Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Élie Talleyrand de Périgord

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Élie Talleyrand de Périgord
Kardynał biskup
Ilustracja
Herb duchownegoRien que Dieu!
Kraj działania

Francja

Data urodzenia

8 sierpnia 1301

Data i miejsce śmierci

17 stycznia 1364
Awinion

Prior episcoporum ac omnium cardinalium
Okres sprawowania

16 maja 1361–17 stycznia 1364

Biskup Auxerre
Okres sprawowania

1328–1331

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Kreacja kardynalska

25 maja 1331
Jan XXII

Kościół tytularny

San Pietro in Vincoli

Multimedia w Wikimedia Commons

Élie Talleyrand de Périgord (ur.8 sierpnia1301, zm.17 stycznia1364 wAwinionie) – francuskikardynał.

Życiorys

[edytuj |edytuj kod]

Był synemHélie VII, hrabiegoPérigord iBrunissende de Foix. Niektóre źródła podają, że w młodości był żonaty i dopiero po śmierci żony wybrał stan duchowny, wydaje się to jednak nieprawdopodobne, gdyż pierwsze kościelnebeneficjum otrzymał w 1320 roku, gdy miał zaledwie 19 lat. 10 października 1324 został wybrany biskupemLimoges, mimo że nie osiągnął jeszcze wieku 27 lat, przewidzianego wówczas przezprawo kanoniczne jako minimalny wiek dlabiskupa. 4 stycznia 1328 przeniesiono go do biskupstwaAuxerre. Na życzenie króla FrancjiFilipa VI papieżJan XXII nakonsystorzu 25 maja 1331 mianował go kardynałem prezbiteremSan Pietro in Vincoli. Od tego czasu pracował wkurii papieskiej wAwinionie. Uczestniczył wkonklawe 1334 ikonklawe 1342. Sprawował w kurii urząd protektora zakonufranciszkanów. Otrzymał wiele beneficjów na terenie Anglii (m.in. był dziekanem kapituły katedralnej wYorku od 1342 i archidiakonemSuffolk 1357–1359). W wyniku śmierci kardynałaImberta Dupuis 26 maja 1348 stał się archiprezbiterem Św. Kolegium, zyskując tym samym prawo do objęcia pierwszej wakującej diecezji suburbikarnej. Skorzystał z tego prawa 4 listopada tego samego roku, zostając kardynałem biskupem diecezji Albano. Brał udział wkonklawe 1352. Dwukrotnie służył jako legat papieski we Francji. Był jednym z liderów frakcji w Kolegium Kardynalskim, opozycyjnej wobec tzw. frakcji Limousin, grupującej krewnych papieżyKlemensa VI iInnocentego VI. Przewodniczyłkonklawe 1362 (był na nim poważnym kandydatem dotiary). Zmarł w Awinionie.

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
Dziekani Kolegium Kardynałów
Lata 1130–1378
Obediencja „rzymska”
Obediencja „awiniońska”
Obediencja „pizańska”
Lata 1415–1503
Lata od 1503
Protoprezbiterzy Kolegium Kardynalskiego
Do roku 1378
Wielka schizma
Obediencja rzymska
Obediencja awiniońska
Obediencja pizańska
Od 1415
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Élie_Talleyrand_de_Périgord&oldid=78937527
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp