WebDAV is eenprotocol op hetinternet dat een uitbreiding is van het protocolHTTP. De afkorting staat voorWeb-based Distributed Authoring and Versioning, wat vrij vertaald neerkomt opwebgebaseerd en verdeeld auteurschap met versiebeheer. Distributed authoring verwijst naaruser-generated content.
Het begrip "WebDAV" ontstond toenJim Whitehead in 1996 hetW3C overtuigde om twee bijeenkomsten te houden over distributed authoring op hetwereldwijde web waar mensen samen kwamen om over mogelijke oplossingen te discussiëren. De oorspronkelijke visie van het world wide web zoals uiteengezet doorTim Berners-Lee was zowel een lees- als schrijfbaarmedium. Eigenlijk was zijn eerstewebbrowser (WorldWideWeb) in staat om op afstand pagina's te bekijken en te bewerken. Doordat het web groeide, veranderde het in een alleen-lezen-medium.
De groep van mensen die elkaar ontmoetten bij het W3C beslisten om eenIETF-werkgroep te vormen. Zo'n IETF leek een normale keuze omdat HTTP hier werd gestandaardiseerd en er werd verondersteld dat de uitkomst van deze inspanningen zou bestaan uit uitbreidingen voor HTTP.
Toen het werk aan het protocol begon werd duidelijk dat het combineren van zowel distributed authoring alsversiebeheer te ingewikkeld was en dat de taken verdeeld zouden moeten worden. De WebDAV-werkgroep besloot daarom om te focussen op distributed authoring, en versiebeheer uit te stellen naar de toekomst. Sommige leden grapten dan ook dat de groep beter WebDA zou heten.
De WebDAV-werkgroep heeft verschillende documenten gepubliceerd:
De WebDAV-werkgroep werkt nog steeds aanuitbreidingen voor WebDAV.
De WebDAV werkgroep bracht nog andere IETF-werkgroepen voort waaronder deDAV Searching and Locating-werkgroep (DASL) en deWeb Versioning and Configuration Management-werkgroep (DELTAV).
DASL ontwikkelde nooit een officiële standaard hoewel er een aantal implementaties van het laatste ontwerp werden gemaakt. Het werk gaat voort, maar niet meer in een werkgroep.
DELTAV ontwikkelde de versiebeheerextensies voor WebDAV onder het RFC-nummer 3253, waardoor WebDAV zijn 'V' terugkreeg.
De bedoeling van het WebDAV-protocol is ervoor te zorgen dat het wereldwijde web een leesbaar en schrijfbaar medium wordt. Daarom voorziet het in de mogelijkheid om op afstand documenten aan te maken, te veranderen en te verplaatsen op eenserver (meestal eenwebserver). Hierdoor kunnen documenten op een website bijgewerkt worden, maar bestanden kunnen ook bewaard worden via het web, en ze kunnen daarna weer geopend worden. De meeste modernebesturingssystemen ondersteunen WebDAV, waardoor de gebruiker bestanden op een WebDAV-server kan gebruiken alsof ze lokaal op de computer staan. Ook veelsoftware zoalsApache,KDE,Microsoft Exchange,IIS,Plone,GNOME,SAP,Subversion en contentmanagementsystemen zoalsSharePoint endotCMS ondersteunen het WebDAV-protocol.
Het protocol bestaat uit een verzameling nieuwe methodes enheaders voor gebruik met HTTP, en het is zeer waarschijnlijk ook het eerste protocol dat gebruik maakte vanXML.
WebDAV voegt de volgende methodes toe aan HTTP: