| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Dystrykt | Dystrykt Hajfy | ||
| Wysokość | 65 m n.p.m. | ||
| Populacja (1945) • liczba ludności |
| ||
| Data zniszczenia | 25 lipca 1948 | ||
| Powód zniszczenia | |||
| Obecnie | w pobliżuEn Karmel | ||
.jpg) | |||
Położenie na mapie Mandatu Palestyny  | |||
 32°40′56″N 34°57′52″E/32,682222 34,964444 | |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Al-Mazar (arab. المزار) – nieistniejąca jużarabskawieś, która była położona w Dystrykcie Hajfy wMandacie Palestyny. Wyludniona i zniszczona podczasI wojny izraelsko-arabskiej, poSił Obronnych Izraela w dniu 25 lipca 1948 roku.
Al-Mazar leżała na przybrzeżnej nizinie u podnóża masywugóry Karmel. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 7976ha. We wsi mieszkało wówczas 210 osób[1].
| własność gruntów | powierzchnia gruntów (hektary) |
|---|---|
| Arabowie | 4432 |
| Żydzi | 856 |
| publiczne | 2688 |
| Razem | 7976 |
| Rodzaj użytkowanych gruntów | Arabowie (hektary) | Żydzi (hektary) |
|---|---|---|
| uprawy cytrusów | 5 | 0 |
| uprawy oliwek | 100 | 0 |
| uprawy nawadniane | 473 | 113 |
| uprawy zbóż | 3750 | 743 |
| nieużytki | 2853 | 0 |
| zabudowane | 39 | 0 |
W okresiepanowania Brytyjczyków al-Mazar była niewielką wsią[1].
Przyjęta 29 listopada 1947 rokuRezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu żydowskiemu. Na samym początkuI wojny izraelsko-arabskiej w dniu 17 maja 1948 roku wieś al-Mazar zajęli żołnierze żydowskiej organizacji paramilitarnejHagana. We wsi napotkano jedynie 10-20 Arabów, którzy uciekli. Następnie żołnierze spalili wszystkie zabudowania wioski[2]. Mieszkańcy powrócili jednak po kilku dniach. Na samym początkuoperacji Szoter w nocy z 24 na 25 lipca 1948 roku wieś ponownie zajęli izraelscy żołnierze. Wszyscy jej mieszkańcy zostali wówczas wysiedleni[1][3].
Grunty wioski al-Mazar przejął utworzony w 1947 roku kibucEn Karmel. Palestyński historykWalid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski al-Mazar:
„Po terenie jest rozrzucony gruz kamiennych domów, porośnięty chwastami, cierniami, kaktusami, figami i morwami”[1].
