Pindar (engrèc: Πίνδαρος, enlatin:Pindarus) (Cinoscefalos, a ras deTèbas de Beocia 522/518 abans Jèsus Crist -Argòs 445/438 abans Jèsus Crist), foguèt un grandpoèta liric grèc. Nasquèt dins una familha nòbla e rica, originària deBeocia. Es l'autor d'importantsepinicis, e considerat coma un dels mai grands representants de lalirica corala. Viatgèt fòrça e escriguèt pelsreis e las familhas importantas de l'epòca.
Dins sosEpinicis celebrèt las competicions esportivas del sieu temps - valent a dire espròvas de luta, pugilat, corsas a pè e a caval - e cantèt las victòrias del jovent aristocratic doric -que ne fasiá partida- pendent losJòcs Panellenics, que se debanavan aOlímpia (en onor deZèus e per aquesta rason los pus importants), aDelfas (en onor d'Apollon), aNemèa dePeloponès e a l'Istme de Corint.
Pindar passèt qualques annadas de la siá vida enSicília, subretot aSiracusa e aAgrigent, dins la cort dels tiransIeron e Teron. Foguèt precisament enSicília ont aguèt escasença de conéisser los dos autres celèbres poètas grècs,Simonides eBaquilides, sos rivals literaris. Pindar, qu'èra fòrça religiós e prigondament devòt de las tradicions aristocraticas, impregna l'òbra siá de la concepcion religiosa e morala de la vida que li permetiá de venir l'egal dins sos vèrses de l'eròi que cantava, a mai quand s'agissiá d'un monarca poderós: la rason d'aqueste biais de far èra que, en metre en relèu e immortalizar la gèsta de l'eròi, lo poèta educava las generacions novèlas en perpetuar atal las valors ancianas.
La produccion poetica abondosa dePindar, reculhida pelsfilològs alexandrins en 17 libres, es estada conservada sonque parcialament. La tradicion medievala a servat dins la siá integralitat pas que quatre libres d'epinicis que comprenon 14 òdas olimpicas, 12 òdas piticas, 11 òdas nemèas, 7 òdas istmicas.
