La lei fondamentala prevei de referendum pas que pel cambiament de traçat de las frontièras dels Länder, lor fusion o lor scission. Lo referendum se debana dins los territòris concernits. Mas, segon de legislacions dels diferents Länder e comunas, de referendums locals sont autorizats, coma l’iniciativa populara.
En1978, los austrichians regetan l'apèl lançat pel Govèrn per l'aviada de la primièra centrala nucleària privada en Àustria (a Zwentendorf). Lo programa nuclear es abandonat.
Òc, en1994 per l'adesion a l'Union europèa.
Pendent un referendum organizat enmai de1919, l'endenman del primièr concflite mondial e seguent lo destraiment de l'Empèriaustro-ongrés, 81 % dels abitants delVorarlberg volguèt far pertit de laSoïssa[8].
La constitucion belgaprevei pas la possibilitat d'un referendum e es de fach mai sovent interpretat coma excluissent la possibilitat del referendum o d'una autra forma de consultacion dirècta de la populacion, pel mens al subjècte de matèrias atribuidas per la constitucion.
En1891, Leopòld II assagèt d'introduire lo principi del referendum reial dins la constitucion, mas la proposicion foguèt regetada per la Cambra.
Excepcionalament, en1950 dins l'encastrede la Question reiala, una consultacion populara foguèt organizat de biais simultanèu dins cada província del país al subjècte del retorn del reiLeopòld III sul tròn.
Lo fach qu'aquesta consultacion aja poratat pas cap de solucion als problèmas qu'èra censada resòlvre mostrèt lo pauc de pertinéncia d'un referendum dins un país ont los avises podavan se detriar entre doas comunautats.
A diferentas escasenças, de projèctes de consultacion popular foguèron sometits al Conselh d'Estat. En 2004, una preposicion de lei per l'organiszacion d'una consultacion populara dins l'encastre de l'aprobacion deltractat establissent una constitucion per l'Euròpa. L'avís de l'assemblada generala de la seccion de legislacion del Conselh, foguèt negatius[9].
Dins las matèrias non regladas per la constitucion, pasmens, de poders locals per exemple (comunas e províncias) pòdon organizar de « consultacions popularas », purament consultativas, sus de subjèctes d'interés local.
Un referendum foguèt organizat lo 24 d'abril de 2004 dins las doas partidas de l'illa de Chipre per se prononciar sul plan de patz prepausat per lasNacions unidas qu'a per objectiu la reunificacion del país après trente ans de divisions e de negociacions inabotidas entre las doas comunautats grègas e turca de l’illa.
Los Chipriòtas grècs votèron « non » a 76 %. MAs, 65 % dels Chipriòtas turcs votèron « òc » al plan de las Nacions unidas.
Òc, en2003 sus l'adesion a l'Union europèa. La Constitucion de l'Eslovènia (dins sa redaccion en vigor al 8 de junh de 2011) prevei un recors possible al referendum per las revisions constitucionalas (art. 170), la promulgacion d'una loi (art. 90) o l'adesion a une organizacion internacionala (art. 3a). Se debanèt lo 5 de junh de 2011 un referendum legislatiu sul recul de l'edat departença en retirada (reget del projècte). L'organizacion de referendums d'initiativa populara es possible en accòrdi amb los articles 90-1, 97 e 99 de la constitucion eslovèna, permetent aquesta forma de democracia dirècta quand un minim de 2500 signaturas es acampat, puèi al mens 40 000 dins un delai d'un mes, contra una lei votada pel parlament.
Segon l'article 92 de la constitucion de1978, « las decisions politicas d'una importança particulara poirián èsser somesa a totes los ciutadans per la via d'un referendum consultatiu » amb autorizacion prealable del Congrès dels deputats.
Aqueste article foguèt aplicat dos còps:
Vejatz l'article consacrat a laConstitucion europèa .
Dempuèi 1958, lo referendum es reconegut, amb lo mòde representatiu, coma una de las doas modalitats d'expression de la sobeiranetat nacionala. Lo principi es pausat a l'article 3 de la constitucion de laCinquena Republica. En practica, l'initiativa es exclusivament lo fach de l'executiu.
