Meczet wioski Al-Chalisa | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Dystrykt | Dystrykt Safedu | ||
| Wysokość | 150 m n.p.m. | ||
| Populacja (1945) • liczba ludności |
| ||
| Data zniszczenia | |||
| Powód zniszczenia | atakHagany | ||
| Obecnie | |||
Położenie na mapie Dystryktu Północnego | |||
Położenie na mapie Izraela | |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Al-Chalisa (arab. الخالصة) – nieistniejąca jużarabskawieś, która była położona w Dystrykcie Safedu wMandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczaswojny domowej w Mandacie Palestyny, po ataku sił żydowskiej organizacji paramilitarnejHagana w dniu 11 maja1948 roku.
Al-Chalisa leżała wGórnej Galilei u podnóżaGór Naftali, w odległości 28 kilometrów na północny wschód od miastaSafed. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 1128ha. We wsi mieszkało wówczas 1840 osób[1].
| własność gruntów | powierzchnia gruntów (hektary) |
|---|---|
| Arabowie | 1 073,3 |
| Żydzi | 0 |
| publiczne | 50,7 |
| Razem | 1 128 |
| Rodzaj użytkowanych gruntów | hektary |
|---|---|
| uprawy nawadniane | 558,6 |
| uprawy zbóż | 377,5 |
| nieużytki | 189,9 |
| zabudowane | 2 |
W 1596 roku w Al-Chalisa żyło 160 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, owoców, oraz hodowli bawołów wodnych i uli[2]. W okresiepanowania Brytyjczyków Al-Chalisa była dużą wsią. We wsi znajdował sięmeczet, oraz szkoła podstawowa dla chłopców[1].

Podczaswojny domowej w Mandacie Palestyny na przełomie 1947 i 1948 roku rejon wioski Al-Chalisa zajęły siłyArabskiej Armii Wyzwoleńczej. Gdy 10 maja 1948 roku żydowska organizacjaHagana zdobyła pobliskie miastoSafed, większość tutejszych mieszkańców w panice uciekło w kierunkuLibanu. Dzień później do wsi Al-Chalisa wkroczyły siły Hagany, które po krótkim starciu wyparły stąd oddział Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Następnie Izraelczycy wyburzyli tutejsze domy[1].
Na terenie wioski Al-Chalisa powstała w 1949 roku osadaKirjat Szemona. Palestyński historykWalid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Al-Chalisa: „Na miejscu wioski pozostaje kamienny gruz po domach. Budynki szkoły i władz mandatowych pozostają opuszczone, podobnie jak wiejski meczet z minaretem. Okoliczne grunty są uprawiane przez mieszkańców Kirjat Szemony podczas gdy obszary górskie są używane jako pastwiska lub tereny leśne”[1].