 | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Dystrykt | Dystrykt Jerozolimy | ||
| Wysokość | 750 m n.p.m. | ||
| Populacja (1945) • liczba ludności |
| ||
| Data zniszczenia | 21 października1948 | ||
| Powód zniszczenia | |||
| Obecnie | |||
Położenie na mapie Mandatu Palestyny  | |||
 31°44′26″N 35°08′46″E/31,740556 35,146111 | |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Al-Waladża (arab. الولجة) – nieistniejąca jużarabskawieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy wMandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczasI wojny izraelsko arabskiej (al-Nakba), po atakuSił Obronnych Izraela w dniu 21 października1948[1].
Al-Waladża leżała wśród wzgórzJudei, w odległości 8 kilometrów na zachód od miastaJerozolima. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 1 770,8ha. We wsi mieszkało wówczas 1 650 osób[2].
| własność gruntów | powierzchnia gruntów (hektary) |
|---|---|
| Arabowie | 1 750,7 |
| Żydzi | 3,5 |
| publiczne | 16,6 |
| Razem | 1 770,8 |
| Rodzaj użytkowanych gruntów | Arabowie (hektary) | Żydzi (hektary) |
|---|---|---|
| uprawy oliwek | 8 | 0 |
| uprawy nawadniane | 213,6 | 0 |
| uprawy zbóż | 620,5 | 2,2 |
| nieużytki | 930,1 | 1,3 |
| zabudowane | 3,1 | 0 |
W 1596 Al-Waladża liczyła 655 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, winorośli, owoców, oliwek, oraz hodowli kóz i uli[3].
W okresiepanowania Brytyjczyków Al-Waladża była dużą wsią. Wieś posiadała jedenmeczet i szkołę podstawową[2].
PodczasI wojny izraelsko-arabskiej w maju1948 wieś zajęły wojskaegipskie. Była ona broniona przez arabskich ochotników zBractwa Muzułmańskiego iArabskiej Armii Wyzwoleńczej. Podczasoperacji Jekew w dniu 21 października 1948 wojska izraelskie zajęły wieś Al-Waladża. Mieszkańcy zostali wysiedleni, a większość domów wyburzono. Wieś została odbudowana po wojnie po drugiej stroniewadi, pod nazwąAl-Waladża[2].
Na gruntach wioski Al-Waladża powstał w 1950 moszawAmminadaw.
Palestyński historykWalid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Al-Waladża: „Na terenie wsi stoi kilka kamiennych domów. Północna część terenu pokryta jest kamiennym gruzem. Na zachodzie znajdują się tarasy, które porastają drzewa migdałowe”[2].
