Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Śmierć faszyzmowi, wolność ludowi!

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Status wersji strony

To jest wersja przejrzana tej strony

To jest najnowszawersja przejrzana, która zostałaoznaczona13 lut 2026.Od tego czasu wykonano1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie.
PartyzantStjepan Filipović. Chwilę przed śmiercią na szubienicy fotograf uchwycił Stjepana krzyczącego „Śmierć faszyzmowi, wolność ludowi!” (1942)

Śmierć faszyzmowi, wolność ludowi! (serb.-chorw.Smrt fašizmu, sloboda narodu!) –slogan polityczny będący mottemNarodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii w czasieII wojny światowej.

Historia

[edytuj |edytuj kod]

Na podstawie dostępnych materiałów historycznych, nie jest możliwe ustalenie pochodzenia sloganu. Wiadomo że w latach 30. XX wieku hiszpańscyantyfaszyści używali hasła „Śmierć faszyzmowi!”. W czerwcu 1941 roku slogan „Śmierć faszyzmowi, wolność ludowi!”, pojawił się w odezwieKomitetu CentralnegoKomunistycznej Partii Jugosławii, wydanej po atakunazistowskich Niemiec naZwiązek Radziecki (operacja Barbarossa). Od lata 1941 roku zwięzłe i klarowne hasło, które umiejętnie zestawiałośmierć iwolność orazfaszyzm ilud, stało się mottem i oficjalnym pozdrowieniemkomunistycznych jugosłowiańskichpartyzantów[1].

W prasie slogan „Śmierć faszyzmowi, wolność ludowi!” pojawił się po raz pierwszy w „Biuletynie Głównego Dowództwa Ludowowowyzwoleńczych Partyzanckich Oddziałów Jugosławii” (numer 1) 10 sierpnia 1941 roku. 20 sierpnia hasło pojawiło się w nagłówku pierwszej strony drugiego numeru gazetyVjesnik. Wkrótce większość oficjalnych dokumentów i materiałów drukowanych z okresu II wojny światowej wJugosławii zawierało ten slogan. Jego popularność jest porównywalna z okrzykiem „No pasarán”, używanym podczaswojny domowej wHiszpanii, bowiem malowano go na fasadach budynków i murów w całej Jugosławii[1]. 22 maja 1942 roku, jugosłowiański partyzantStjepan Filipović został powieszony wValjevie, ale zanim wykonano egzekucję Filipović uniósł ręce i krzyknął „Śmierć faszyzmowi, wolność ludowi!”, wzywającJugosłowian do stawiania ciemiężcom oporu[2].

W powojennejSocjalistycznej Federacyjnej Republice Jugosławii hasło to było utrwalane za pośrednictwem napisów na pomnikach, ale także w oficjalnej korespondencji. Od lat 60. XX wieku było coraz rzadziej używane. Wpostkomunistycznej przestrzeni politycznej slogan „Śmierć faszyzmowi, wolność ludowi!” jest kojarzony z walką z tendencjamineofaszystowskimi, w przeciwieństwie do zniesławiania dziedzictwa komunistycznego ruchu antyfaszystowskiego, które ma na celu zrównanie go z hasłami faszystowskimi[1].

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. abcSmrt fašizmu, sloboda narodu. Wer Ist Walter?. [dostęp 2026-01-18]. (serb.-chorw.).
  2. Stjepan Filipović: everlasting symbol of anti-fascism. Libcom.org. [dostęp 2026-01-18]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Zobacz multimedia związane z tematem:Śmierć faszyzmowi, wolność ludowi!
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Śmierć_faszyzmowi,_wolność_ludowi!&oldid=79064652
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp