W latach 80. działał w podziemnej„Solidarności”, wstanie wojennym był współprzewodniczącym podziemnej „Solidarności” w SGPiS. W 1989 był jednym z założycieli Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Centrum Demokratyczne. W tym samym roku został członkiem warszawskiego Komitetu Obywatelskiego[2]. W 1990 był współzałożycielemPorozumienia Centrum i warszawskiego oddziałuKongresu Liberalno-Demokratycznego (KLD). Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego PC w latach 1991–1993. Od stycznia do grudnia 1991 zajmował stanowisko ministra budownictwa i gospodarki przestrzennej wrządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego[3]. W 1991 z listyPOC jako kandydat Porozumienia Centrum został wybrany na posła I kadencji. Wgabinecie Jana Olszewskiego od grudnia 1991 do lipca 1992 pełnił funkcję ministra współpracy gospodarczej z zagranicą (1991–1992)[4][5]. Wwyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję[6]. W 1997 z ramieniaRuchu Odbudowy Polski uzyskał mandat senatora IV kadencji wwojewództwie tarnowskim. Podczas kadencji odszedł z ROP, przystępując doZjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego i Klubu SenatorskiegoAWS[7]. W Senacie był wiceprzewodniczącym Komisji Gospodarki Narodowej[7]. Wchodził w skład Parlamentarnej Komisji Wspólnej Rzeczypospolitej Polskiej i Unii Europejskiej. W wyborach w 2001 nie ubiegał się o reelekcję.
Powoływany na przewodniczącego rad nadzorczychBanku Rozwoju Eksportu (1992),Nowego Przewoźnika (2007) orazKGHM Polska Miedź (2007). W latach 2007–2008 był prezesem zarządu i dyrektorem generalnymPolkomtela. W latach 1993–2001 kierował Instytutem Wolności Ekonomicznej i Politycznej. Był członkiem kapituły nagrody „Teraz Polska” (kadencje 2006–2009 i 2009–2012).
5 lutego 2009 został jednym z dwóch (obokRyszarda Bugaja) doradców ekonomicznychprezydenta RPLecha Kaczyńskiego (pełnił tę funkcję do 15 lutego 2010). 16 lutego 2010 prezydent Lech Kaczyński ogłosił swoją decyzję o powołaniu go w skład Rady Polityki Pieniężnej[8] na sześcioletnią kadencję.
29 lutego 2016 prezydentAndrzej Duda na wniosek prezesa NBPMarka Belki powołał go na członka Zarządu Narodowego Banku Polskiego[9][10]. Adam Glapiński pełnił tę funkcję do 9 czerwca 2016[11]. Wcześniej w maju 2016 prezydent zgłosił jego kandydaturę na stanowisko prezesa polskiego banku centralnego[2]. 10 czerwca 2016 SejmVIII kadencji wybrał go na tę funkcję[12]. 21 czerwca 2016 – po zaprzysiężeniu przed Sejmem – Adam Glapiński objął urząd prezesa NBP[13]. W styczniu 2022 prezydent Andrzej Duda złożył do Sejmu wniosek o powołanie go na drugą kadencję[14]. 12 maja 2022 SejmIX kadencji wybrał go na ten urząd[15]; 22 czerwca 2022 Adam Glapiński złożył ślubowanie, obejmując stanowisko prezesa NBP na kolejną kadencję[16].
W 2020 znalazł się na 6. pozycji rankingu 200 najbardziej wpływowych ludzi w polskiej gospodarce, stworzonego przezRMF FM oraz portaleMoney.pl i 300Gospodarka[20][21][22].
W 2021 został laureatem nagrody „Byki i Niedźwiedzie”; wyróżnienie przyznała redakcja dziennika „Parkiet”, motywując ją działaniami podejmowanymi przez Adama Glapińskiego jako prezesa NBP w 2020 w okresiepandemii COVID-19[23][24]. W 2021 otrzymał nagrodę specjalną „Bankowego Menedżera Roku 2020” przyznaną przez „Gazetę Bankową”[25], a wraz z NBP został wyróżniony nagrodą „Best Central Bank Governance Europe 2021” przyznaną przez magazyn biznesowy „Capital Finance International”[26]. Otrzymał także nagrodę główną „Polski Kompas 2021”[27], Nagrodę Gospodarczą Prezydenta RP[28] oraz Nagrodę Specjalną w ramach Nagrody Gospodarczej Województwa Małopolskiego[29]. W 2022 otrzymał nagrodę ustanowioną przez grupęPolska Press podczas gali „Giganci Polska Press 2022” (za wybitne zarządzanie Narodowym Bankiem Polskim)[30][31]. Otrzymał też nagrodę „Człowiek Wolności” (za 2023) przyznawaną przez tygodnik „Sieci”[32]. W 2025 został uhonorowany statuetką z okazji jubileuszu 45-lecia NSZZ „Solidarność”[33].
