| Tommy Emmanuel | |||
_096.jpg) | |||
| Fødd | 31. mai1955 (70 år) | ||
|---|---|---|---|
| Fødestad | Muswellbrook | ||
| Fødenamn | William Thomas Emmanuel | ||
| Opphav | Australia | ||
| Aktiv | 1962- | ||
| Sjanger | Jazz, pop, rock, country | ||
| Instrument | gitar,mandolin,banjo | ||
| Tilknytte artistar | Phil Emmanuel (Broder),Jerry Reed,Chet Atkins,Martin Taylor,Hank Marvin,Django Reinhardt,Paco de Lucia,George Benson,Larry Carlton,Eric Clapton,John Knowles,Steve Wariner,Claes Neeb | ||
| Verka som | gitarist,låtskrivar,jazzmusikar,perkusjonist,jazzgitarist,songar,komponist,foreleser | ||
| Prisar | medlem av Order of Australia | ||
William Thomas Emmanuel (fødd 31. mai1955), kjend somTommy Emmanuel, er ein australsk gitarist, låtskrivar og songar som er kjend for sin avanserte fingerplukkingteknikk der han brukar alle ti fingrar når han spelar. Han er også kjend for energiske framføringar og bruken av perkusjons-effektar på gitar. Tommy Emmanuel har utvikla sin eigen stil som soloartist og har gjeve ut fleire prisvinnande album og singlar. I 1999 vart han tildelt tittelenCertified Guitar Player avChet Atkins, og derfor vert namnet hans ofte avslutta med C.G.P. IGuitar Player Magazine. I 2010 vart han kåra til «Beste akustiske gitarist» i verda av MusicRadar.[1]
I juni 2010 vart han utnemnd til medlem avAustralia-ordenen (AM).[2] I 2011 vart han teken inn iAustralian Roll of Renown.[3]
Emmanuel vart fødd i Muswellbrook i New South Wales i Australia i 1955 som ein av seks sysken. Han fekk sin fyrste gitar i 1959 i ein alder av fire år og vart lært til å akkompagnere mora som speltelap steel-gitar. I 1961 høyrde hanChet Atkins på radioen, noko han har sagt at inspirerte han som musikar.[4]
I ein alder av seks år jobba han som profesjonell musikar. Då familien oppdaga dei musikalske talenta til Emmanuel og bror hans,Phil, oppretta faren deira eit familieband. Faren selde huset deira og tok familien med ut på spelejobbar. Med familien som budde i to bilar, vart store delar av Emmanuel sin barndom brukt på å turnera Australia, spelarytmegitar, og sjeldan gå på skule. Etter faren deira døydde i 1966, snakka den australske countrystjernaBuddy Williams med familien og bad om løyve til å ta Emmanuel-brørne med seg og turnera Australia. Tommy Emmanuel spelte inn ei rekkje Buddy Williams-album tidleg på 1970-talet. Etter kvart insisterte styresmaktene i landet på at Emmanuel-ungane måtte gå regelmessig på skule.[5]
Familien Emmanuel busette seg til slutt i Parkes. Tommy Emmanuel flytta til Sydney, der han vart lagt merke til nasjonalt då han vann ei rekkje talentkonkurransar i tenåra.[4][6] På slutten av 1970-talet spelte han trommer med broren Phil i gruppaGoldrush, i tillegg til å gjera sesjonsarbeid på mange album og singlar. På slutten av 1970-talet var han også hovudgitarist i bandetSouthern Star, backing-gruppa for vokalistDoug Parkinson. I 1982 vart han med i den reformerte oppstillinga av den leiande newzealandske/australske 1970-talsgruppa Dragon, og turnerte mykje med dei, inkludert ein turne i 1987 med Tina Turner. Han forlet gruppa for å starta ein solokarriere.
I 1994 inviterte musikkveteranenJohn Farnham Emmanuel til å spela gitar saman med Stuart Fraser fråNoiseworks til konserten for Rwanda. Emmanuel hadde tidlegare vore eit medlem av bandet til Farnham på byrjinga av 1980-talet og spelte på albumetUncovered. Han vart med igjen i gruppa etter konserten i 1994.
Som ung i Australia hadde Emmanuel skrive til helten sinChet Atkins i Nashvillei Tennessee. Atkins svarte han oppmuntrande med ein ståande invitasjon om å vitja han.[7]
I 1997 gjorde Emmanuel og Atkins innspelingar som ein duo, og gav ut albumetThe Day Finger Pickers Took Over the World. Dette vart det siste albumet til Atkins, med unntak av det posthumt utgjevneSolo Sessions.[8] Emmanuel og Atkins opptredde saman påThe Nashville Network sitt programCountry Christmas i 1997, og ved dette høvet sa Atkins om Emmanuel at «han er ein av dei største gitarspelarane eg nokon gong har sett.» Han gav Emmanuel gitaren somArthur «Guitar Boogie» Smith hadde spelt inn «Guitar Boogie» på, ei grunnleggjande framføring i bluesgitarverda og eit ofte framført stykke på Emmanuel sine konsertar.
