Lopoliclorur de vinil ochlorur de polivinil es unpolimèrtermoplastic de granda consomacion, amòrf o un pauc cristallin, conegut subretot jol siglePVC (de l'angléspolyvinyl chloride). Es compausat de doas matèrias premièras: 57% desal e 43% depetròli. Lo PVC es la sola matèria plastica d’usatge corrent constituís per mai de 50% de matèrias primièra d’origina minerala existent a profusion dins la natura[1].
Lo policlorur de vinil foguèt descobèrt par accident a doas occasions pendent losègle XIX, d'en primièr en1835 perHenri Victor Regnault e en1872 perEugen Baumann. Dins aqueles casses, lo polimèr es aparegut coma un solide blanc dins de botelhas declorur de vinil aprèp exposicion a la lutz solar. Al començament delsègle XX, los quimistas russes Ivan Ostromislensky e Fritz Klatte ensagèron d'utilizar lo PVC dins de produches comercials, mas lors esfòrts capitèron pas a causa de las dificultats de transformacion del polymèr. En 1926, Waldo Semon, en collaboracion amb la societat B.F. Goodrich, desvelopèron un metòde de plastificacion del PVC en lo mesclant amb d'aponds. Aquò lo faguèt mai flexible e mai aisit de fabricar, començament del succès comercial del PVC.
Istoricament lo monomèr declorur de vinil (CH2=CHCl) foguèt produtz per reaccion de l'etilèn amb declòr gasós. Ara, s'agís d'una reaccion oposant l'etilèn amb l'Acid cloridric, en preséncia d'oxigèn, qu'es subretot utilizada. Lo produch intermediari, lodicloroetan se transforma en clorur de vinil jos l'efècte de la calor. Lo PVC es insoluble dins son monomèr.
Lo PVC es un produch estable que se descompausa pas (la polimerizacion del CVM en PVC es irreversibla) e un objècte en PVC emana pas d'esperel cap de produch, nociu o non, de sa formula; mimai de CVM , mimai de produch secondari. Lo PVC permet l'utilizacion del clòr. Aquel polimèr se presenta jos forma d'una polvera blanca qu'es pas classada dangierosa per la reglementacion europèa. Atal receptèt d'agrements per las applicacions alimentàrias o medicalas.
Lo PVC foguèt criticat perque foguèt sospechat de contribuir:
a las pluèjas acidas
Los analisis de l'aciditat atmosferica en Euròpa mostrèron lo contrari e lo PVC seriá pas responsable de las pluèjas acidas[2].
La combuscion de PVC dins un fuòc produtz pas mai de dioxinas que la combuscion de fusta.[3].
als càncers
Lo PVC es pas cancerogen. Lo C.I.R.C[4] classa lo polimèr dins lo grop 3: "L'agent (la mescla e las circonstanças d'exposicion) pòt pas èsset classificat quant a sa cancerogenicitat per l'òme."
S'apond fòrça sovent al PVC deplastificants per melhorar de caracteristicas (soplessa, alongament a la rompadura, resisténcia al freg e tusts, eca.).
Lo PVC sople (plastificat) representa prèp de 30% de la consomacion de PVC.
Los plastificants utilizats pòdon èsser toxicsftalats. Dins lo temps, pòdon migrar e se pausar en surperfícia dels objèctes soples en PVC.
D'autres plastificants son autorizats, dins la familha dels adipats o dels òlis vegetals (par exemple l'òli desòja). Permeton depuèi ans la fabricacion delfilm etirable alimentari. Pasmens, al contacte dels còs grasses dels aliments, qualques plastificantsidrofòbs migran dins la noirritura.
Lo PVC es mai sovent mes en forma per des procedimentsde contunh (extrusion,enduccion). L'extrusion es utilizada sobretot per la fabricacion dels profilats de lasfenèstras e de tudèls de PVC. L'injeccion es mens utilizada a causa dels riscs de l'enancion d'acid cloridric, mas fòrça articles son pasmens produtz industrialament: tudèls, equipaments électrics…
Per assemblar diferentas pèças en PVC, los metòdes mai sovent utilizadas son loempegatge e diferentas tecnicas deSòudadura plastica coma lo termosòudatge.
Existís fòrça utilizacions de PVC dins l'industria jos tres tipes de PVC.
Lo PVC rigid, dels tudèls, a un aspècte lisc. Aquels tudèls son tanben utilizats dins la fabricacion d'armas de grandor natura. Los tudèls representan mai de 40% de la consomacion de PVC. Se fabrica de cartas «format carta de credit» (carte de membre, fidelitat, reduccion, client, eca.). Pòdon tanben èsser dePET.
Lo PVC sople, que cobrís qualques pèças coma margues de pinças, a un aspècte brilhant. Se pòt tanben l'encontrar dins de revestiments de sol e dins de tipes de plafons.
Los filmes de PVC plastificat (comercializat en bobinas) utilizat (coma filme adesiu) coma laminacion o pel marcatge publicitari, o (coma filme etirable) coma embalatge.
Brutlar lo policlorur de vinil emana sobretot d'acid cloridric en preséncia de la vapor d'aiga contenguda dins l'aire. Ara, totas las usinas d'incineracion de bordilhas omologadas son equipadas de filtres antiacids, perque i a de clorurs dins fòrça descais. En mai, la combustion de PVC genèra dedioxinas efuranas en quantitat variabla seguent las condicions de combustion.
Per reconeisser lo PVC, cal l'expausar a una flama. Se ven verda, s'agís de PVC. Las fums pican los uèlhs (emanacion d'acid cloridric HCl) e la flama s'atuda d'esperela.
Abans los ans 2000, lo PVC èra percebut coma un material non reciclable, destinat a la descarga o a èsser incinerat. En 2000, l’Industria du PVC en Euròpa decidiguèt de lançarVinyl2010 per tòca principala d'establir de filièras de collècta e de reciclatge adaptadas. L’engatjament volontari Vinyl2010[5] (2000-2010) permetèt de reciclar260 000t de PVC per an aprèp consomacion[6], al luòc de las200 000t prevista d'en primièr.
La creacion de l’initiativa Recovinyl[7] e lo desvelopament del procediments dereciclatge comaVinyloop[8] e Texyloop[9] permetèron d’aténher l'objectiu. Le procediemntVinyloop[10] es un metòde de reciclatge mecanic que permet de reciclar lo PVC jos forma de descais composits. Aquel difèra del procediment mai utilizat de tissatge.
L’Industria europèa del PVC decidiguèt de contunhar un novèl engatjament volontari, VinylPlus, per capitar los objectius europèus 2020. Aquel còp, visa a reciclar800 000t de PVC cada fins 2020[11].
↑(fr)Jean DUMONT et Jean GUIGNARD, Le PVC et ses applications, pp19, Édition Nathan, 1996
↑(fr)Jean DUMONT et Jean GUIGNARD, Le PVC et ses applications, p72, Édition Nathan, 1996
↑(fr)Le PVC en questions, redigit par un Grop de trabalh compausat de representants d'organizacions sindicalas, d'associacions de consomators, d'associacions de protection de l'environament, de sindicats professionals regropant los productors e dels transformators de PVC, p26-28, 1998
↑(fr)CSST - Service du répertoire toxicologique- lien
