Lokharijisme es una branca de l'islam que recampa uei aperaquí 1% deimusulmans. Es principalament implantada enOman mai existís de comunautats ò de minoritats kharijitas enSahara e enZanzibar.
A l'origina, lei kharijitas èran unasècta rigorista e radicala que se formèt durant laPremiera Fitna, laguèrra civila qu'opausèt de657 a661Ali ais autrei pretendents a la succession dau califaOthman. Partisans d'Ali, lei premiers kharijitas abandonèron sa causa quandAli acceptèt de sometre la question de sa legitimitat a un conseu d'arbitres. D'efiech, per elei, l'eleccion d'un califa èra una manifestacion de la volontatdivina e, en consequéncia, èra pas acceptable de laissar d'èssers umans la questionar. En julhet de658, lei tensions entre lei dos camps entraïnèron lo chaple de plusors miliers de kharijitas a labatalha de Nahrawan.
Aquò marquèt lo començament d'un lòng conflicte entre lei kharijitas e leis autrei brancas de l'islam. Pauc estructurat, lo kharijisme se fragmentèt. Aquò li permetèt de se difusar pus aisament dins lei regions perifericas dau territòri musulman e dins laPeninsula Aràbia. Durant l'Edat Mejana, sei partisans organizèron mai d'una insureccion ò formèron de sèctas d'assassins. En consequéncia, lo kharijisme foguèt fòrça reprimit per leis autoritats e la màger part de sei corrents foguèron destruchs. L'ibadisme, pus pacific, es l'unic subrevivent d'aquelei movements. Adoptat per leis abitants deisoasisomanesas durant losègle VIII, es totjorn la forma predominanta de l'islam enOman.