Anglojęzyczny magazyn „Global Finance” w rankingu prezesów banków centralnych w 2020, 2021, 2022 i 2024 przyznawał mu notę C (w skali od A do F)[34][35][36]. W 2023 i 2025 otrzymywał w tym rankingu notę B[37][38].
Kapitalizm, demokracja i kryzys państwa podatków: wokół teorii Josepha Aloisa Schumpetera, Szkoła Główna Handlowa. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2004.
Meandry historii ekonomii: między matematyką a poezją, Szkoła Główna Handlowa. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2006.
Meandry historii ekonomii, Szkoła Główna Handlowa. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2012.
Ewolucja ekonomiczna a ewolucja biokulturowa. Formowanie programu badawczego ekonomii ewolucyjnej, [w:] Ryszard Bartkowiak, Piotr Wachowiak (red. nauk.),Wiedza i bogactwo narodów: kapitał ludzki, globalizacja i regulacja w skali światowej: zarządzanie, Szkoła Główna Handlowa. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2013.
Ekonomia ewolucyjna. Interpretacje zasady jedności wiedzy, [w:] Ryszard Bartkowiak, Piotr Wachowiak (red. nauk.),Nauki ekonomiczne w XXI wieku: stan obecny i perspektywy rozwoju, Szkoła Główna Handlowa. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2014.
Pierwotne źródła rozwoju gospodarczego, [w:] Ryszard Bartkowiak, Piotr Wachowiak (red. nauk.),Nauki ekonomiczne a praktyka gospodarcza, Szkoła Główna Handlowa. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2015.
Natura człowieka i gospodarka. Ekonomia ewolucyjna jako klucz do zrozumienia zjawisk gospodarczych w XXI wieku, Szkoła Główna Handlowa. Oficyna Wydawnicza , Warszawa 2021.
Polityka pieniężna i fiskalna w warunkach niskich stóp procentowych – doświadczenia międzynarodowe, [w:] Michał Bitner (red. nauk.),Problemy finansów i prawa finansowego: księga jubileuszowa dedykowana profesor Elżbiecie Chojna-Duch, Presscom Sp. z o.o., Wrocław 2021.
Narodowy Bank Polski w czasie megaszoków ekonomicznych po pandemii i w kryzysie energetycznym: historia sukcesu, Narodowy Bank Polski, Warszawa 2024[39].
Złoty filarem budowy dostatniej Polski. Stulecie polskiej waluty – od Grabskiego do Glapińskiego: wybór wypowiedzi Prezesa NBP prof. dr. hab. Adama Glapińskiego z lat 2018–2024, Narodowy Bank Polski, Warszawa 2025.
Narodowy Bank Polski: niezależny bank centralny fundamentem stabilnej i bezpiecznej gospodarki Polski, Narodowy Bank Polski, Warszawa 2025[40].
Polski złoty i niezależność NBP jako fundamenty rozwoju gospodarczego, Narodowy Bank Polski, Warszawa 2025[41].
Technological Innovations and the Dynamics of Structures in the Telecommunications and Media Mobile Market, „Journal of Management and Financial Sciences”, Vol. I, Issue 1, 2008.
Obecny kryzys gospodarczy a nauka ekonomii, „Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów SGH”, Nr 94, 2009.
Post-Crisis Economic Policy. Innovation Based Growth, „Journal of Management and Financial Sciences”, Vol. IV, Issue 5, 2011.
Animal Spirits in Economics, „Journal of Management and Financial Sciences”, Vol. VI, Issue 11, 2013.
Schumpeterowska teoria przedsiębiorcy, czyli skąd się bierze pies, „Konsumpcja i rozwój”, Zeszyt 5–6, 2013.
Kwestie metodologiczne podejścia ewolucyjnego w ekonomii, „Gospodarka Narodowa”, Nr 5–6, 2013.
Analiza ujemnych stóp procentowych na przykładzie Danii, Szwajcarii oraz Szwecji, „Bank i Kredyt”, Zeszyt 3, 2021.
Ryzyka związane z przedwczesnym przyjęciem euro przez Polskę w świetle teorii optymalnych obszarów walutowych, „Bank i Kredyt”, Zeszyt 3, 2025.
↑AnitaA.HawserAnitaA.,ChloeCh.DomatChloeCh.,JohnJ.NjirainiJohnJ.,JonathanJ.RogersJonathanJ.,TizianaT.BarghiniTizianaT.,Central Banker Report Cards 2021: The Art Of Timing [online], gfmag.com, 6 października 2021 [dostęp 2022-01-05](ang.).
.svg){kind=logo}
