Er wordt getwijfeld aan de juistheid van een of meer onderdelen van dit artikel. Raadpleeg de bijbehorendeoverlegpagina en pas na controle desgewenst het artikel aan. Opgegeven reden: zwaar onvoldoende in de bronvermelding(sjabloon geplaatst op 3 februari 2024)
Innocentius VIII, geboren alsGiovanni Battista Cibo (Genua,1432 -Rome,25 juli1492) werd op29 augustus1484 tot de 213epaus van de Rooms-Katholieke Kerk gekroond. Op zijn aanwijzingen voerde de kerk een systeem in van systematische opsporing, vervolging en berechting van mensen die niet voldeden aan bepaalde willekeurige eisen van de kerk, bekend als deheksenvervolging.
Door de slechte financiële situatie die Sixtus had nagelaten, moest hij nu eens zijnmijter, dan weer zijntiara in pand geven bij deRomeinse bankiers. Net als zijn voorganger verkocht hij ambten aan de meestbiedenden en dat waren niet noodzakelijk de meest onbaatzuchtigen. Veel van dat geld ging naar de uitbouw van een imponerende zichtbaarheid van de kerk. Zo liet hij het Belvédère van het Vaticaan bouwen. Ook zijn streven naar machtsuitbreiding kostte geld. Hij nam deel aan de Napolitaanse Baronnenoorlog (1485-1486) en arrangeerde strategische huwelijken voor zijn kinderen en kleinkinderen. Zo kon hij zijn zoon uithuwelijken aan een dochter vanLorenzo il Magnifico, die in 1489 haar 14-jarige broertjeGiovanni de' Medici door haar schoonvader totkardinaal liet benoemen: de laterepaus Leo X.
Innocentius werd gezien als onwaardig voor het ambt, met een lage ethische moraal en uiterst conservatief.[1] Het boek van de vooraanstaand humanistPico della Mirandola,´De dignitate hominis´, werd in 1486 veroordeeld, evenals diens project voor een wereldcongres van filosofen.
In het buitenland erkende hijHendrik VII (de eersteTudor) als koning van Engeland. De Ottomaanse SultanBajezid II wist hij tot onderhandelingen te dwingen door het laten gijzelen van diens broer Djem door een hoge militaire functionaris van de kerk,Pierre d'Aubusson (1489).
Innocentius VIII verbond zijn naam aan een van de opvallende fenomenen van die tijd: deheksenvervolging. In1484 had hij met zijnbulSummis desiderantes affectibus hiertoe het licht op groen gezet. De bul omschreef tot in de details hoe de schuldigen moesten worden gevonden, hoe de processen moesten worden gevoerd en welke straffen moesten worden voltrokken. Twee Dominicanen, Heinrich Institor (Kraemer) en Jakob Sprenger zagen in deze bul een vrijbrief voor hunMalleus maleficarum, de "Heksenhamer" die in 1486 verscheen. Op grond van dit werk meenden velen dat er actief naarheksen gespeurd moest worden.
Na het verschijnen in 1691 van deBetooverde wereld doorBalthasar Bekker kwam er langzaam een einde aan de heksenvervolging in Europa. De Verenigde Staten zouden later volgen.
De paus werd voortdurend geconfronteerd met een lege schatkist. Daarom creëerde hij nieuwe ambten en kende ze toe aan de hoogste bieders. De val vanGranada in januari 1492, werd gevierd in het Vaticaan en Innocentius kendeFerdinand II van Aragon de titel van Katholieke Koning toe.
Een (vervalste) oorkonde beweert dat Innocentius voor zijn wijding (1467) huwde met Eleonora, dochter van Nicola Capece-Galeota uit Napels. Hij had inderdaad kinderen, maar bij een andere - nog niet geïdentificeerde - Napolitaanse vrouw. Zijn twee (andere bronnen zeggen veertien) kinderen werden voor zijndiakenwijding verwekt, voordat hij tot de geestelijke stand toetrad en nog een jongeman was. Mogelijk verwekte hij als student en jonge edelman in korte tijd nog twaalf kinderen bij andere vrouwen.
Zijn oudste zoonFranceschetto Cybo (1450-1519) huwde met een telg uit deMedici-dynastie, Innocentius was als bisschop vanSavona de kerkelijke bedienaar van het huwelijk.
Op zijn sterfbed poogde men wellicht de paus te redden met wat misschien de eerstebloedtransfusie was.[2] Donoren zouden volgens de legende drie 10-jarige herdersjongetjes zijn, die alle drie overleden, waarschijnlijk door een te groot bloedverlies. De arts zou een aanhanger van dejoodse religie zijn geweest, volgensStefano Infessura, een telg uit de rivaliserendeColonna-familiedynastie. Of hun bloed ook echt in de aders van de paus werd gebracht blijft twijfelachtig, de bronnen zijn meervoudig interpretabel. Het verhaal wordt door veel geschiedkundigen afgewezen als mythe, als een rituele moord; de Colonna's zouden Innocentius VIII als bondgenoot van een "joodse arts en kindermoordenaar" hebben willen neerzetten.
Innocentius VIII ligt begraven in de Sint-Pieter. Hij werd opgevolgd doorAlexander VI.
