Lademocracia sociala (tanben coneguda comasocialdemocracia) es una ideologia politica que preconiza l'intervencion economica e sociala per promòure la justícia sociala dins unaeconomia capitalista, amb un sistèma politic qu'inclutz la negociacion collectiva, lademocracia representativa, las mesuras per la distribucion de la riquesa, e la regulacion de l'economia segon l'interès general e l'estat del benestar. Doncas, l'objectiu de la democracia sociala es de crear las condicions dins una societat capitalista per aténher una democracia, un egalitarisme e una solidaritat mai grandas; e es sovent associat amb l'ensems de politicas socioeconomicas que venguèron celèbres en Euròpa del Nòrd e Occidentala pendent la segonda mitat delsègle XX (mai que mai lo modèlescandinau dels païses nòrdics).
La democracia sociala europèa foguèt, dins lo darrièr tèrç delsègle XIX, fòrtament influenciada pelmarxisme e se definiguèt en particular per una aliança estrecha amb losindicalisme. En seguida, devesits en tendéncias reformistas erevolucionàrias, los partits socialdemocratics, e mai largament laSegonda Internacionala, se dividissián a la seguida de laPrimièra Guèrra Mondiala e puèi de laRevolucion d'Octòbre: qualques unes dels cadres e activistas, del temps que contunhavan de pretendre èssersocialistas, creèron de partits qu'utilizavan ara lo tèrmecomunista e se jonhèron a l'Internacionalista après sa creacion del1919. Pendent lo periòde d'entreguèrras, la pujada al poder dels partits socialdemocratics en Escandinàvia acompanhèt l'evolucion del tèrme democracia sociala, ara ligada a la practica politica moderada, a la proteccion sociala e a la recèrca d'un consens politic entre l'estat, los emplegaires e los emplegats. Après laSegonda Guèrra Mondiala, los partits socialdemocratics europèus, membres de l'Internacionala Socialista, renoncièron definitivament a las referéncias marxistas e a las aspiracions revolucionàrias.
