Ten artykuł od 2025-11 wymaga modyfikacji na podstawie najświeższych informacji.
Niektóre treści są na pewno lub najprawdopodobniej nieaktualne. Artykuł należy zweryfikować, wskazując wprzypisach źródła informacji. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się wdyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon{{Dopracować}} z tego artykułu.
W środowisku tym można tworzyćoprogramowanie działające po stronieserwera internetowego (IIS) oraz pracujące na systemach, na które istnieje działającaimplementacja tej platformy. Z racji jej pochodzenia najpełniej obsługiwane są systemy z rodzinyMicrosoft Windows, jednak ponieważ zasadnicza część platformy została zgłoszona jako standardECMA, powstają także jego niezależne wdrożenia, np.Mono idotGNU.
Microsoft ogłosił w październiku 2003 roku podczas konferencji PDC 2003, że następca systemuWindows XP będzie pracował w środowisku .NET, a aplikacje starszego typu (EXE) będą miały dostęp do zasobów maszyny przez przekształcenie na wywołania.
Aplikacje we wszystkich systemach operacyjnych firmy Microsoft są kompilowane dokodu maszynowego procesora, a zsystemem operacyjnym komunikują się poprzez zestaw funkcji, dostarczanych przez system, zwanychWin32API (API). Takie rozwiązanie nastręcza wielu problemów, a głównymi z nich są:
nieprzenośność programów między różnymi procesorami lub niewykorzystywanie przez aplikacje wszystkich możliwości procesora,
nieprzenośność aplikacji między wersjami systemu ze względu na różnice w zestawie i działaniu funkcji z zestawu API.
Microsoft postanowił rozwiązać ten problem, stosując rozwiązania podobne do zastosowanego wJavie:
kompilatory kompilująkod źródłowy do postaci uniwersalnego kodu zwanegokodem pośrednim (nazywa się on obecnieCIL – wcześniej zaś nazywany byłMSIL),
metoda klasy jest kompilowana do kodu maszynowego w momencie pierwszego wywołania, kolejne wywołania metody prowadzą już bezpośrednio do skompilowanego kodu. Jest to realizowane przez dołączenie do każdej metody w czasie ładowania modułu tymczasowego fragmentu kodu (ang.stub), który przekazuje sterowanie do kompilatora i jest następnie zastępowany przez skompilowany kod. Jest to tzw.kompilacja w locie (ang.just in time). Dostępna jest także możliwość skompilowania całego modułu w trakcie instalacji. Przy okazji przebudowanobibliotekiklas ułatwiające dostęp do elementów systemu.
CLR (ang.Common Language Runtime) odpowiedzialny za lokalizowanie, wczytywanie oraz zarządzanie typami .NET. To trzon całej platformy .NET, ponieważ to właśnie do CLR należy zadanie kompilowania i uruchamiania kodu zapisanego językiem kodu pośredniego (CIL).
CTS (ang.Common Type System) jest odpowiedzialny za opis wszystkich danych udostępnianych przez środowisko uruchomieniowe.
CLS (ang.Common Language Specification) to zbiór zasad definiujących podzbiór wspólnych typów precyzujących zgodność kodu binarnego z dostępnymi kompilatorami .NET
Nowością, jaka pojawiła się w platformie .NET, jestCommon Language Infrastructure. Każdy język programowania, który spełni odpowiednie standardy (chodzi głównie o tzw.common object model), będzie miał dostęp do biblioteki .NET.
Obecnie[kiedy?] ponad 40 języków programowania jest zgodnych z .NET[potrzebny przypis]. Wiele z nich (np. Visual Basic, Delphi) musiało przejść istotne zmiany, by dostosować się do nowego środowiska. Dlatego też zwykle oznacza się języki dla platformy .NET przyrostkiem .NET (na przykład Delphi.NET, VB.NET).
W sierpniu 2000Microsoft,Hewlett-Packard iIntel wspólnie złożyły specyfikacjęCommon Language Infrastructure ijęzyka C# do ECMA jako propozycję standardu. Prace nad nimi odbywały się w ramach komitetu TC39 w podgrupach TG3 i TG2, przy współudziale m.in.IBM iFujitsu. Zostały one ostatecznie zatwierdzone w grudniu 2001 jako ECMA-334 (C#) i ECMA-335 (CLI), a opis techniczny jako TR/84, a następnie przekazane do akceptacji przezISO.W kwietniu 2003 ISO uznało nadesłane standardy, nadając im numery ISO/IEC 23270 (C#), ISO/IEC 23271 (CLI) oraz ISO/IEC 23272 (CLI TR), a ECMA przyjęła je jako drugie wydanie swoich standardów.
Platforma .NET niesie ze sobą kilka pochodnych technologii. Można tu wymienićADO.NET, służący do obsługi baz danych, orazASP.NET, służący do budowania dynamicznych stron WWW.
Sztandarowym środowiskiem programistycznym firmy Microsoft związanym z platformą .NET jestMicrosoft Visual Studio, umożliwiające pisanie w kilku językach programowania. Istnieją również inne środowiska współpracujące z platformą .NET, m.in.komercyjne rozwiązanie firmyBorland[potrzebny przypis], oraz środowiska programistyczne opensourceMonoDevelop orazSharpDevelop.
W roku 2005 została wydana druga wersja środowiska .NET Framework 2.0, wraz z nią udostępniono darmowezintegrowane środowisko programistyczne Visual Studio 2005 Express, które składa się z kilku osobnych produktów (Visual Basic 2005 Express Edition, Visual C# 2005 Express Edition, Visual C++ 2005 Express Edition, Visual J# 2005 Express Edition, Visual Web Developer 2005 Express Edition,SQL Server 2005 Express Edition).
