 | |||
| Data i miejsce urodzenia | 3 stycznia 1947 | ||
|---|---|---|---|
| Data śmierci | 5 kwietnia 2025 | ||
| Narodowość | |||
| Alma Mater | |||
| Dziedzina sztuki | |||
| Odznaczenia | |||
  | |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Adam Myjak (ur.3 stycznia1947 wStarym Sączu, zm.5 kwietnia2025[1]) –polskirzeźbiarz ipedagog,profesor irektorAkademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Dzieciństwo spędził wCzęstochowie, gdzie rozpoczął edukację szkolną. W 1958 rodzice wraz z piątką dzieci przenieśli się doSandomierza[2]. Tam ukończył szkołę podstawową, a następnie w 1965 I Liceum Ogólnokształcące – Collegium Gostomianum. Zgodnie z zainteresowaniami plastycznymi rozpoczął w tym samym roku studia na Wydziale RzeźbyAkademii Sztuk Pięknych wWarszawie, pod kierunkiemStanisława Słoniny,Stanisława Kulona iMariana Wnuka[3]. Studia ukończył z wyróżnieniem w 1971. Po obronie pracy dyplomowej uJana Bohdana Chmielewskiego[4] związał się na stałe z macierzystą uczelnią. W latach 1979–1981 przebywał na stypendium twórczym wDuisburgu w RFN, gdzie na tamtejszym Uniwersytecie na Wydziale Sztuk Pięknych wykładał rzeźbę.
W ASP przeszedł wszystkie szczeble kariery akademickiej, od asystenta do profesora zwyczajnego. Był wielokrotnie wybierany na rektora tej uczelni (1990–1996, 1999–2006, 2012–2020)[3][5]. Prowadził też na ASP własną pracownię rzeźby.
W 2009 został członkiem czynnymPolskiej Akademii Umiejętności[6].
Był redaktorem graficznym pisma „Orientacja” orazmiesięcznika literackiego młodych „Nowy Wyraz”, był związany nie tylko formalnie z poetyckim pokoleniem68 roku. Był stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki w 1971 i 1974. Został wyróżniony Nagrodą II stopnia Prezesa Rady Ministrów w 1979.
Został pochowany 16 kwietnia 2025 roku naCmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[7].
Pierwsze sukcesy artystyczne zaczął odnosić już w czasach studenckich: zdobył I nagrodę za „Najlepszą pracę roku 1967 studentów Warszawy” – rzeźba; w 1968 dwie II nagrody – za rzeźbę i III nagrodę oraz wyróżnienie za rysunek w ogólnopolskim konkursie o tematyce wojskowej; w 1970 – uhonorowany został III nagrodą w ogólnopolskim konkursie na dzieło plastyczne o tematyce kopernikowskiej; w 1971 – II nagrodą w ogólnopolskim konkursie „Człowiek, praca, środowisko”, II nagrodą za rzeźbę „Stary aktor”; 1972 zdobył I i II nagrodę w konkursie na medal kopernikowski, I nagrodę i wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie medalierskim z okazji XXX- lecia LWP; brązowy medal na III Festiwalu Sztuk Pięknych; w 1973 przyznano mu srebrny medal na IV Festiwalu Sztuk Pięknych; w 1979 – nagrodę Hiszpańskiej Federacji Żeglarskiej za rzeźbę „Żagiel” na VII Międzynarodowym Biennale „Sport w sztukach pięknych” w Barcelonie; w 1983 roku uzyskał wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie na pomnikpowstania warszawskiego; w 1987 – nagrodę honorową X Międzynarodowej Sztuki Krajów Nadbałtyckich (Rostock); w 1990 otrzymał Nagrodę Projektu za ubiegły rok. Laureat Nagrody im. Witolda Hulewicza[8]. W 1997 został odznaczonyKrzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1997)[9][10]. W 2005 został odznaczony przez ministra kulturyWaldemara DąbrowskiegoZłotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[11]. W 2020 otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia organizacyjne[12].
Był autorem 50 wystaw indywidualnych krajowych i zagranicznych, m.in. w 1981 roku w Muzeum im. W. Lehmbrucka wDuisburgu, 1989 w MuzeumBochum, w 1991 w Instytucie Kultury Polskiej wPradze, w 1993 wZachęcie w Warszawie, wCentrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w 1994 w Muzeum Rzeźby wBiałymstoku, w 1999 w Galerii Studio w Warszawie. Brał udział w wystawach zbiorowych sztuki polskiej w kraju i za granicą.
Był także autorem realizacji:
| Rektorzy (dyrektorzy) Szkoły Sztuk Pięknych |
|
|---|---|
| Rektorzy Akademii Sztuk Pięknych |
|
