| Data i miejsce urodzenia | 18 listopada 1919 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | 17 stycznia 1943 |
| Zawód, zajęcie | publicysta |
| Odznaczenia | |
 | |
Ładysław Buczyński pseud.Kazik Dębiak (ur.18 listopada1919 wSewastopolu, zm.17 stycznia1943 wWarszawie) – działaczsocjalistyczny ikomunistyczny, publicysta, dowódca oddziału partyzanckiegoGwardii Ludowej (GL).
Urodził się w Sewastopolu w rodzinie wywodzącej się zPodlasia. Wraz z rodziną wrócił do Polski w 1922 i zamieszkał w Warszawie. Podczas nauki wGimnazjum im. T. Reytana w 1935 wstąpił do Rewolucyjnego Związku Niezamożnej Młodzieży Szkolnej. W 1937 został członkiem, i w tym samym roku przywódcąOrganizacji Młodzieży Socjalistycznej „Spartakus”. Redagował jego pismo „Strzały"; w kolejnych numerach tego pisma podpisywał się pseudonimem „Kazik Dębiak”.
W 1939 ukończyłGimnazjum im. T. Reytana[1]. We wrześniu 1939 działał w Robotniczym Komitecie Pomocy Społecznej i brał udział w organizowaniu Robotniczych batalionów Obrony Warszawy. Od października 1939 współredagował konspiracyjne pismo „Wolność”. Pod koniec października 1939 reaktywowano OMS „Spartakus” i wznowiono wydawanie „Strzał”. W lutym 1941 OMS „Spartakus” ponownie została rozwiązana; powodem były zarzuty starych działaczy komunistycznych, zdaniem których utworzenie „Spartakusa” było złamaniem uchwałyKominternu z 1938 o zakazie organizowania ruchu komunistycznego w Polsce.
W 1941 był członkiem Egzekutywy CentralnejZwiązku Walki Wyzwoleńczej (ZWW). Pod koniec 1941 utworzył w powiecieBiała Podlaska liczący około 20 osób oddział partyzancki złożony ze zbiegłych jeńców sowieckich i miejscowej młodzieży. Oddział ten zorganizował kilka udanych zasadzek na patrole żandarmerii iWehrmachtu i wykoleił dwa pociągi.
Latem 1942 Buczyński wstąpił doPPR i GL i podporządkował tym organizacjom swój oddział. W październiku 1942 został przeniesiony doWarszawy, do tworzonej wówczasgrupy specjalnej Sztabu Głównego GL jako zastępca dowódcy.
Zginął 17 stycznia 1943 podczas próby podłożenia bomby w przeznaczonym dla Niemców kinieApollo (dawniejNapoleon) w Warszawie przyplacu Trzech Krzyży. Osaczony przez żandarmów, bronił się do przedostatniego naboju, a ostatnim zastrzelił się.
Osobny artykuł:Zamachy Gwardii Ludowej na kina dla Niemców.Jego pseudonimem nazwano polsko-gruziński oddział GL utworzony w końcu lipca 1943 w rejonieMińska Mazowieckiego dowodzony przez Alfreda Ryngiera „Janusza”.
Pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika i odznaczonyOrderem Krzyża Grunwaldu III klasy.
Został pochowany nacmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 6C ZWM-2-8)[2].
Po wojnie na skwerze urządzonym w miejscu budynku, w którym znajdowało się kino „Apollo”, ustawiono kamień z tablicę pamiątkową[3]. Na tablicy umieszczono napis o treści[4]:
Tu 17.I.1943 r. w walce z hitlerowskim okupantem poległ Ładysław Buczyński „Kazik Dębiak”, bojownik „Gwardii Ludowej”, wybitny działacz rewolucyjnego ruchu młodzieży. Związek Młodzieży Socjalistycznej, kwiecień 1960 r..
Kamień usunięto w 1994 w związku z budową w tym miejscuhotelu Sheraton[3]. W 1998 na fasadzie hotelu odsłonięto tablicę upamiętniającą Ładysława Buczyńskiego, na której określenie „bojownik Gwardii Ludowej” zastąpiono zwrotem „bojownik polskiego ruchu oporu”[3].