De nationalevlag vanArgentinië is samengesteld uit drie gelijke horizontale banden in de kleuren lichtblauw, wit en lichtblauw, met in het centrum een zon met een gezicht en 32 stralen. Vroeger werd de zon alleen in deoorlogsvlag gebruikt, later ook alsdienstvlag. Tegenwoordig mag iedereen devlag met de zon gebruiken, maar de vlag zonder zon wordt ook nog steeds door burgers gebruikt. De vlag werd sinds1861 in gebruik.
De volledige vlag (met de zon) wordt genoemd de „Officiële Vlag van de Ceremonie“ (Spaans:Bandera Oficial de Ceremonia). De vlag zonder de zon wordt beschouwd als de „Siervlag“ (Spaans:Bandera de Ornato). De sierversie moet altijd onder de Officiële Vlag van de Ceremonie worden gehesen.
Sinds1978 is de officiëlehoogte-breedteverhouding van de vlag 9:14, en zijn officiële grootte is 0,90 bij 1,40 meter; elke band is 30 centimeter hoog. Vlaggen met verhouding van 1:2, 2:3, 9:13 en 13:20 zijn ook in gebruik en toegestaan.
In 1978 werd de kleur van de zon vastgelegd als "goudgeel" (amarillo oro) en werd de binnenste diameter ervan vastgelegd op tien centimeter; 2/6 van de hoogte van de witte baan. De buitenste diameter, die van de zonnestralen, is 25 centimeter, hetgeen overeenkomt met 5/6 van de hoogte van de witte baan.
De Argentijnse rosetten Wit-blauw: 1810; rood: 1811; blauw-wit-blauw: 1812Vlag van 25 mei 1812Eerste Argentijnse munt (1813)Vlag van het Andesleger, 1817Vlag van 1840-1853Monumento Nacional a la Bandera
Op25 mei1810 begint met de opstand tegen deSpanjaarden ook de geschiedenis van de vlag. Men begint met een vlag met twee horizontale banen in de kleuren wit (boven) en rood, naar de kleuren dieBuenos Aires sinds deBritse bezetting van1806/1807 voert. Rood staat voor de verdediging van de onafhankelijkheid; wit voor vrijheid.
In augustus 1810 speldtJosé de Moldes, een van de leidende figuren van de onafhankelijkheidsbeweging, als herkenningsteken bij de mensen van twee van zijn militaire eenheden een wit-lichtblauwerosette op de kleding. Lichtblauw staat voor de provincieRío de la Plata (Argentinië) en wit voor de Spaanse tirannie.
NadatCornelio de Saavedra, die niet helemaal met Spanje wilde breken en een gematigdere overgang voorstond, een verbod op deze rosette uitvaardigde, werd in april1811 een nieuwe rosette in gebruik genomen. Deze was geheel rood.
Op18 februari1812 stelde dejunta, de eerste provisorische Argentijnse regering, vast dat de rode rosette weer door een blauw-witte vervangen moest worden; echter wel in een ander model (zie de afbeeldingen rechts).
Manuel Belgrano, woordvoerder van de Argentijnse regering en belangrijk generaal, ontwierp de Argentijnse vlag op basis van de rosette van 1812. Op27 februari 1812 werd deze lichtblauw-wit-lichtblauwe vlag voor het eerst gehesen; dit gebeurde op een eiland in de rivierParaná, tegenover de stadRosario. Hij deelde de junta mee:
Siendo preciso enarbolar bandera y no teniéndola la mandé hacer blanca y celeste conforme a los colores de la escarapela nacional; espero que sea de la aprobación de V.E.
Vertaling: Ik vond dat het goed was om een vlag te hijsen en aangezien ik er geen had, heb ik zelf een wit-lichtblauwe laten maken, gebaseerd op de kleuren van de nationale rosette; ik hoop dat dit door Uwe Excellenties toegestaan wordt.
