Defilada 6 SDS przedSymonem Petlurą,Berdyczów, kwiecień 1920 | |
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk szt. gen.Marko Bezruczko |
| Działania zbrojne | |
| wojna polsko-bolszewicka (od kwietnia do listopada 1920) | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
| Podległość | |



6 Siczowa Dywizja Strzelców (ukr. 6-та січова стрілецька дивізія) – dywizjaArmii Ukraińskiej Republiki Ludowej, działająca operacyjnie w składzie3 Armii Wojska Polskiego, uczestnicząca wwyprawie kijowskiej w 1920 roku i w dalszych działaniach przeciwArmii Czerwonej, w tym wbitwie pod Komarowem.
Dywizja ta była początkowo formowana wŁańcucie, a następnie w twierdzy wBrześciu nad Bugiem. W późniejszym czasie otrzymała nazwę „6 Dywizji Siczowej”, a znajdowała się pod komendą podpułkownikaMarka Bezruczki. 22 kwietnia została podporządkowana 3 Armii Wojska Polskiego i otrzymała rozkaz wymarszu na front. Liczyła wówczas ponad 2 tysiące żołnierzy.
Zdaniem Lecha Wyszczelskiego, w maju 1920 roku 6 Siczowa Dywizja Strzelców byłabardzo słabym związkiem taktycznym (...) dysponowała nielicznymi kadrami umożliwiającymi w dalekiej perspektywie osiągnięcie stanu polskiej dywizji[1]. 12 czerwca 1920, stan osobowy 6 dywizji wynosił 225 oficerów i 1720 żołnierzy (z czego 301 niewyszkolonych)[2], 7 listopada 1920 stan wynosił 407 oficerów i 4143 żołnierzy[3].
W sierpniu 1920 dywizjabroniła Zamościa przed 1 Armią Konną Budionnego. Na froncie pozostała do listopada 1920.
dowódca – ppłk szt. gen.Marko Bezruczko
| Dowództwo jednostki[4] | |
| Stopień, imię i nazwisko | Okres pełnienia służby |
| Dowódca dywizji | |
|---|---|
| gen. chor.Marko Bezruczko | 8 II – koniec wojny |
| Zastępca dowódcy dywizji | |
| ppłk Anatolij Budnyj | |
| Szefowie sztabu | |
| płk Wsewołod Zmijenko | 8 II – koniec wojny |
| Dywizje | |
|---|---|
| Brygady piechoty | |
| Pułki konne | |
| Brygady artylerii |