Exsitís dos principals tipes de referendums en França:
- loreferendum nacional d'inciativa presidenciala (article 88-5 e 89 de la Constitucion) e parlamentària (article 11 de la Constitucion), que cobrís lo camp legislatiu, aqueste dels tractats e lo camp constitucional;
- loreferendum local (compres dins l'article 72-1, subretot dempuèi la refòrma constitucioala del 28 de març de 2003), que participa al movement recent de la governança locala amb lo posssibledrech de peticion
Lo referendum es necessari per modificar la Constitucion (21 sus 25 depuèi1972 foguèron aprovats). Un referendum èra previst sus laConstitucion europèa, mas a fin finala annulat. Lo 12 de junh de 2008, l'Irlanda regetèt loTractat de Lisbona, abans de l'aprovar per un referendum novèl lo 2 d'octobre de 2009.
L’utilizacion del referendum coma procediment de consultacion del còrs electoral que se pronóncie sus una question per una responsa afirmativa o negativa pòt concernir de nòrmas juridicas de diferents rengs. Los 45, constituants italians instaurèron un contra poder legislatiu mejans lo referendum abrogatif d’initiaciva populara. La Cort Constitucionala italiana joguèt un ròtle important per encastar aquesta practica instituissent un contraròtle a posteriori.
L’article 75 de la Constitucion italiana del 27 de decembre de 1947 precisa qu’« un referendum popular es fixat per decidir de l’abrogacion, totala o parciala, d’una lei o d’un acte avent valor de lei, quand lo demandon cinc cents mila electors o cinc Conselhs regionals. Lo referendum es pas autorizat per las leis fiscalas e budgetàrias, d’amnistia e d'ajornament de pena, d’autorizacion de ratificar los tractats internacionals. Totes los ciutadans nomenats a elegir la Cambra dels deputats an lo drech de participar al referendum. La proposicion somesa al referendum es aprovada se la majoritat dels electors participèt al vòte e se la majoritat dels vòtes exprimits favorablament capitèt. La lei determina las modalitats de mesa enòbra del referendum ». La lei constitucionala de l'11 de març de 1953 relativa a las nòrmas complementàrias de la Constitucion al subjècte de la Cort constitucionala apond dins son article 2 una competéncia de contraròtle de l’admissibilitat de las demandas de referendum[10].
Atal, en mèsme temps qu’i a contrapoder legislatif, i a tanben salvagada d’un cèrta seguretat juridica levant al referendum la possibilitat d’abrogar de leis que poiriá damatjar la gestion de l’Estat, exigissent la participacion de la majoritat dels electors e instituent un contraròtle de las demandas.
Aquesta lei permetava al legislator d’abrogar formalament la lei qu'aviá fach l’objècte del referendum e d’i substituir de novèlas disposicions de mèsme reng dins la ierarquia de las nòrmas. La Cort constitucionala italiana corrigiguèt l’orientacion donada pel legislator a l’initiativa referendària dins sa decision n°68 de 1978 ont estimèt qu'aqueste article es illegal que prevesiá pas los mejans que cal per defendre los signataris de las demandas de referendum abrogatiu. Podent pas annular la lei, qu'aquò auriá paralizat l’institucion referendària, los jutges adoptan una decision additiva: apondan al tèxte contrarotlat una nòrma fixant las condicions d’intervencion del legislator sus las nòrmas fasent l’objècte d’un referendum abrogatiu. Atal, se la lei es abrogada abans referendum e remplaçada per d’autras disposicions de mèsma natura e avent lo mèsme objècte, lo referendum se farà sus las novèlas disposicions legislativas. Fin fanala la Cort constitucionala a instaurèt l’interdiccion de restablir pel legislator de la norme abrogada dins sa decision n° 468 de 1990, estimant que«lo referendum manifèsta una volontat definitiva e podent pas èsser levada».
La Cort donc protegiguèt l’institucion referendària contra l’activisme del parlament mas tanben encastrèt l’utilizacion del referendum. En efièch, la demanda de referendum subís un contraròtle de legalitat del Burèl pel referendum auprès de la Cort de cassacion (respècte de la procedura legislativa) e un contraròtle d’admissibilitatper la Cort constitucionala. D'aqueste contraròtle ven una importanta jurisprudéncia (106 decisions entre 1972 e 2000) visant a exclure del camp referendari las leis ligadas a la leis tocada per l’article 75 e aqueste que la fòrça normativa es superiora a aquesta de las leis ordinàrias e tanben aquesta que lo contengut normatiu pòt pas èsser modificat sens portar aténher a las disposicions constitucionalas que meton en òbra. La Cort contraròtla las condicions de forma de las questions referendàrias per permetre un vòte conscient dels electors mas examina tanben la finalitat cercada per l’abrogacion referendària (efièch normatiu cercat, efièch non manipulatiu es a dire non creator d’una novèla reglementacion).
