L'an1950 foguèt elegit membre delparlament pelPartit Conservador. Nomenat Ministre de Trabalh dins lo govèrn del primièr ministreHarold Macmillan, ocupèt aquela carga dempuèi l'an1959 fins lo1960, data que dintrèt prestar de servicis al Ministèri d'Afars exteriors, ont foguèt cap de la delegacion que negocièt l'intrada delReialme Unit a laComunautat Economica Europèa (CEE). L'an1963 foguèt premiat amb lo Prèmi Internacional Carlesmanhe, atribuit per la vila deAquisgran, en reconeissença dels sieus esfòrces en favor de l'unitat europèa.
Après la desbranda conservadora en las eleccions de1964 se convertiguèt en una de las principalas figuras de l'oposicion, en essent elegit cap de la meteissa l'an1965, e en obtenent la victòria en las eleccions de1970 en derrotant altrabalhistaHarold Wilson. Nomenatprimièr ministre de la part de la reinaElisabeta II del Reialme Unit lo19 de junh del meteis an, li calguèt plantar cara a la crisi del conflicte terrorista enIrlanda del Nòrd e contunhèt d'impulsar l'intrada del sieu país a la CEE, realizada fin finala l'an1973. Lacrisi economica de 1973 comportèt lo fach impossible de reactivar l'economia, lo que contribuiguèt a un de los sieus fracàses fondamentals en politica interiora.
Après lo fracàs de las eleccions de1974, que perdèt davant los trabalhistas de Harold Wilson, foguèt remplaçat coma cap del sieu partit perMargaret Thatcher lo1975.
.jpg%3flang%3doc)
.svg)