Eentransformbreuk (Engels:transform fault) is een typegeologische breuk, altijd eenzijschuiving, die de grens vormt tussen tweeoceanischetektonische platen. Transformbreuken komen voor als onderbrekingen vanmid-oceanische ruggen, plekken waar de twee oceanische platen uit elkaar bewegen. Het actieve gedeelte van de breuk is aan beide zijden abrupt begrensd door een mid-oceanische rug. Een transformbreuk ziet eruit als een vallei. Vaak is die vallei dieper dan deriftvallei van de spreidingsrug.
De termtransform fault werd in 1965 bedacht door deCanadesegeofysicusJohn Tuzo Wilson.
Voorbeelden van transformbreuken komen langs alle mid-oceanische ruggen voor. DeSan Andreas Fault door Zuid-Californië is een transformbreuk op het land. Deze verbindt een deel van deOost-Pacifische Rug onder deGolf van Californië met een ander deel dat vanaf de Californische kust deGrote Oceaan inloopt.
De meestedivergente plaatgrenzen zijn afwisselingen van mid-oceanische ruggen en transformbreuken. Het vloeiend langs elkaar bewegen van de twee stukkenlithosfeer wordt verhinderd door de enormewrijving. In plaats daarvan bouwt despanning langzaam op tot de verzameldepotentiële energie in één keer vrijkomt in de vorm vancumulatievedeformatie langs de breuk.
Dereologie van hetgesteente en de hoeveelheid opgebouwde spanning bepalen de manier waarop de deformatie plaatsvindt. Deplastischeonderkorst enmantel deformeren op een meer vloeiende, continue manier doorschuif; debrossebovenkorst deformeert door breukvorming waarbij de beweging schoksgewijs plaatsvindt en gepaard gaat metaardbevingen. Aardbevingen zijn een veelvoorkomend verschijnsel langs transformbreuken.