L'article 138 de la Constitucion prevei la possibilitat de sometre una lei constitucionala a un referendum. Los tres referendums d'aqueste tipe se debanèron 2001, 2006 e 2016
Mai, en aplicacion de l'article 132 de la Constitucion, un referendum pòt decidir de la fusion de regions o de la creacion de novèlas regions.
De referendums facultatius son regularament organizats.
Un referendum consultatiu sus laConstitucion europèa se debanèt lo 10 de julhet de 2005Modèl:Date-. Un autre referendum se debanèt lo 7 de junh 2015Modèl:Date-, portant sus l'autreg del drech de vòte a partir de l'edat de 16 ans, sus l'autreg del drech de vòte a las legislativas pels estrangièrs e sus la limitacion de la durada de las foncions ministerialas.
Per dos còps, en 1973 e en 1993, lo pòble norvegian foguèt consultat sus l’adesion a l’Union europèa. Dins ambedos cas lo vòte foguèt non.
Un referendum consultatiu sus laConstitucion europèa se denaèt lo 1èr de junh 2005. Resultat: reget à près de 61 % dels vòtes.
La lei del 1èr de julhet de 2015 permet de desencadenar un referendum consultatiua posteriori sus cada lei votada pel Parlament neerlandés (levat de tèxtes concernant l'ostal reial, lo budget, o encara la Constitucion), a condicion de reünir300 000 signaturas, siá 1,7 % de la populacion. Lo referendum es valable sonque se al mens 30 % dels electors se desplaçan a las urnas. Aquesta lei es realizada pel primièr còp amb lo referendum del 6 d'abril de 2016 sus l'accòrdi d'associacion entre l'Ucraïna e l'Union europèa, per que una majoritat del Parlament s’exprimiguèt en favor del respècte del resultat.
Un referendum consultatiu sur laConstitucion europèa tanben foguèt annulat. En2007, un referendum sus l'interrupcion volontària de prensa.
Dempuèi1973 (referendum enIrlanda del Nòrd), la procedura del referendum ven sempre mai abituala al Reialme Unit. I aguèt de referendums dins los païses constituents del Reialme Unit, tanen dins de regions e vilas.
I aguèt fins al 26 de junh de 2016 pas que tres referendums a l'escala del Reialme Unit: lo primièr en1975 sus la question del manten al sen de laCEE, los britanics deguèron respondre a la question«Do you think the UK should stay in the European Community (Common Market)?»,«Pensatz que loReialme Unit dega demorar al sen de laComunautat europèa (Mercat comun)?». Lo sgond se debanèt lo 5 de mai de 2011 e portava sus l'introduccion d'un mòde de vòte batejat « vòte alternatiu ». Fin finala lo 3n se debanèt lo 26 de junh de 2016, e portava sus la demrança o la sortida del Reialme Unit de l'Union europèa (« Should the United Kingdom remain a member of the European Union or leave the European Union? »«Deu lo Reialme Unit doit-il demorar membre de l'Union europèa o daissar l'Union europèa?»): la sortida foguèt aprovada per près de 52 % dels vòtes exprimits, la participadion essent de 72 %.
Al nivèl fedeal, existís 2 tipes de referendum: lo referendum obligatòri, al subjècte de tota revision de la Constitucion, l'adesion a d'organizacions de seguretat collectiva o a de comunautats supranacionalas e los arrestats federals urgents desprovesits de basa constitucionala e que la durada de validitat passa una annada, e lo referendum facultatiu, qu'a per subjècte tot acte federal per que 8cantons o50 000 ciutadans soïssas demandèron una votacion.
La mèsma possibilitat de referendum facultatiu existís tanben al nivèl dels cantond e de las comunas, amb pasmens un nombre requerit de signaturas mai feble. Dins unes cantons e unas comunas, un « referendum constructiu » es obligatòri per totes las leis introdusent de depensas novèlas (es a dire non previst pel budget annal) superioras à un montant definit.
La Soïssa coneis tanben un drech d'initiativa populara al nivèl federal (initiativa populara federala) permetent als ciutadans de prepausar una modificacion de la Constitucion federala, mas tanben als nivèlscantonal e comunal.
