Solresol is eenkunsttaal, die in1817 door deFransmanJean François Sudre werd vervaardigd. De taal genoot enige tijd een grote populariteit, die een hoogtepunt bereikte in 1902 met de publicatie van Boleslas Gajewski'sGrammaire du Solrésol.
Solresol is een muziektaal, die gebaseerd is op het principe vansolfège (de kunst van het ten opzichte van elkaar identificeren van muzikaletonen), en kan zowel worden gesproken en geschreven als gefloten, gezongen, gespeeld of anderszins uitgebeeld. De taal kent slechts zevenlettergrepen, die overeenkomen met de zeven noten van dediatonischetoonladder:do, re, mi, fa, sol, la, si.
Evenals infilosofische talen zijn de woorden ingedeeld insemantische categorieën, die corresponderen met de eerste lettergreep c.q. noot. Zo hebben woorden die metsol beginnen betrekking opkunsten enwetenschappen; wanneer zij beginnen metsolsol hebben zij betrekking opziekte enmedicijnen.Solresol zelf betekent "taal",solsolredo betekent "migraine".
Een bijzondere eigenschap van Solresol is dat de betekenis van een woord kan worden omgedraaid door de lettergrepen om te draaien. Zo betekentfala "goed" of "lekker", enlafa "slecht" of "vies". Andere eigenschappen zijn dat de taal heel eenvoudig te leren en uit te spreken is dooranalfabeten, en over een eenvoudig maar effectief systeem beschikt dat het mogelijk maakt de functie van een woord binnen eenzin te bepalen.
Ondanks aanvankelijk succes moest Solresol het uiteindelijk afleggen tegen succesvollere talen als hetEsperanto. Desondanks is er nog steeds een kleine schare van trouwe aanhangers, die dankzij hetinternet beter in de gelegenheid zijn met elkaar te communiceren dan voorheen.
Een recenter voorbeeld van een op muzikale tonen gebaseerdekunsttaal is hetEaiea, dat werd vervaardigd doorBruce Koester en gebruikmaakt van alle twaalf tonen van de westersechromatische toonladder.