DeSherman Duplex Drive ofDD („Dubbele Aandrijving”) was een door de Britten ontwikkelde drijvendetank, gebaseerd op deM4 Sherman, die is gebruikt tijdens delanding in Normandië in deTweede Wereldoorlog door zowel het Britse als het Amerikaanse leger.
Een DD-tank werd drijvende gehouden door een opvouwbaarcanvas scherm dat na de landing omlaag zakte zodat het kanon direct devijand onder vuur kon nemen.
Achteraan had de tank twee driebladigeschroeven voor de voortstuwing. De aandrijving van de schroeven geschiedde door middel van verlengde assen aan de spanwielen van hetrupsonderstel, met een haakse tandwieloverbrenging naar de schroefassen. Schroeven en rupsen waren daardoor gekoppeld, wat bij het aan land komen erg belangrijk was. De schroeven konden naar links en rechts gedraaid worden, waarmee de tank in het water gestuurd werd.
Door het scherm kon de bestuurder natuurlijk niets zien. Om toch zicht te hebben kon een verlengdeperiscoop op zijn luik geplaatst worden zodat hij over het scherm kon kijken. Meestal werd de tank echter bestuurd door de commandant, die achteraan de geschutskoepel een platform had waar hij kon staan om over het scherm te kijken en de tank te sturen met behulp van eenhelmstok.
De bewapening bestond uit een 75 mm kanon, een 0,30 inchmitrailleurs (de boegmitrailleur die normale Shermans hadden, kon niet gebruikt worden vanwege het drijfscherm) en eventueel een 0,50 inch mitrailleur. De bemanning bestond uit vijf man. De snelheid bedroeg 4,3 knopen in het water en 40 km/u op het land. Het gewicht was 33 ton.
Het eerste gebruik van DD-tanks was bij delanding in Normandië. Later zijn ze ook ingezet bijOperatie Dragoon, de Geallieerde landing in Zuid-Frankrijk in augustus 1944; inOperatie Vitality in oktober 1944, waar een aantal DD-tanks deWesterschelde overstaken om te landen bijBaarland; en bij hetoversteken van de Rijn, dePo, deAdige en deElbe in 1945.
·
·
