane były w dwóch odmianach: podstawowej wielozadaniowejB.II (oznaczenie fabryczne L2) oraz szkolnej, wyposażonej w podwójne sterowniceB.IIa (oznaczenie fabryczne L30). Odmiana B.IIa miała silnikMercedes D.II lub Argus As.II o nieco większej mocy – 120 KM (88 kW). Używano też innych silników, jakMercedes D.III iBenz Bz.III (150 KM). Samolot nie posiadał stałego uzbrojenia, jedynie samoloty B.II produkowane dla lotnictwa Austro-Węgier miały zamontowany w przedniej kabinie 1karabin maszynowy kal. 7,92 mm. Do celów bombardowania zabierano lekkiebomby do kabiny.
Produkcję seryjną samolotu Albatros B.II uruchomiono w zakładach macierzystych i filii Ostdeutsche Albatros Werke (OAW) wPile oraz w związku z dużym zapotrzebowaniem lotnictwa niemieckiego i Austro-Węgier, również na licencji w zakładach lotniczychAviatik,BFW,Luft-Fahrzeug-Gesellschaft, Mercur,Linke-Hoffman iRefla (zakłady Refla mieściły się wWarszawie i w latach 1916–1918 jako filia zakładów Albatros wyprodukowały 200 samolotów tego typu).
Ogółem we wszystkich zakładach w latach 1914–1918 wyprodukowano ponad 3000 samolotów Albatros B.II i B.IIa.
Samoloty Albatros B.II były używane w latachI wojny światowej od 1915 przezwojskowe lotnictwo niemieckie iaustro-węgierskie, jako samoloty łącznikowe i szkolne. W początkowym okresie wojny używane były także jako rozpoznawcze i sporadycznie bombowe, zastąpione później w tych rolach przez uzbrojone samoloty klasy C, w tym wywodzące się z B.II samolotyAlbatros C.I. W późniejszym okresie głównie używano ich do szkolenia, w tej roli przetrwały do lat 20., także w lotnictwie cywilnym.
W latach 1918–1919 znajdowały się między innymi również na wyposażeniulotnictwa szwedzkiego.
Wlotnictwie polskim samoloty Albatros B.II znalazły się w 1918 roku zaraz poodzyskaniu niepodległości, kiedy zdobyto wMałopolsce 14 samolotów szkolnych tego typu. W 1920 roku dodatkowo w warsztatach nalotnisku Ławica wPoznaniu zmontowano ze zdobytych części jeszcze 15 samolotów tego typu (inne dane: 10). Łącznie z późniejszymi zakupami, liczba Albatrosów B.II używanych wPolsce mogła sięgnąć 64 sztuk lub więcej.
Samolotów Albatros B.II używano w Polsce głównie do szkolenia, lecz części z nich użyto także do celów rozpoznawczych i bombowych m.in. w1. i15. eskadrach wywiadowczych podczaswojny polsko-radzieckiej. W lotnictwie wojskowym były używane do połowy lat dwudziestych. Nieliczne samoloty były używane w polskim lotnictwie cywilnym do początku lat 30.
Dwumiejscowydwupłat o konstrukcji mieszanej, przeważnie drewnianej. Kadłub o konstrukcji kratownicowej drewnianej, krytej blachąaluminiową w przedniej części przy silniku i sklejką w pozostałej. Skrzydła dwudźwigarowe drewniane o kształcie prostokątnym, kryte płótnem, górny płat oparty na zastrzałach, dolny mocowany do kadłuba. Płaty usztywnione czterema parami rozpórek stalowych oraz cięgnami stalowymi.Lotki tylko na górnym płacie. Przód kadłuba mieściłsilnik rzędowy chłodzony cieczą, częściowo wystający poza obrys górnej części kadłuba, z kolektorem wydechowym z rurą odprowadzającą spaliny nad górny płat. W środkowej części kadłuba znajdowały się dwie odkryte kabiny załogi w układzietandem – pierwsza obserwatora osłonięta małymwiatrochronem, druga pilota wyposażona w urządzenia sterownicze oraz przyrządy pokładowe.Usterzenie klasyczne, skośne, o dużej powierzchni, zbudowane z rur stalowych, kryte płótnem.Podwozie samolotu klasyczne stałe, z płozą ogonową. Chłodnica cieczy zamontowana pośrodku przed górnym płatem.Śmigło drewniane, dwułopatowe.