Remote SensingVegetatie tussen november en december 2007. Afgebeeld staat deNDVI, een maat voor de vegetatie. De afbeelding is verkregen met behulp van remote sensing.
Remote sensing (in Vlaanderen ook welteledetectie genoemd) is een verzamelterm voor technieken om vanaf afstand informatie te verkrijgen, dus in tegenstelling tot waarneming ter plaatse. Twee bekende voorbeelden van remote sensing zijnradar enlidar, waarmee de snelheid en de locatie van een voorwerp kunnen worden gemeten.
Tegenwoordig wordt de term vooral gebruikt vooraardobservatie: het verzamelen van gegevens over het aardoppervlak door middel vanobservatiesatellieten,luchtballonnen, schepen (sonar) of andere hulpmiddelen. Gebieden die slecht bereikbaar of gevaarlijk zijn, kunnen dankzij teledetectie toch worden bekeken. Hieronder verstaat men voornamelijksatellietbeelden en soms ookluchtfotografie.
Er wordt een onderscheid gemaakt tussen passieve systemen en actieve systemen. Bij actieve remote sensing zendt men zelf signalen (zoals radiopulsen) uit, die later worden opgevangen, bij de passieve variant wordt slechts waargenomen, zoals bij fotografie (dan wordt de weerkaatsing van zonlicht vastgelegd).
Een passief systeem wil zeggen dat desensoren van de vliegtuigen,satelliet de karakteristieke weerkaatsteelektromagnetische stralen afkomstig van dezon registreren en deze leveren dan beelden van het aardoppervlak.
Een sensor kan elektromagnetische golven registreren die niet zichtbaar zijn voor het menselijkoog. Zo zijn er sensoren diewarmte kunnen registreren door het meten vaninfrarood-emissie. Hierdoor worden danvalsekleurencomposieten gemaakt. Het interval waarbinnen een sensor kan registreren noemt men de spectrale gevoeligheid van de sensor.
Een actief systeem betekent dat de sensoren van de vliegtuigen,satelliet eerst zelf eenradar signaal uitsturen en dan het teruggekaatste radarsignaal opvangen en verwerken. Dit heeft als voordeel dat er ook beelden in het donker kunnen gemaakt worden aangezien men geen zonlicht nodig heeft.
De remote sensing-beelden kunnen vaak niet direct gebruikt worden. Afhankelijk van het gebruikte instrument en de gewenste informatie moet er gecorrigeerd worden voor de atmosferische samenstelling, de hoeveelheid bewolking, detopografie, het feit dat de gemeten waarden gediscretiseerd zijn, enzovoort.
De resolutie van remote sensing-beelden neemt in een hoog tempo toe. De kwaliteit van door remote sensing verkregen gegevens bestaat uit de volgende parameters: de ruimtelijke resolutie, de spectrale resolutie, de radiometrische resolutie (hoeveel verschillende intensiteiten van het signaal kan men waarnemen) en de temporele resolutie.
