Façade met torenklok | ||||
| Algemeen | ||||
| Aantal reizigers | 83 miljoen per jaar | |||
| Geschiedenis | ||||
| Opening | 1900 | |||
| Stationsbouw | ||||
| Architect(en) | Marius Toudoire | |||
| Perrons | 13 (SNCF) 1 (RER A) 2 (RER D) | |||
| Perronsporen | 22 (SNCF) 2 (RER A) 4 (RER D) | |||
| Spoorlijn(en) | ||||
| Spoorlijn(en) | 830 000 Paris-Lyon - Marseille-Saint-Charles 981 000 Paris-Nord - Paris-Lyon lijn Nanterre-Université - Vincennes | |||
| Voorstadsdienst(en) | ||||
| Overig openbaarvervoer | ||||
| M | ||||
| Ligging | ||||
| Land | ||||
| Plaats | Parijs | |||
| Coördinaten | 48° 51′ NB, 2° 22′ OL | |||
| ||||
Station Paris-Gare-de-Lyon, vaak kortweg aangeduid alsGare de Lyon, is een van de zeven grotekopstations inParijs (Frankrijk). Het bevindt zich in het12e arrondissement. Het verwerkt 83 miljoen reizigers per jaar en behoort daarmee tot de drie drukstestations van Parijs. De rijk versierde gevel is circa 100 meter lang en het station is voorzien van een 64 meter hoge toren. Onder het station bevindt zich het metrostationGare de Lyon van demetro van Parijs (lijnen1 en14) en het station van de Parijse, regionale metroRER. Het heetGare de Lyon omdat hier vandaan de (hogesnelheids)treinen in de richtingLyon en Marseille vertrekken.[1]

Het station is tussen1895 en1902 voor de spoorwegondernemingCompagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée (PLM) gebouwd, naar een ontwerp vanarchitectMarius Toudoire. Het verving het station uit 1855 op deze locatie.[2] De aanleiding tot de bouw was deWereldtentoonstelling van 1900. Toen het station werd geopend beschikte het over 13perrons. In de jaren1962-1972 werd het station verbouwd.
Op27 juni1988 vond op het station eenernstig spoorwegongeluk plaats, waarbij 56 personen omkwamen en 57 personen gewond raakten.
Het Gare de Lyon is voor Parijzenaars hét vertrekpunt voor reizen naar het zuidoosten. Vandaar de titel en tekst "Gare de Lyon" (1964) vanBarbara, een lied over een spontane vakantiereis naar Italië.
| Richting | Vorig station | Lijn | Volgend station | Richting |
|---|---|---|---|---|
| Eindpunt | Eindpunt | Trans | Melun | Montereau (viaMoret) |
| Eindpunt | Eindpunt | Trans | Melun | Montargis |
| Cergy-le-HautA3 PoissyA5 | Châtelet - Les Halles | RER | Nation | Marne-la-Vallée - ChessyA4 |
| Saint-Germain-en-LayeA1 | Châtelet - Les Halles | RER | Nation | Boissy-Saint-LégerA2 |
| CreilD3 Orry-la-Ville - CoyeD1 | Châtelet - Les Halles | RER | Maisons-Alfort - Alfortville | MelunD2 (viaCombs-la-Ville) |
| GoussainvilleD7 Villiers-le-Bel - GonesseD5 | Châtelet - Les Halles | RER | Maisons-Alfort - Alfortville | Corbeil-EssonnesD6 (viaRis-Orangis) |
| Châtelet - Les HallesD8 | Châtelet - Les Halles | RER | Villeneuve-Saint-Georges | MalesherbesD4 (viaÉvry-Courcouronnes Centre) |
| Eindpunt | Eindpunt | RER | Montgeron - Crosne | MelunD2 (viaCombs-la-Ville) |

In het stationsgebouw bevindt zich op de bovenverdieping het bekenderestaurantLe Train Bleu, dat rond1900 werd gebouwd. Ook dit restaurant is door Toudoire ontworpen. Met name deGouden Zaal (18,5 m lang, 9 m breed en 11 m hoog) en deGrote Zaal (26 m lang, 13 m breed en 11 m hoog) zijn bijzonder rijk met verguldsel, gips en houtsnijwerk versierd. Het interieur is met veel koperen afscheidingen en grote buffetten ingericht. De banken zijn met leer bekleed en de grote ruimte wordt metkroonluchters verlicht. De opdrachten voor 41 schilderingen in het met veel jugendstilornamenten versierde interieur werden aan dertig schilders gegeven. Onderwerp van de schilderingen zijn de topografie en de geneugten van de steden en regio's die de PLM met Parijs heeft verbonden.
Het restaurant is vermaard om zijn goede keuken. Het restaurant bezat in 2012 eenster in deGuide Michelin, en scoorde 16/20 in deGuide Gault Millau. Het somptueuze interieur wordt sinds 23 september 1972 als een van de Franse "monuments historiques" wettelijk beschermd. In 2014 werd het restaurant grondig gerestaureerd en gerenoveerd; hierbij werden wel enkele meubels die niet onder de wettelijke bescherming van de klassering vielen bij opbod verkocht.[3]