I juli 1999 kommenterteChet Atkins at Emmanuel var ein «fryktlaus» fingerplukkande gitarist og tildelte Tommy og fire andre (John Knowles,Marcel Dadi,Jerry Reed ogSteve Wariner) tittelen «Certified Guitar Player».[9][10]
Emmanuel og broren Phil opptredde live i Sydney på avsluttingsseremonien tilSommar-OL i 2000. Hendinga vart sendt over heile verda med eit sjåartal på omtrent 2,85 milliardar.[6]
I desember 2007 vart Emmanuel diagnostisert med hjarteproblem[11] og vart nøydd til å ta ein pause frå den hektiske turneringa grunna utmatting, men han tok opp att fulltidsturnering i 2008. I 2009 jobba han med fleire lokale artistar som; Ray Burgess, Marty Rhone, John St Peeters og John «Swanee» Swan for å gje ut ein singel,Legends of the Southern Land.
I juni 2010 vart Emmanuel utnemnd til medlem av Order of Australia (AM).[2]
På TommyFest i 2011 nytta Emmanuel høvet til å snakka med publikum om den sterke kristne trua sia. «Herren er min Hyrde, så eg manglar ingenting - det er sant!» fortalde han den samla folkemengda.[12]
I 2012 tildelte guvernør Steve Beshear i staten Kentuckys heiderstittelenKentucky Colonel.[13]
Under ein konsert i juli 2019 nemnte han å nyleg ha mottatt amerikansk statsborgarskap.[14]
I 2025 vart Emmanuel tildelt einæresgrad frå det australskeUniversity of Newcastle for bidraga sine til musikk på verdsbasis.[15]
Emmanuel har sagt at sjølv i ein ung alder var han fascinert av Chet Atkins sin musikalske stil (også kallaTravis-picking) der ein speler basslinjer, akkordar, melodiar, og harmoniar samstundes ved å bruka tommel og fingrar på høgre hand og oppnå ein dynamisk rekkjevidde med lyd frå instrumentet. Sjølv om Emmanuel sin stil inneheld ei rekkje musikalske påverknadar og stilartar, inkludertjazz,blues,bluegrass,folk ogrock, er denne typen country finger-stil i kjernen av hans teknikk. Mens Emmanuel aldri har hatt formell musikkopplæring og verken les eller skriv notar, har den naturlege musikalske evna hans, eigenkjensla av rytme og karismaen gjeve han tilhengjarar frå heile verda. Som solomusikar speler han aldri etter ei settliste og brukar eit minimum av effektar på scenen.[6] Han fullfører vanlegvis studioopptak ein gong.
.jpg)
På solokonsertane hans speler han vanlegvis gitarar produsert av det australske merketMaton. Han reiser vanlegvis med to skreddarsydde produserte Maton EBG808 TE-modellar og ein TE1-modell.[16] Han har spelt Maton-gitarar gjennom det meste av karriera og er litt av ein ambassadør i selskapet grunna sin mangeårige tilknyting til merket.[17] Han er kjend for dei hardhendte og utslitne utsjånadane til gitarane sine. Dette er eit resultat av den dynamiske, energiske stilen og perkussive teknikkane hans. Ein av teknikkane han er kjend for inneber for eksempel å slå på heile gitarkroppen på forskjellige stadar med hendene eller ved hjelp av skarptrommevispar for å etterligna lyden av slagverk.
Emmanuel har vanlegvis ein Maton EBG808 i standard stemming (E-A-D-G-H-E), og den andre EBG808 er stemt til D-G-D-G-H-E (G6-stemming) og hans TE1 til C#-F#H-E-G#-C#. Han brukar vanlegvis strengar med tjukkleik på 0.12 gauge (tynne strengar) på ein av hans EBG808 og 0.13 (medium) strengar på den andre EBG808 og TE1. Dette hjelper han til å skifta raskt mellom gitarar under ein konsert, i staden for å stemma ein gitar til forskjellege stemmingar.
Emmanuel krøllar ofte den venstre tommelen rundt gitarnakken på gripebrettet for å spela nokre tonar, i staden for å berre bruka fingarne til å spela- i motsetnad til klassiske gitaristar, men ikkje uvanleg for jazz- og countrygitaristar. Han spelar ofte vanlege trefingerakkordar med berre to fingrar. Han brukar ofte eit tommelplekter, fingrane eller ein kombinasjon av desse (hybrid picking). I tillegg til virtuose, raske «licks» og harpeteknikk med overtonar (Cascading harmonic progressions), brukar han ofte ein teknikk som imiterer ein elektrisk gitars tremolo-system på akustisk gitar ved å trykka handflata på høgre hand mot kroppen på gitaren nær feste av gripebrettet på kroppen, mens han trykkjer med venstre hand på toppen av gitarhovudet. Gitarhalsen bøyer seg slik litt bort frå kroppen og påverkar tonehøgda til strengane for å oppnå ønskeleg lyd.
I Noreg har Emmanuel spelt konsertar i Trondheim, Bergen og Oslo fleire gonger. Emmanuel har også spelt saman med haldensarenClaes Neeb fleire gonger og vore med på albumet hansActive Hands.[18]
MedDragon
MedBill Wyman