ASSK, to podstawowyjęzyk programowania itranslator dla komputeraK-202. Język ten jestjęzykiem symbolicznym operującym na poziomierozkazów maszynowych tegokomputera, a więc we współczesnejnomenklaturze –asemblerem.

W języku tym składnia wyróżnia następujące jednostki:

• elementykodu źródłowego, które mają swoje odzwierciedlenie wkodzie wynikowym, generujące kod umieszczany następnie wpamięci operacyjnej:
  • rozkazy zargumentami (symbolicznymi i jawnymi)
  • liczby iwyrażenia arytmetyczne
  • teksty
• pozostałe:
  • komentarze
  • dyrektywy.

Alfabet języka opierał się na podzbiorze znakówISO-7. Literały liczbowe mogły być wyrażane jakoliczby całkowite zapisane w systemiedziesiętnym lubósemkowym oraz jakoliczby zmiennoprzecinkowe (przy czym operacje na takich liczbach wykonywane były za pomocąekstrakodów). Inneliterały dostępne w języku to parametry alfanumeryczne (zbliżone w swych właściwościach do współczesnychliterałów łańcuchowych). Zdefiniowano także tekst alfanumeryczny, tj. ciąg znaków ujętych wcudzysłowy, który był umieszczany w pamięci operacyjnej, np."tekst alfanumeryczny".Identyfikatory ietykiety tworzone były za pomocąliter icyfr oraz wybranych znaków dodatkowych, przy czym pod uwagę branych było tylko 6 pierwszych znaków. Dostępne były podstawoweoperatory, m.in.arytmetyczne ibitowe.

Rozkazy były zapisywane za pomocą odpowiednichkodów z jednym lub dwoma argumentami. Argumentem mogło być również wyrażenie arytmetyczne. Istniała możliwość stosowania zmiennych translacji, a więc zmiennych przechowujących wartość wyznaczaną na etapie translacji, a wystąpienie odwołania do takiejzmiennej powodowało wstawienie aktualnej jej wartości do wyrażenia. Można się było również odwoływać do jednego z 7rejestrów tego komputera.

Dyrektywy translacji zawarte w kodzie źródłowym umożliwiały sterowanie translacją programu źródłowego na kod wynikowy. Zapisywane były również za pomocą odpowiednich kodów.

Komentarze w języku ASSK podzielone zostały na dwa rodzaje:

komentarze zwykłe

tj. ciąg znaków ujęty wnawiasy kwadratowe (nie wolno było w komentarzu użyć nawiasu kwadratowego zamykającego), np.[komentarz]

komentarze dynamiczne

ciąg znaków ujęty w nawiasy ostre (nie wolno było w komentarzu użyć nawiasu ostrego zamykającego), np.<komentarz>, taki komentarz był wyprowadzany naurządzenie wyjściowe, umożliwiał np. wyświetlanie komunikatów dlaoperatora podczas procesu translacji.

Struktura programu w języku ASSK opiera się na blokach ujętych wnawiasy syntaktyczne będące dyrektywami języka. Podstawowym blokiem programu jest blokprog, w którym można umieszczać bloki typumacro isegment (a w nim bloki typumacro):

prog *  [program]  seg    [blok segment]    macro *      [blok macro]    finmacro*  finseg *  macro *    [blok macro]  finmacro*finprog *

• Opis podstawowego języka symbolicznego M.C. K-202 ASSK. Warszawa: Ośrodek Doskonalenia Kadr Technicznych OW/NOT i Zakład Doświadczalny Mikrokomputerów przy Instytucie Maszyn Matematycznych, wrzesień 1972 r.. Brak numerów stron w książce

• Asembler
• Polskie wynalazki

• Szablon cytowania książki – brak numeru strony