 | |||
| Gatunek | |||
|---|---|---|---|
| Rok produkcji | 2001 | ||
| Data premiery | 8 stycznia2002 | ||
| Kraj produkcji | |||
| Język | |||
| Czas trwania | 103 min[1] | ||
| Reżyseria | |||
| Scenariusz | |||
| Główne role | Danielle Darrieux | ||
| Muzyka | |||
| Zdjęcia | |||
| Scenografia | Arnaud de Moleron[1] | ||
| Kostiumy | Pascaline Chavanne[1] | ||
| Montaż | Laurence Bawedin[1] | ||
| Produkcja | Arnaud de Moléron[1] | ||
| Dystrybucja | |||
| Budżet | 8 000 000 € | ||
| Nagrody | |||
| Srebrny NiedźwiedźFF w Berlinie,Felix w2002 | |||
| |||
| Strona internetowa | |||
8 kobiet[3][4] (fr.8 Femmes) –francuskifilmkryminalny z elementamimusicalu, który powstał na podstawie sztuki Roberta Thomasa pod tym samym tytułem. Na ekranach kin zadebiutował w2002.
Akcja filmu toczy się zimą tuż przed świętami Bożego Narodzenia wlatach 50. w dużej, wiejskiej posiadłości[5][6]. Pan domu, bogaty przemysłowiec Marcel, zostaje znaleziony w sypialni ze sztyletem wbitym w klatkę piersiową[7]. O zabójstwo podejrzane są powiązane z nim kobiety, które przebywają w domu: żona Gaby, siostra Pierrette, teściowa Mamy, szwagierka Augustine, córki: Suzon i Catherine oraz dwie służące: Louise i Chanel[7]. Każda ma motyw, by zabić, ale ialibi[5]. Wszystkie wzajemnie się oskarżają, nie ufając sobie nawzajem[7]. Próba wskazaniamordercy prowadzi do ujawnienia sekretów i prawdziwej natury każdej z kobiet[5]. Wychodzi na jaw, że Gaby nigdy nie kochała męża, Augustine podkochiwała się w szwagrze, Mamy odmówiła zięciowi wsparcia finansowego, Louise miała romans z panem domu, Suzon jest w ciąży, a Pierrette była skonfliktowana z bratem i miała ukryty romans z Chanel[8].
Na koniec wychodzi na jaw, że Marcel upozorował własną śmierć, w czym pomogła mu Catherine. Poznawszy prawdziwe oblicza bliskich sobie kobiet, pan domu popełnia samobójstwo.
Każda z kobiet śpiewa w filmie jedną ze znanych francuskich piosenek we własnej aranżacji[5].
Spis sporządzono na podstawie materiału źródłowego[1].
Reżyserem i głównym scenarzystą8 kobiet zostałFrançois Ozon, któremu w tworzeniu scenariusza pomagałaMarina de Van[1]. Główną inspiracją do nakręcenia filmu była sztuka teatralna Roberta Thomasa z 1961 o tym samym tytule[9]. Twórcy inspirowali się także amerykańskimi melodramatami i musicalami z lat 50. oraz twórczością reżyserów, takich jakRainer Werner Fassbinder,Luis Buñuel,George Cukor iFrançois Truffaut[9].
Zdjęcia do filmu rozpoczęto w marcu 2001, zrealizowała jeJeanne Lapoirie[1]. Za montaż odpowiadał Laurence Bawedin[1]. Kierownikiem produkcji przy8 kobietach był Arnaud de Moléron, film wyprodukowali Olivier Delbosc i Marc Missonnier[1]. Muzykę do filmu skomponowałKrishna Levy, za scenografię odpowiadał –Arnaud de Moleron, a za kostiumy – Pascaline Chavanne[1].
Film do października 2002 obejrzało ponad 2 mln widzów w Europie, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie[6].
W 2002 film został wyselekcjonowany jako francuski kandydat doOscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego, ale ostatecznie nie uzyskał nominacji.
| 1990–99 |
|
|---|---|
| 2000–09 |
|
| 2010–19 |
|
| 2020–29 |
|
