William Heinesen (Tórshavn,15 januari1900 - aldaar,12 maart1991) was een schrijver afkomstig van deFaeröer. Naast schrijver was hij ookdichter,componist enbeeldend kunstenaar.
Heinesen groeide op in een Deenstalig gezin in Tórshavn. Door zijn vader werd hij de Handelshogeschool inKopenhagen ingelokt. Hiermee stopte hij echter al snel. Hij begon aan een journalistenopleiding in het DeenseRingsted, niet omdat hij journalist wilde worden, maar omdat zijn vriend, schrijverJørgen-Frantz Jacobsen, in het nabijgelegenSorø studeerde. Toen zijn vader getroffen werd door deSpaanse griep keerde hij terug naar de Faeröer, maar zijn vader bleek hersteld te zijn toen hij aankwam. Vervolgens trad hij in dienst bij het bedrijf van zijn vader als handelsconsulent. Hij maakte veel reizen, o.a. (samen met Jacobsen) naarFrankrijk. Toen hij trouwde stopte hij met reizen en bleef op de Faeröer.
Als 21-jarige gaf Heinesen zijn eerste dichtbundel uit:Arktiske Elegier og andre Digte (Arctische elegieën en andere gedichten,1921). Toen hij hoorde dat de Deense dichterNis Petersen rijk geworden was met het schrijven van een dikkeroman, besloot Heinesen hetzelfde te doen. Dat resulteerde in de romanBlæsende gry (Winderige dageraad,1934). Het boek kreeg wisselende kritieken. Pas na deTweede Wereldoorlog werd hij een grote naam na het verschijnen van de romansDen sorte gryde (De zwarte pan,1949) enDe fortabte spillemænd (De verloren speelmannen,1950).
Hoewel Heinesen de meest gelezen schrijver is buiten de Faeröer zelf, wordt hij op de eilanden zelf nauwelijks gelezen. De belangrijkste reden hiervoor is dat Heinesen in hetDeens schreef en niet in hetFaeröers. Heinesen was het Faeröers wel machtig, maar zag het Deens als zijnmoedertaal en de taal waarin hij zichzelf het beste kon uitdrukken.
Verder was Heinesenlinks georiënteerd. Hij had contact met Deensecommunistische schrijvers alsHans Scherfig,Hans Kirk enOtto Gelsted. Bovendien maakte hij vaak de kerk belachelijk in zijn werk. Deze twee zaken rijmden niet met de conservatieve en religieuze samenleving op de Faeröer. Buiten de Faeröer, met name in Denemarken, had Heinesen wel succes.
In1965 won Heinesen deLiteratuurprijs van de Noordse Raad voor zijn romanDet gode håb (De goede hoop,1964). Ook gingen er geruchten dat hij deNobelprijs voor de Literatuur in1981 zou winnen. Als antwoord daarop schreef hij een brief aan deZweedse Academie waarin hij afstand deed van de kandidatuur. Later verklaarde hij dat het een slag voor de eigen cultuur van de Faeröer zou zijn geweest als een Deenstalige schrijver de prijs had gewonnen. De Deense koning onderscheidde hem met de exclusievemedaille "Ingenio et Arti".In 1985 werd aan hem de DeenseSonningprijs toegekend.
Ondanks de tegenstand die hij op de Faeröer ondervond, werd hij uitgeroepen tot ereburger van Tórshavn. Ook kwam zijn portret nog tijdens zijn leven op een postzegel.
In 2017 heeft Atlantic Airways hun nieuw in gebruik genomen vliegtuig vernoemd naar hem.