Ten artykuł dotyczy 12 Dywizji Strzelców RFSRR. Zobacz też:12 Dywizja Piechoty - inne dywizje piechoty z numerem 12.| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie | 1918 |
| Nazwa wyróżniająca | |
| Działania zbrojne | |
| wojna domowa w Rosji wojna polsko-bolszewicka bitwa pod Duniłowiczami II bitwa pod Brodnicą | |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | 8 Armia |
12 Dywizja Strzelców –związek taktycznypiechotyArmii Czerwonej okresuwojny domowej w Rosji iwojny polsko-bolszewickiej.
12 Dywizja Strzelców została sformowana w kwietniu 1918 w Woroneżu jako Woroneska Dywizja Piechoty. 22 października została przemianowana na 12 Dywizję Strzelców. W składzie 8 Armii walczyła nad Donem i na Kubaniu. W lutym 1920 została włączona do 9 Armii, a w kwietniu został włączona w skład Frontu Zachodniego. W składzie 15 Armii podczas pierwszej ofensywy Tuchaczewskiego poniosła ogromne straty, sięgające 80% stanów osobowych. Wycofana na tyły i uzupełniona, została w lipcu 1920 przydzielona do4 Armii i podczas drugiej ofensywy Tuchaczewskiego dotarła podBrodnicę, gdzie została pokonana przez Grupę płk.Aleksandrowicza.1 sierpnia 1920 dywizja liczyła w stanie bojowym 5534 żołnierzy z tego piechoty 4531. Na uzbrojeniu posiadała 81 ciężkich karabinów maszynowych i 26 dział[1].
Jej resztki zostały internowane w Prusach Wschodnich. Odtworzona w listopadzie 1920 brała udział w walkach z oddziałami atamana Petlury na Ukrainie[2].
Skład na dzień 1 sierpnia 1920[3]:
W tym dniu dywizja posiadała 4500 „bagnetów”, 68karabinów maszynowych, 243-calowe armaty dywizyjne wz. 1902 i 4 inne działa[3].