De regering vond deze daad van Belgrano politiek onvoorzichtig en beval Belgrano de rood-gele vlag van de vesting Buenos Aires (tevens devlag van Spanje) te gebruiken. Belgrano liet een nieuwe vlag maken, die op de tweede verjaardag van de opstand (25 mei 1812) gehesen werd in de stadSan Salvador de Jujuy. Deze vlag (Bandera Nacional de Nuestra Libertad Civil) toont het zegel van de opstandelingen, met als centrale kenmerk twee handen die een stok vasthouden met daarop eenFrygische muts van dejakobijnen. De twee handen staan voor eenheid en broederschap, de muts staat voor vrijheid en de stok voor de bereidheid om die te verdedigen. De handen staan voor een blauw-witte achtergrond, de kleuren van de hemel. Aan de bovenkant van het zegel staat een opgaande zon, die de opkomst van Argentinië symboliseert. Delaurierkrans staat voor de overwinning. De vlag is tegenwoordig devlag van de provincie Jujuy; een soortgelijk ontwerp is dat van hetnationale wapen.
Sol de Mayo
De regering vond dat Belgrano door een nieuwe vlag te maken een bevel weigerde en vorderde op27 juni een decreet uit dat het gebruik van de vlag verbood. Op18 juli gaf Belgrano aan deze eis toe.
In januari1813 liet Belgrano een derde vlag maken, die hij met instemming van de regering niet als nationale vlag gebruikte, maar als vlag van de strijdkrachten. Door het volk werd deze vlag echter als nationale vlag gezien. Het gaat hier om een vlag bestaande uit twee horizontale banen in de kleuren wit (boven) en lichtblauw. Vanaf13 februari van dat jaar voerden zijn troepen deze vlag, zeven dagen later werd ze voor het eerst in de strijd gebruikt. Op13 november 1813 werd de vlag voor het laatst gebruikt.
Vanaf april 1813 wordt de Incazon ofMeizon (Spaans:Sol de Mayo) gebruikt als Argentijns symbool; deze zon met een gezicht en omgeven door zestien rechte en zestien kronkelende zonnestralen symboliseert in deInca-mythologie de zonnegodInti. De zon verscheen eerst op munten, die later als voorbeeld voor de afbeelding van de zon op de vlag zouden dienen.
Op9 juli1816 werd de onafhankelijkheid van Argentinië uitgeroepen, waarna op20 juli van dat jaar voor het eerst een nationale vlag werd aangenomen. Dit was de lichtblauw-wit-lichtblauwe vlag die Belgrano reeds in 1812 bij Rosario gehesen had. De zon zou alleen in deoorlogsvlag gebruikt moeten worden. In de eerste jaren als onafhankelijke staat werden in Argentinië veel verschillende soorten vlaggen gebruikt; vooral wat betreft de positie en het uiterlijk van de zon was men niet zo nauwkeurig. Het Argentijnse Andesleger gebruikte tot1818 overigens een andere vlag, die tegenwoordig devlag van de provincie Mendoza is.
In1829 werd onder druk van dictatorJuan Manuel de Rosas de lichtblauwe kleur van de vlag veranderd in donkerblauw. De Rosas was namelijk een federalist en hij associeerde de lichtblauwe kleur met zijn tegenstanders, de unionisten. In1836 werden in de vier hoeken van de vlag rode Frygische mutsen op stokken geplaatst. Iets later werden de stokken vervangen door pijlen en werden de zonnestralen rood. In1840 kreeg zelfs de hele zon een rode kleur.
Vanaf1884 werd de zon ook gebruikt voor vlaggen van officiële gebouwen, dus alsstaatsvlag. Het zou tot1985 duren voordat ook burgers de vlag met de zon zouden mogen gebruiken naast de vlag zonder zon.
Sinds 1978 is de officiële hoogte-breedteverhouding van de vlag 9:14, en zijn officiële grootte is 0,90 bij 1,40 meter. Sindsdien zijn, zoals hierboven vermeld, vlaggen met een hoogte-breedteverhouding van 1:2, 2:3, 9:13 en 13:20 ook in gebruik en toegestaan.
Sinds1938 is20 juni, de sterfdag vanManuel Belgrano, de ArgentijnseDag van de Vlag (Día de la Bandera). Op deze dag vinden in het hele land feestelijkheden ter ere van de vlag en Manuel Belgrano plaats. Op deze dag werd in1957 in Rosario hetMonumento Nacional a la Bandera (Nationaal Vlagmonument) ingewijd; bij dit monument vinden sindsdien op de Dag van de Vlag de centrale feestelijkheden plaats.
.svg)
.png)
.svg)
.svg)
.svg)
