Ta strona zawiera symbole fonetyczneMAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znakówUnikodu.
Najstarszym przodkiemA była pierwsza literaalfabetu fenickiego –alef, wymawiany przy szerokim otwarciu jamy ustnej i niskim położeniu języka, a który wywodził się odhieroglifu przedstawiającego głowęwołu. W 1600 roku p.n.e. w piśmie fenickim stosowano formę liniową, która była podstawą dla niektórych późniejszych form zapisu pisma. Nazwa litery pochodzi odhebrajskiego lubarabskiego alefu.Do alfabetu łacińskiego przeszła poprzezalfabet grecki dzięki literzealfa poprzezEtrusków, którzy przynieśli zmodyfikowany zapis greki –alfabet etruski napółwysep Apeniński z którego w późniejszym okresie zaczerpnęli Rzymianie przy tworzeniu zapisujęzyka łacińskiego który jest używany do dziś w wielu językach świata, w tym polskim.
We współczesnej ortografii angielskiej, litera a oznacza sześć różnych samogłosek. Często oznacza samogłoskę prawie otwartą przednią niezaokrągloną ([æ]) np. w słowiecat (/kæt/), które oznaczakota. Odpowiada teżsamogłosce otwartej tylnej niezaokrąglonej ([ɑː]) np. w słowiefather (/ˈfɑː.ðə(ɹ)/) które oznaczaojca. Występuje w dwuznakuae który odpowiadasamogłosce półprzymkniętej przedniej niezaokrąglonej ([e]) jak i w słowieplay (/pleɪ/) które oznacza między innymizabawę. W słowiehare (/hɛɚ/ lub/heɹ/ oraz/heə/) które oznaczazająca literaa jest czytana jako samogłoska półprzymknięta przednia niezaokrąglona (/e/) lub jakosamogłoska półotwarta przednia niezaokrąglona (/ɛ/). W wymowie wielu Anglików samogłoska otwarta przednia niezaokrąglona ([a]) zastępuje samogłoskę prawie otwartą przednią niezaokrągloną ([æ]).
Podwójne a nie występuje w angielskich słowach, jednak pojawia się w zapożyczeniach z języków obcych, np. w imieniuAaron, które jest wReceived Pronunciation wymawiane jako/ˈæɹ.ən/ lub/ˈɛə(ɹ).ən/.
A jest trzecią najczęściej występującą literą w języku angielskim (po literache it). W jednym z badań, średnio 3,68% liter używanych w tekstach angielskich stanowi właśnie ona.
Problem z odtwarzaniem tego pliku? Zobacz strony pomocy.
wesperanto litera ta jest wymawiana jako samogłoska otwarta przednia niezaokrąglona (/a/) lub samogłoska otwarta tylna niezaokrąglona (/ɑ/);
wjęzyku francuskim litera ta jest wymawiana jakosamogłoska otwarta tylna niezaokrąglona (/ɑ/) np. w słowiepas ([pɑ]) które oznaczanie. Jest ona drugą najczęściej występującą w nim literą. Stanowi ona 3,95% wszystkich liter używanych w tym języku;
wjęzyku hiszpańskim literaa jest wymawiana jako samogłoska otwarta przednia niezaokrąglona (/a/) np. w słowiepadre (['pa.ðre]) które znaczyojciec. Stanowi ona 6,22% wszystkich liter używanych w tym języku;
wjęzyku saanicz litera a odpowiada samogłosce półprzymkniętej przedniej niezaokrąglonej ([e]).
wmiędzynarodowym kodzie sygnałowym literę a symbolizuje biało-niebieska flaga z pasami pionowymi z trójkątnym wcięciem po prawej, niebieskiej stronie. Poza tym znaczeniem oznacza też „Mam nurka pod wodą; trzymajcie się z dala i idźcie powoli”;
walfabecie semaforowym literęa i liczbęjeden przedstawia się poprzez odchylenie prawej ręki z flagą w bok zaś lewej skierowanie w dół;
walfabecie Braille’a literaa i liczba jeden są przedstawiana za pomocą ułożenia kropki z górnej prawej strony (⠁) z perspektywy możliwości ułożenia wszystkich kropek w jednym znaku (3 rzędy po 2 wiersze);
walfabecie Moona literaa i liczba jeden są przedstawiane jako dwie linie ułożone w kąt ostry przypominające majuskułęlambdy (Λ);
wNew York Point wielka literaa jest przedstawiana za pomocą 4 kropek, w ułożeniu dwóch kropek u góry po lewej stronie i dwóch na dole z prawej strony (⡜), a mała za pomocą dwóch kropek u góry (⠘);
wwersji kanadyjskiej (LSQ) przedstawiane jest poprzez złożenie dłoni w pięść odchylając przy tym kciuk do góry. W zapisieSignWriting przedstawiane jest symbolem 𝣷;
wwersji polskiej (PJM) przedstawiane jest poprzez złożenie dłoni w pięść. W zapisie SingWriting przedstawiane jest symbolem 𝤃.
↑Samogłoska otwarta centralna niezaokrąglona, nie posiada odrębnego symboluMAF od samogłoski otwartej przedniej niezaokrąglonej, zapisywana jest [ä], kiedy niezbędne jest rozróżnienie.
